Πού τα Ηνωμένα Έθνη Οδηγούνται;

ΚΑΘΕ χρόνο στις 24 Οκτωβρίου τα Ηνωμένα Έθνη εορτάζουν την επέτειό τους. Την ημέρα εκείνη εκτελείται ένα ειδικό κονσέρτο στην αίθουσα της Γενικής Συνελεύσεως. Ένα ιδιαίτερο μουσικό κομμάτι που κατά καιρούς χρησιμοποιείται είναι ένα δυνατό χορωδιακό μέρος από την Ενάτη Συμφωνία του Μπετόβεν. Πιθανώς νομίζουν ότι τα λόγια αυτής της μουσικής για την αδελφότητα των ανθρώπων συμφωνούν με το πνεύμα και τον σκοπό των Ηνωμένων Εθνών.

Εν τούτοις σήμερα, ύστερα από ύπαρξι 26 ετών του Ο.Η.Ε., βλέπομε τα λόγια «Όλοι οι άνθρωποι θα γίνουν αδέλφια» να εφαρμόζωνται από τα έθνη που είναι μέλη; Υπήρξε αυτή ακριβώς η αίθουσα των Γενικών Συνελεύσεων, όπου τραγούδησαν αυτή την ευγενική εκδήλωσι, η σκηνή μεγάλης ενότητος στη διάρκεια των πολλών συνεδριάσεων των Ηνωμένων Εθνών;

Αντίθετα, τα τελευταία χρόνια ο κόσμος παρέστη μάρτυς μερικών πολύ θυελλωδών συνεδριάσεων στα επιβλητικά κτίρια του Ο.Η.Ε. που βρίσκονται στο μέσον του Μανχάτταν. Αυτό έκαμε έναν αυξανόμενο αριθμό σκεπτομένων ανθρώπων να έχουν σοβαρές αμφιβολίες για το μέλλον του Ο.Η.Ε. Απογοητεύθηκαν απ’ αυτόν. Ίσως να είσθε κι εσείς ένα απ’ αυτά τα άτομα.

Από τ’ άλλο μέρος, υπάρχουν μερικοί που πιστεύουν ότι τα προβλήματα που βασανίζουν τον Ο.Η.Ε. θα μπορούσαν να υπερπηδηθούν αν γίνονταν σ’ αυτόν μερικές αλλαγές. Εσείς τι νομίζετε;

Θα Βοηθήσουν οι Αλλαγές;

Ο Σάιρος Ρ. Βανς, πρώην πρεσβευτής των Ηνωμένων Πολιτειών στις ειρηνευτικές συνομιλίες των Παρισίων, είπε τελευταία: «Εισερχόμεθα οριστικά σε μια νέα φάσι στην ιστορία των Ηνωμένων Εθνών. Αυτός είναι ένας απόλυτα κρίσιμος καιρός για να προσπαθήσωμε να κάμωμε τον οργανισμό όπως θα πρέπη να είναι, αν πρόκειται αυτός ο κόσμος να είναι αυτός που θα έπρεπε να είναι.»

Αποτελούν απάντησι οι αλλαγές μέσα στον Ο.Η.Ε.; Σκεφθήτε την αλλαγή που έγινε στη διάρκεια του Κορεατικού Πολέμου στις αρχές του 1950. Τον καιρό εκείνο ενεκρίθη μια απόφασις που θεωρούσε αρκετή την πλειοψηφία των δύο τρίτων στη Γενική Συνέλευσι για να παρακαμφθή το βέτο ενός από τα μέλη του ισχυρού Συμβουλίου Ασφαλείας να παρεμποδίση τις ειρηνευτικές προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών.

Στην πραγματικότητα, αυτή η αλλαγή δεν ήταν αρκετά δραστική, όπως απέδειξε η μετέπειτα ιστορία. Διεπιστώθη ότι σε μια κρίσι δεν μπορούσε συνήθως να συγκεντρωθή η πλειοψηφία των δύο τρίτων για ν’ ανατρέψη ένα βέτο. Η επιρροή ενός μεγαλυτέρου έθνους στο Συμβούλιο Ασφαλείας έχει μεγάλη επίδρασι στο πώς ψηφίζουν τα μέλη στη Γενική Συνέλευσι.

