Χώρες Όπου οι Μάρτυρες του Ιεχωβά Εργάζονται με Δυσκολία

(Από το Βιβλίον του Έτους 1971)

ΤΟΥΡΚΙΑ

Ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά κηρύττοντας τα αγαθά νέα εκτελούν εκπαιδευτικό έργο υπό την κυρία σημασία της λέξεως φαίνεται από την ακόλουθη πείρα. Μια αδελφή γράφει: «Σχετίσθηκα με μια Μωαμεθανή η οποία δεν μπορούσε να γράψη ή να διαβάση. Μολονότι η οικογένειά της είχε προσπαθήσει πολλές φορές να την διδάξη, δεν μπόρεσε να το επιτύχη. Βέβαια, αφού άρχισα να ομιλώ για την αλήθεια σ’ αυτήν της υπαινίχθηκα ότι ήταν ανάγκη να συμμελετούμε τη Γραφή. Επειδή όμως δεν μπορούσε να διαβάζη, προχωρούσε πολύ σιγά. Έτσι την ενεθάρρυνα να μάθη να διαβάζη και να γράφη, αλλοιώς ποτέ δεν θα μπορούσε να αποδείξη την πίστι της από την Γραφή. Όταν άρχισε να εννοή ότι πραγματικά εμάθαινε την αλήθεια αυτό της έδωσε τόση μεγάλη παρόρμησι να δεχθή την προσφορά μου να την βοηθήσω να διαβάζη και να γράφη—εκτός από το ότι εμάθαινε την αλήθεια—ώστε σε συγκριτικώς μικρό διάστημα αυτή έμαθε να διαβάζη. Έκτοτε προετοίμαζε πάντοτε το μάθημά της πολύ καλά και ποτέ δεν παρέλειψε μια ευκαιρία να συναθροίζεται με άλλους ομοπίστους. Ύστερ’ από λίγους μήνας είχε προχωρήσει τόσο καλά ώστε τώρα αυτή είναι μια διαγγελεύς και εξέφρασε την επιθυμία να βαπτισθή στην επόμενη ευκαιρία. Όλα αυτά ελέχθησαν στην γηραιά μητέρα της, και ειδικά ότι αυτή είχε τώρα γίνη Χριστιανή. Βέβαια, το γεγονός αυτό ανησύχησε την Μωαμεθανίδα μητέρα της πάρα πολύ, ώστε απεφάσισε να δη την θυγατέρα της αμέσως. Όταν ήλθε η μητέρα της, είχα μια καλή ευκαιρία να της δώσω μαρτυρία. Αφού έμαθε όλα τα γεγονότα, και ιδιαιτέρως όταν είδε τη θυγατέρα της τόσο καλά πεπαιδευμένη, ένα πράγμα που η οικογένεια είχε προσπαθήσει ματαίως επί πολλά έτη να επιτύχη, τόσο πολύ είχε εντυπωσιασθή ώστε είπε: ‘Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάμω τώρα είναι να επιστρέψω στο χωριό μου και να πω σε όλους ότι η θυγατέρα μου βρήκε την αληθινή θρησκεία!’»

