Ενδιαφέρουσες Πείρες των Μαρτύρων του Ιεχωβά
(Από το Βιβλίον του Έτους 1970)
ΓΑΛΛΙΚΗ ΓΟΥΙΑΝΑ
Ανώτατον όριον ευαγγελιζομένων 115, πληθυσμός 40.000, αναλογία 1 στους 348
Ο Ψαλμός 37:5 λέγει: «Ανάθες εις τον Ιεχωβά την οδόν σου, και έλπιζε επ’ αυτόν, και αυτός θέλει ενεργήσει.» (ΜΝΚ) Αυτό ιδιαιτέρως αληθεύει όταν ένας Χριστιανός διαμένει πιστός και διακρατεί ακεραιότητα ακόμη και μέχρι σοβαρού θανάτου. Μια αδελφή στη Γαλλική Γουιάνα εγέννησε ένα παιδί το οποίον ήταν νεκρό στην μήτρα της επί δύο ημέρας. Αυτό έφερε πολλές επιπλοκές στην υγεία της. Το σώμα της μολύνθηκε, και γρήγορα εξησθένησε. Οι γιατροί θέλησαν να της κάμουν μετάγγισι αίματος. Παρά την πολύ κρίσιμη κατάστασί της αυτή αρνήθηκε. Οι γιατροί της είπαν: «Εσύ η ίδια είσαι νοσοκόμα. Γνωρίζεις πολύ καλά την κατάστασι της υγείας σου. Θα πεθάνεις αν αρνηθής αίμα.» Απήντησε: «Αν είναι έτσι, παρακαλώ, αφήστε με να πεθάνω εν ειρήνη.»
Όταν είδαν ότι το είδος αυτό της πιέσεως ήταν ανεπιτυχές, οι γιατροί προσπάθησαν να την επηρεάσουν διαφοροτρόπως. «Σκέψου τα τρία μικρά σου παιδιά. Χρειάζονται την φροντίδα σου. Δεν πρέπει να τ’ αφήσης μόνα τους χωρίς μητέρα.» Παρ’ όλον αυτό και το ενδιαφέρον της για τα παιδιά της, εκράτησε την ακεραιότητά της. Κατόπιν προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν μια πολύ καλή φίλη της με την οποίαν εργαζόταν στο νοσοκομείο για να την επηρεάση. Αλλ’ αντί να την αποτρέψη, η ίδια η φίλη της πολύ συγκινήθηκε από την ειλικρίνεια και πίστι της αδελφής και απέτυχε στις προσπάθειές της. Οι γιατροί ειλικρινά επιθυμούσαν να κάμουν παν το δυνατόν για να σώσουν την αδελφή, και παρά την σταθερή απόφασί της εξακολουθούσαν να της δίδουν καλήν φροντίδα με άλλα μέσα. Αλλ’ η κατάστασις της υγείας της έγινε τόσο κρίσιμη ώστε τελικά είπαν: «Τετέλεσται. Δεν θα περάση ζωντανή την νύκτα.» Παρά τις προρρήσεις των γιατρών, την άλλη μέρα αυτή ήταν ακόμη ζωντανή ακόμη δε έκαμε λίγη βελτίωση. Σιγά σιγά αποκτούσε δύναμι και τελικά ανέρρωσε τελείως. Αυτή είπε αργότερα: «Μολονότι είχα μεγάλους πόνους στο σώμα μου και μολονότι αυτή ήταν μια σοβαρά δοκιμασία σ’ εμένα, μπορώ να σας πω ότι προσευχόμουν στον Ιεχωβά μέρα και νύκτα και αισθανόμουν μεγάλη εσωτερική ενίσχυσι.» Η βελτίωσις εγίνετο πιο φανερή καθημέραν, κι’ ύστερ’ από οκτώ ημέρες μπόρεσε να βγη από το νοσοκομείο και να παρακολουθήση τη Διεθνή Συνέλευσι «Επί Γης Ειρήνη» στη Νέα Υόρκη μαζί με εικοσιτέσσερες συνέδρους από τη Γαλλική Γουιάνα. Ναι, ήταν εκεί με τον σύζυγο και τα τρία της παιδιά. Πιστότης στους νόμους του Θεού και ακεραιότης σ’ όλες τις περιστάσεις πάντοτε πλουσίως ανταμείβονται.