Οι προσπάθειες για να λυθή η πρόσφατη Ινδο-Πακιστανική κρίσις εμποδίσθηκαν από το βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Αυτό ανάγκασε τον Πακιστανό υπουργό των εξωτερικών να φωνάξη στη διάρκεια μιας συνεδριάσεως αυτού του Συμβουλίου: «Έχομε απογοητευθή από το βέτο. Ας οικοδομήσωμε ένα μνημείο για το βέτο. Ας οικοδομήσωμε ένα μνημείο για την αδυναμία και την ανικανότητα.»

Υπάρχει, όμως, καμμιά ελπίδα ότι θα γίνουν πραγματικές αλλαγές για να βελτιωθή ο Ο.Η.Ε.; Τι δείχνει η περασμένη ιστορία; Το 1966 ένα κύριο άρθρο στην έκδοσι Ανθρώπινα Γεγονότα της Ουάσιγκτων, D.C., προειδοποίησε ότι «μόνον δραστικές μεταρρυθμίσεις θα σώσουν [τα Ηνωμένα Έθνη] από την τύχη της Κοινωνίας των Εθνών [που χρεωκόπησε το 1939].» Το 1970 η προειδοποίησις αυτή εξακολούθησε να αντηχή, διότι οι Τάιμς της Νέας Υόρκης εδημοσίευσαν ένα άρθρο με τίτλο «Μια Κλήσις για Μεταρρύθμισι του Ο.Η.Ε.» Ζητούσε να εξετασθή το «[πώς τα Ηνωμένα Έθνη] θα μπορούσαν κατά τον καλύτερο τρόπο να διαλυθούν και να ανασυσταθούν.»

Επιπλέον, τα σχόλια που έκαμε η ίδια αυτή εφημερίδα στο τέλος της εικοστής έκτης συνεδριάσεως του Ο.Η.Ε. τον περασμένο Δεκέμβριο δεν είναι πολύ ελπιδοφόρα. «Δεν υπήρχε κανείς στο τέλος της συνεδριάσεως που να μπορούσε να πη έντιμα ότι είχε γίνει ένα ελπιδοφόρο νέο ξεκίνημα. . . . Υπήρχε ένα δυνατό αίσθημα ότι τα Ηνωμένα Έθνη θα εξακολουθούσαν, όπως και στο παρελθόν, ν’ ασχολούνται δραστήρια με δευτερεύοντα ζητήματα, αλλά να παραλύουν ή να αγνοούνται από τις μεγάλες δυνάμεις όταν πρόκειται για σοβαρά ζητήματα.»

Γιατί δεν γίνονται πιο σημαντικές αλλαγές; Ο Τζ. Ράσσελ Γουίγκινς, πρώην πρεσβευτής των Η.Π.Α. στα Ηνωμένα Έθνη, απαντά: «Οι προσπάθειες για την αλλαγή του συστήματος θα δημιουργούσαν ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα.» Προφανώς τα Ηνωμένα Έθνη δεν βελτιώνονται. Αντιθέτως, σε πολλούς φαίνεται ότι πηγαίνουν προς την αποσύνθεσι.

Τι θα Λεχθή για τα Επιτεύγματά Του;

Στο πεδίο των ειδικευμένων υπηρεσιών τα Ηνωμένα Έθνη έχουν κάμει μερικές αξιόλογες προσφορές. Μεταξύ αυτών είναι η εκπαίδευσις, η υγεία, η βοήθεια των πτωχών, η ανάπτυξις της γεωργίας και της βιομηχανίας.

Αλλά αυτά τα επιτεύγματα, όταν συγκριθούν με το μέγεθος των παγκοσμίων προβλημάτων, καταντούν ασήμαντα. Μπορεί η φτώχια, η ασθένεια και η πείνα να περιωρίσθηκαν, αλλά πολύ απέχουν από το να εξαλειφθούν. Το 1965 το περιοδικό Σάτερνταιη Ρηβιού θρηνολογούσε για το γεγονός ότι ο Ο.Η.Ε. «δυσκολεύεται να γεφυρώση το χάσμα που χωρίζει τα έθνη ‘που έχουν’ από τα έθνη ‘που δεν έχουν.’ Δυστυχώς το χάσμα γίνεται μεγαλύτερο κάθε μέρα.» Και αν ανασκοπήσετε τις ειδήσεις του τύπου του περασμένου χρόνου για την πείνα, τη φτώχεια και την ασθένεια που μαστίζουν την Ινδία, το Πακιστάν και ωρισμένα Αφρικανικά έθνη, θα μπορούσατε να πήτε ότι το χάσμα δεν γεφυρώθηκε ακόμη.