Ο Λόγος του Θεού μπορεί επίσης να κάμη επίσης μια μεγάλη ηθική αλλαγή στη ζωή ενός. Ένας αδελφός αναφέρει τα εξής: «Μια μέρα καθώς ενασχολούμουν στη διακονία του αγρού πέρασα από ένα καφενείο. Κραυγές ήλθαν στ’ αυτιά μου, και μέσω πυκνών νεφών καπνού από σιγαρέττα και ναργιλέδες μπόρεσα να δω νέους και γέρους να κάθωνται γύρω στα τραπέζια, ομιλώντας, και πίνοντας και παίζοντας χαρτιά ή βλέποντας με άτονα μάτια στο κενό. Μάλιστα, αυτός ήταν ο τόπος όπου εδαπάνησα ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου. Κάθε μέρα, κάποτε όλη τη μέρα ως αργά τη νύχτα, καθόμουνα σ’ ένα τέτοιο μέρος σπαταλώντας τον καιρό μου και βραδέως σκοτώνοντας τον εαυτό μου επίσης, επειδή η υγεία μου εχειροτέρευε. Τον καιρό εκείνο δεν είχα ελπίδα, αλλ’ ήθελα απλώς να πεθάνω. Τότε μια μέρα ένας Μάρτυς ήλθε στη θύρα μου και μου είπε για τη θαυμάσια ελπίδα που η βασιλεία του Θεού προσφέρει σε όλους τους ανθρώπους. Μολονότι η μελέτη δεν ήταν βέβαια κάτι στο οποίο ήμουν συνηθισμένος, αμέσως κατενόησα ότι αυτή ήταν η αλήθεια και άρχισα με επιμέλεια να μελετώ την Γραφή. Τώρα είμαι ένας βαπτισμένος και ευτυχής άνθρωπος, γιατί έχω ελπίδα και ένα σκοπό στη ζωή. Βέβαια, η αλλαγή της ζωής μου δεν έμεινε απαρατήρητος από τους φίλους μου. Ως αποτέλεσμα έχω θαυμάσιες ευκαιρίες να μαρτυρώ σ’ αυτούς, ελπίζοντας ότι μια μέρα τουλάχιστο μερικοί απ’ αυτούς ίσως αλλάξουν και ακολουθήσουν την οδό προς την αιώνιο ζωή. Είμαι πολύ ευγνώμων στον Ιεχωβά, που μ’ εβοήθησε να ελευθερωθώ από την πρώην μάταιη ζωή μου.»

Πολλοί από τους αναγνώστας μας θα ενθυμούνται ακόμη από την έκθεσι του παρελθόντος έτους τη δίκη που διέμενε εκκρεμής εναντίον δεκαπέντε αδελφών. Αναφέρομε ότι η δίκη αυτή είναι ακόμη εκκρεμής επειδή η απαιτουμένη έκθεσις από νομικούς εμπειρογνώμονας δεν έχει ακόμη παρουσιασθή. Εν τω μεταξύ, μερικές άλλες συλλήψεις έλαβαν χώραν σε διάφορες πόλεις. Μολονότι οι Μάρτυρες πάντοτε αφήνονταν ελεύθεροι ύστερ’ από πολλές ώρες ανακρίσεως, σε μια περίπτωσι θα γίνη και μια δίκη. Σε δυο άλλες περιπτώσεις οι δικασταί απέρριψαν τις δίκες γιατί κατάλαβαν ότι οι μάρτυρες του Ιεχωβά είναι νομοταγείς, ότι δεν αναμιγνύονται στα πολιτικά ούτε προπαγανδίζουν για ιδιοτελές κέρδος ή για να εκμεταλλευθούν τους ανθρώπους καθώς ψευδώς κατηγορήθησαν από αμαθείς και φανατικούς ανθρώπους. Βέβαια, όλα αυτά τα προσκόμματα δεν έχουν μετριάσει τον ζήλο και την χαρά των αδελφών μας, οι οποίοι πιστά συνεχίζουν βοηθώντας εντίμους, ανθρώπους να αποκτήσουν πραγματική ελπίδα. Οι προσπάθειές των ευλογήθηκαν με μια αύξησι 8 τοις εκατό το τελευταίο υπηρεσιακό έτος.

ΗΝΩΜΕΝΗ ΑΡΑΒΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Παρά την εξακολουθητική καταδίωξι από την αστυνομία και άλλους επισήμους, το έργον της μαρτυρίας προώδευσε στην Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία το παρελθόν υπηρεσιακόν έτος. Περισσότεροι αδελφοί εξωρίσθησαν, αλλά παρ’ όλον αυτό, ο αριθμός των Μαρτύρων στη χώρα αύξησε. Ο Ιεχωβά συνεχίζει να ευλογή τον λαό του για τη σταθερή στάσι των με το μέρος του.