ΑΪΤΗ
Ανώτατον όριον ευαγγελιζομένων 1.674, πληθυσμός 4.000.000, αναλογία 1 στους 2.389
Υπομονή παράγει έξοχα αποτελέσματα, καθώς η επομένη πείρα, την οποία αφηγήθηκε ένας επίσκοπος εκκλησίας, δείχνει: «Παρουσίασα την αλήθεια σε μια οικογένεια που εξεδήλωσε μεγάλο ενδιαφέρον για μελέτη της Αγίας Γραφής. Ο σύζυγος όμως πολύ εναντιώθηκε. Δεν ήθελε η γυναίκα του και τα παιδιά να μελετούν με τους μάρτυρας του Ιεχωβά, ούτε τους ήθελε να παρακολουθούν συναθροίσεις στην Αίθουσα Βασιλείας. Έκανα το καλύτερο που μπορούσα να τους βοηθήσω να προοδεύσουν πνευματικώς και να γνωρίσουν την πορεία διαγωγής που έπρεπε ν’ ακολουθήσουν σ’ ένα διαιρεμένο οίκο. Συνέχισαν την μελέτη της Γραφής κρυφά και παρακολουθούσαν συναθροίσεις όταν η ευκαιρία ήταν ευνοϊκή γι’ αυτούς. Δυστυχώς, η μεγαλύτερη θυγατέρα, που ήταν εχθρική στην αλήθεια, ανεκοίνωσε στον πατέρα τη δράσι τους. Ως αποτέλεσμα υπέστησαν βιαίαν καταδίωξιν, ύβρεις και παντοειδείς απειλές ακόμη δε τους απεστέρησε από ωρισμένες άμεσες ανάγκες. Δεν έπαυσα να τους παρηγορώ,» αναφέρει ο επίσκοπος, «δείχνοντάς τους τούς λόγους του Ιησού που λέγει ‘θέλετε διωχθή από εκείνους που είναι πλησιέστεροι προς εσάς, αλλά δια της υπομονής σας θέλετε αποκτήσει τας ψυχάς σας.’ (Ματθ. 10:36· Λουκάς 21:19) Τελικά η μεγαλύτερη θυγατέρα που είχε παρατηρήσει και καταγγείλει τις ενέργειες των άλλων στον πατέρα, ελευθερώθηκε μέσω της αληθείας. Όσο παράδοξο και αν φαίνεται, έγραψε στον πατέρα της κι’ εζήτησε ελευθερία λατρείας για την οικογένεια. Ως αποτέλεσμα, τρεις απ’ αυτούς συνεβόλισαν την αφιέρωσί των στον Ιεχωβά στην τελευταία εθνική συνέλευσι. Οι τρεις είχαν το προνόμιο να υπηρετήσουν κατά την διάρκεια του μηνός ως σκαπανείς διακοπών. Στο μεταξύ τρεις άλλοι επίσης εβαπτίσθησαν. Ο πατέρας μολονότι δεν δέχθηκε την αλήθεια, εμαλάκωσε πολύ σε συμπαραβολή με το τι ήταν, και ως αποτέλεσμα της υπομονής των, οκτώ μέλη της οικογενείας αυτής είναι τώρα ζηλωταί διαγγελείς του ευαγγελίου.»
Ένας ειδικός σκαπανεύς μάς είπε τι συνέβη αφού ένας όμιλος περί τους σαράντα Διαμαρτυρομένους ήλθαν ν’ ακούσουν μια ομιλία της Αναμνήσεως ειδικώς για να βρουν κάτι να επικρίνουν τον τρόπο με τον οποίον διαχειρίζονται οι Μάρτυρες την περίπτωσι αυτή. Μετά την Ανάμνησι τον επλησίασαν μερικοί Διαμαρτυρόμενοι οι οποίοι είχαν στενοχωρηθή από εκείνα που άκουσαν. Ήθελαν να μάθουν περισσότερα για τον άζυμο άρτο και τον οίνο. Επίσης, ήθελαν να μάθουν γιατί εορτάζομε την Ανάμνησι κάθε χρόνο και όχι κάθε τρεις μήνες ή κάθε εβδομάδα όπως το κάμνουν οι άλλες εκκλησίες. Όταν πήραν τις απαντήσεις στις ερωτήσεις αυτές δεν ήθελαν πια να παίρνουν τα εμβλήματα στις εκκλησίες τους, και αυτό το έμαθε ο επιτόπιός των διάκονος. Επιπροσθέτως, εικοσιπέντε απ’ αυτούς εζήτησαν μια συμμελέτη επί της Γραφής. Ήδη τρεις απ’ αυτούς συμμετέχουν στην υπηρεσία του αγρού κι’ από τους τρεις αυτούς ένας ήταν ο βοηθός του διακόνου. Συνώδευσε ακόμη και τον υπηρέτη περιοχής κατά την εβδομάδα της επισκέψεώς του. Καθ’ ον χρόνον εκήρυτταν στο οικοδομικό τετράγωνο που κατοικεί ο λειτουργός, ήλθαν φυσικά και στην πόρτα του. Όταν τους είδε είπε: «Δεν είναι αρκετό το όσους επήρατε από την εκκλησία μου; Ήλθατε να πάρετε κι’ εμένα; Ποτέ δεν θα γείνω ένας από σας.» Και μ’ αυτό έκλεισε με πάταγο την πόρτα. Οι γείτονες που παρετήρησαν τη σκηνή εδέχθησαν θερμότατα τους αδελφούς, γιατί κατενόησαν ότι αυτοί πραγματικά κατέχουν την αλήθεια.