Υπάρχουν εκείνοι που ισχυρίζονται ότι ένα μεγάλο επίτευγμα του Ο.Η.Ε. είναι ότι εμπόδισε την έναρξι ενός μεγάλου πολέμου, κι αυτό διότι ο Ο.Η.Ε. προσφέρει ένα τόπο για να συζητήσουν οι άνθρωποι τα ζητήματα. Και όπως είπε κάποτε ο Ουίνστον Τσώρτσιλ, «Καλύτερα να μάχεται κανείς με το στόμα παρά με τους πολέμους.» Ενώ αυτό μπορεί να φαίνεται λογικό, ο πρώην γενικός γραμματεύς Ου Θαντ προειδοποίησε κάποτε ότι τα Ηνωμένα Έθνη πήγαιναν να γίνουν «απλώς ένας τόπος συζητήσεων και τίποτε άλλο.»

Μια ρεαλιστική άποψις της παγκοσμίου ιστορίας των περασμένων είκοσι έξη ετών της υπάρξεως του Ο.Η.Ε. δείχνει ότι πολύ συχνά υπήρξε καιρός που επίστευαν ότι ο πόλεμος ήταν καλύτερος και πιο αποτελεσματικός από τις συζητήσεις. Τα μέλη-έθνη σε διάφορα μέρη του κόσμου παρετάχθησαν στο πεδίο της μάχης μάλλον παρά στην τράπεζα των διασκέψεων. Πραγματικά, από το 1945, το έτος που ιδρύθηκαν τα Ηνωμένα Έθνη, υπολογίζεται ότι ξέσπασαν γύρω στους πενήντα πέντε πολέμους, περιλαμβανομένου και του τρίτου μεγαλυτέρου στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών.

Είναι επίσης θλιβερό το γεγονός ότι από τότε, σύμφωνα με μια πηγή, έλαβαν μέρος σ’ όλο τον κόσμο τριακόσιες επαναστάσεις, εξεγέρσεις, πραξικοπήματα και ανταρσίες. Χρειάζονται πολύ περισσότερα από απλές συζητήσεις.

Πόσο Αποτελεσματικές Είναι οι Συνεδριάσεις Του;

Ο Μίτσελ Σαρπ, υπουργός Εξωτερικών του Καναδά, παραπονέθηκε για την τρομερή πολυλογία που γίνεται στον Ο.Η.Ε. Είπε ότι ο οργανισμός πνίγεται σε μια θάλασσα λόγων.

Ένας πρώην πρωθυπουργός του Καναδά, ο Λέστερ Πήρσον, συμφώνησε κι επρόσθεσε ότι τα Ηνωμένα Έθνη «πνίγονται μέσα στα έγγραφά τους.» Σας δίνει αυτό την εντύπωσι ότι οι συνεδριάσεις του είναι αποτελεσματικές;

Το πώς όλα αυτά μπορούν να εμποδίσουν τις προσπάθειες για να λυθή μια κρίσις απεδείχθη στις συνεδριάσεις που έγιναν για τη συζήτησι του Ινδοπακιστανικού πολέμου. Ο Πακιστανός αντιπρόσωπος Ζούλφικαρ Αλί Μπούτο είπε: «Φοβάμαι ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας έχει διαπρέψει στην τέχνη της κωλυσιεργείας. Με κάποιο κυνισμό έβλεπα χθες να σπαταλάται μια ολόκληρη ώρα για το αν θα έπρεπε τα μέλη να είναι έτοιμα στις 9.30 το πρωί ή μήπως ο ύπνος και το πρόγευμα απαιτούσαν να συναντηθούν στις 11 π.μ.» Στο διάστημα αυτό εκατοντάδες ατόμων πέθαιναν στον πόλεμο.

Μια εβδομάδα σχεδόν πριν απ’ αυτό ξέσπασε μια οξεία λογομαχία που προκάλεσε τη διακοπή μιας συνεδριάσεως του Ο.Η.Ε. Ένας αντιπρόσωπος ξεφώνιζε και έσειε τη γροθιά του απειλητικά κατά του αναπληρωτού Γενικού Γραμματέως, απαιτώντας να του δοθή το δικαίωμα να μιλήση πριν από έναν άλλον αντιπρόσωπο που επρόκειτο να κάμη μια έκθεσι. Παρέστη ανάγκη να χωρισθούν πριν αλληλογρονθοκοπηθούν. Ασφαλώς, περιστατικά σαν αυτό δεν δημιουργούν σεβασμό και εμπιστοσύνη σ’ αυτό το παγκόσμιο σώμα.