Κατά την διάρκεια του έτους ένας από τους επισκόπους τον οποίον η αστυνομία κυνηγούσε συνελήφθη. Μέσω προδοσίας κατώρθωσαν να βρουν το σπίτι όπου διέμενε και ήλθαν πολύ πρωί να τον συλλάβουν. Ήταν κατάκοιτος τον καιρό εκείνο με οδυνηρά ασθένεια. Αφού ερεύνησαν το σπίτι του και έλαβαν διάφορα πράγματα, τον μετέφεραν στο αυτοκίνητο και από εκεί στην αστυνομία. Εκεί τον ανέκριναν για να μάθουν τα μέρη άλλων Μαρτύρων τους οποίους ζητούσαν και τον έδειραν σοβαρά γιατί αρνήθηκε να προδώση τους αδελφούς του. Η μεταχείρισις αυτή συνεχίσθηκε επί ένδεκα ημέρες, και στις πρώτες τρεις δεν του έδωσαν καθόλου τροφή. Τη νύχτα τον έβαζαν σ’ ένα κελλί που είχε τόσο πολλά ζωύφια ώστε ήταν αναγκασμένος να στέκεται όρθιος όλη τη νύχτα. Άλλες φορές τον έβαζαν ανάμεσα σε διεφθαρμένους φυλακισμένους οι οποίοι ήσαν χειρότεροι από ζωύφια. Εν τέλει τον έστειλαν σ’ ένα ερημικό στρατόπεδο για φυλακισμένους όπου και διαμένει μέχρι σήμερα, σχεδόν δέκα μήνες ως τώρα. Δεν τον μεταχειρίζονται τόσο σκληρά τώρα, μπορεί να κάμνη αρκετό έργο μαρτυρίας μεταξύ των άλλων φυλακισμένων. Απ’ εκεί μπόρεσε να στείλη λαθραίως μια επιστολή στην οποία γράφει, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Δεν ξέρω τι θα είναι το αποτέλεσμα, ούτε μέχρι πότε θα είμαι στο στρατόπεδο αυτό της συγκεντρώσεως, αλλ’ ευχαριστώ τον Ιεχωβά ότι έχω την Γραφή, και πάντοτε προσεύχομαι σ’ αυτόν να μ’ ενισχύη χάριν του ονόματός του και να με ικανώση να κρατήσω την ακεραιότητά μου ενώπιόν του. Είμαι βέβαιος ότι προσεύχεσθε για μένα να μ’ ενισχύη και να με ενθαρρύνη. Εις όλους σας στέλλω την θερμή μου Χριστιανική αγάπη.» Πράγματι, προσευχόμεθα να συνεχίση ο Ιεχωβά να είναι μαζί με τον πιστόν αυτόν αδελφόν.

Όταν άπιστοι συγγενείς έρχονται για επίσκεψι, γιατί να μη στρέψωμε τη συζήτησι στην αλήθεια, ειδικώς όταν έρχονται σε ώρα που είσθε έτοιμοι να βγήτε στην υπηρεσία του αγρού. Έτσι συλλογίσθηκε μια αδελφή μας, και με καλά αποτελέσματα. Καθ’ ον χρόνον περίμενε μια αδελφή για να βγούνε μαζί στην υπηρεσία του αγρού, ένα κτύπημα ήλθε στην πόρτα ακριβώς τον ωρισμένο καιρό. Όντας βέβαιη ότι ήταν η σύντροφός της, η αδελφή άνοιξε την θύρα και εξεπλάγη να δη την άπιστη συγγενή της να στέκεται εκεί. Κάτι είχε εμποδίσει την αδελφή και δεν μπόρεσε να έλθη. Έτσι γιατί να μη δώση μαρτυρία στη συγγενή; Η γυναίκα έδωσε μεγάλη προσοχή σ’ όλα που η αδελφή είχε να πη και άρχισε να κάμνη πολλές ερωτήσεις. Βλέποντας το ενδιαφέρον η αδελφή άρχισε αμέσως μια μελέτη με τη συγγενή της στο βιβλίο Αλήθεια, και η μελέτη συνεχίσθηκε τακτικά. Αργότερα η συγγενής είπε εμπιστευτικά στην αδελφή ότι αισθάνθηκε ότι ο Θεός είχε απαντήσει στην προσευχή της. Εδιάβαζε τη Γραφή αλλά δεν μπορούσε να την εννοήση και είχε προσευχηθή στον Θεό να της δώση κατανόησι. Τώρα αυτή είναι πολύ ζηλώτρια για την αλήθεια, διακηρύττοντας αυτήν σ’ όσους θέλουν ν’ ακούσουν. Πόσο χαρούμενη είναι η αδελφή μας που έλαβε την ευκαιρία να δώση μαρτυρία σε μια επισκέπτρια συγγενή.