Οικονομικές Στενοχώριες

Ο προϋπολογισμός των Ηνωμένων Εθνών για το 1971 ήταν γύρω στα 950 εκατομμύρια δολλάρια. Αλλά εστάθη αδύνατον να καλυφθή. Σύμφωνα με μια έκθεσι, το παγκόσμιο σώμα είναι χρεωμένο με 189 εκατομμύρια δολλάρια. Τώρα που η Εθνικιστική Κίνα εξεδιώχθη, η κατάστασις δεν βελτιώθηκε, διότι το εκ τριάντα εκατομμυρίων δολλαρίων χρέος της είναι απίθανο να πληρωθή από τους εισελθόντας Κινέζους Κομμουνιστάς. Επιπλέον ο αριθμός αυτών που δεν πληρώνουν ή που καθυστερούν τις πληρωμές αυξάνει μεταξύ των 132 μελών-εθνών.

Πρόσφατα υπήρξαν περιπτώσεις που ο Ο.Η.Ε. αναγκάσθηκε να δανεισθή από πιστωτικά ταμεία ή ειδικούς λογαριασμούς για να πληρώση τους μισθούς του προσωπικού. Αυτοί που περιπλέκουν τα οικονομικά προβλήματα είναι εκείνα τα έθνη που αρνούνται να πληρώσουν για ωρισμένες ενέργειες με τις οποίες δεν συμφώνησαν. Αυτά δεν αισθάνονται καμμιά υποχρέωσι να υποστηρίξουν οικονομικώς κάτι που κατεψήφισαν. Αν αυτά τα οικονομικά προβλήματα συνεχισθούν, ο Ο.Η.Ε. βαδίζει σε οικονομική καταστροφή.

Πού Βαδίζει Πραγματικά;

Η κατάστασις στην οποία βρίσκονται σήμερα τα Ηνωμένα Έθνη είναι ζοφερή. Λίγη ελπίς υπάρχει να καλυτερεύση, όπως παρετήρησε ένας συγγραφεύς: «Όσο ο Ο.Η.Ε. θα αποτελήται από ανθρώπους με τους έμφυτους περιορισμούς του ανθρωπίνου νου, θα ομιλή για ειρήνη και θα προετοιμάζεται για πόλεμο.»

Ο αποθανών Αντλάι Στήβενσον περιέγραψε το πρόβλημα ως εξής: «Το κύριο ερώτημα είναι αν η θαυμασίως διαφορετική και προικισμένη ομήγυρις των ανθρωπίνων όντων επάνω σ’ αυτή τη γη γνωρίζη πώς να διευθύνη έναν πολιτισμό.» Η απάντησις είναι προφανώς Όχι.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι ο Ιεχωβά Θεός δεν εδημιούργησε τον άνθρωπο με ικανότητα να κυβερνά το γένος του. Χρειάζεται τον Θεό να το κάμη αυτό για χάρι του. Αυτός είναι ο λόγος που οι προσπάθειες του ανθρώπου να το κάμη αυτό οδηγούν σε τόσο πολλές δυσκολίες. Και αυτό μας βοηθεί επίσης ν’ αντιληφθούμε πού πραγματικά βαδίζει ο Ο.Η.Ε. και γιατί!

Στα μάτια του Ιεχωβά ο Ο.Η.Ε. αντιπροσωπεύει την πρόκλησι του κόσμου εναντίον του και εναντίον της ουρανίας κυβερνήσεως που εγκατέστησε για να κυβερνά αυτή τη γη, της κυβερνήσεώς του δια του Χριστού. Έτσι ο Ο.Η.Ε. αποπειράται να κάμη αυτό που μόνον ο Θεός μπορεί και πρόκειται να κάμη, δηλαδή να φέρη αληθινή αδελφοσύνη, διαρκή ειρήνη και ασφάλεια σ’ αυτή τη γη. Επειδή προκαλεί τον Θεό, βαδίζει στην καταστροφή από τα χέρια του Θεού.—Ματθ. 24:15· Αποκάλ. 17:8-11.

Τι θα κάμετε εσείς; Πού θα θέσετε την εμπιστοσύνη σας; Η απόφασίς σας αφορά τη ζωή σας.