Ενδιαφέρουσες Πείρες των Μαρτύρων του Ιεχωβά
(από το Βιβλίον του Έτους 1970)
ΚΕΫΛΑΝΗ
Ανώτατον όριον ευαγγελιζομένων 275, πληθυσμός 12.200.000, αναλογία 1 στους 44.364
Υπάρχουν θετικά σημεία μιας αφυπνίσεως μεταξύ «προβατοειδών» ανθρώπων στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, τόσο μεταξύ του κλήρου όσο και μεταξύ των λαϊκών, ως δεικνύεται από την πείρα ενός ειδικού σκαπανέως. «Μια Καθολική κυρία δεν ήθελε να συσπουδάζη τη Γραφή μαζί μας εκτός εάν πρώτα συζητούσαμε το ζήτημα με τον ιερέα. Προτού αυτό διευθετηθή, συναντήσαμε ένα ‘Καθολικό αδελφό’ ο οποίος είπε ότι δεν είχε τα προσόντα ν’ απαντήση στις ερωτήσεις της αλλά να ιδούμε τον ιερέα. Απεγοητεύθηκε ν’ ακούση αυτό από ένα ‘αδελφό’. Επήγαμε να συναντήσωμε τον ιερέα, ο οποίος μας προσκάλεσε μέσα και εξέφρασε την προθυμία του ν’ απαντήση στις ερωτήσεις της κυρίας. Η πρώτη ερώτησις ήταν σχετικώς με το όνομα του Θεού. Παραδέχθηκε ότι ήταν Ιεχωβά. Σχετικά με την άλλη ερώτηση παραδέχθηκε ότι άδης ή κόλασις δεν είναι τόπος βασανισμού, αλλ’ αποκρύψεως, ο τάφος. Στη ζωτική ερώτησι, ‘Είναι ορθό να συμμελετώ τη Γραφή με τους μάρτυρας του Ιεχωβά;’ απήντησε ότι αυτή μπορούσε να προβή χωρίς ενδοιασμούς. Είπε ότι οι Καθολικοί σφάλλουν με το να μη πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι διδάσκοντας την Γραφή. Αυτός είχε ήδη ένα αντίτυπο της Μεταφράσεως του Νέου Κόσμου και επί τη ευκαιρία αυτή ενεγράφη συνδρομητής σ’ ένα από τα περιοδικά. Ικανοποιηθείσα πλήρως, άρχισε τακτική συμμελέτη της Γραφής, έκαμε έναρξι να παρακολουθή τις συναθροίσεις, και τον Απρίλιο άρχισε να συμμετάσχη στην από σπίτι–σε–σπίτι διακονία.
Ότι οι άγγελοι, καίτοι αόρατοι, είναι πολύ δραστήριοι στο έργο του διαχωρισμού, δεικνύεται από την πείρα αυτή. «Υπήρξα ένας θεοσεβής Καθολικός από την παιδική μου ηλικία μέχρι το Σεπτέμβριο του 1968. Ως ένας ευλαβής και πιστός ακόλουθος της Καθολικής πίστεως, είχα ένα ενεργό ενδιαφέρον ως ‘Αποστολικός Λαϊκός.’ Εν τούτοις, πρέπει να ομολογήσω ότι είχα ανησυχήσει όταν φανερός στασιασμός εξερράγη μεταξύ του κλήρου και των κορυφαίων θεολόγων της Καθολικής εκκλησίας στο τέλος της δευτέρας συνόδου του Βατικανού το 1967. Δεν είχα κανένα στον οποίο να μεταβώ στην κρίσιμη αυτή ώρα από τον Θεό. Τον παρεκάλεσα θερμά να με καθοδηγήση ασφαλώς. Είμαι ευτυχής να είπω ότι θείον φως εχύθη επάνω μου και στην οικογένειά μου στα τέλη του Αυγούστου 1968 όταν ένας από τους μάρτυρας του Ιεχωβά αιφνιδίως μας επεσκέφθηκε.»
Πώς έγινε αυτή η επίσκεψις; Ο υπηρέτης περιοχής που υπηρετούσε την εκκλησία στο μέρος που ο άνθρωπος αυτός ζούσε έτυχε να δίνη μαρτυρία στον δρόμο του. Ένας επιτόπιος ευαγγελιζόμενος έδειξε το σπίτι του και παρετήρησε, «Πάντοτε παίρνουν τα έντυπα αλλά δεν προχωρούν.» Ο υπηρέτης περιοχής σκέφθηκε ότι αν πάντα παίρνουν τα έντυπα πρέπει ασφαλώς να είναι «πρόβατα» και απεφάσισε να τους επισκεφθή. Όταν έκαμε την επίσκεψι, η σύζυγος του ανθρώπου ήλθε στην πόρτα και ευγενικά δέχθηκε τους δύο ευαγγελιζομένους. Άκουσε με προσοχή και ενδιαφέρον την ομιλία και επρομηθεύθη δύο βιβλία. Έγιναν διευθετήσεις για μια επανεπίσκεψι το επόμενο εσπέρας όταν ο σύζυγός της θα ήταν σπίτι. Κατά την επανεπίσκεψι, ύστερ’ από τις εισαγωγικές διατυπώσεις, το πρώτο πράγμα που αυτός είπε ήταν, «Πάρα πολύ ανησυχώ εξ αιτίας της κρίσεως που σήμερα επικρατεί στην Καθολική εκκλησία και θέλω ορθή συμβουλή και καθοδηγία.» Ερωτηθείς αν είχε Γραφή, απήντησε, «Όχι.» Παρουσιάσαμε μια Γραφή Μεταφράσεως Ντουαί, και τον παρακαλέσαμε να διαβάση τι έγραψε ο Πέτρος εις 2 Πέτρου 1:19 : «Έχομεν βεβαιότερον τον προφητικόν λόγον, εις τον οποίον κάμνετε καλά να προσέχετε, ως εις λύχνον φέγγοντα εν σκοτεινώ τόπω.» Αυτός αμέσως συνέλαβε το σημείον ότι το μόνο αξιόπιστο μέρος να υπάγη για να λάβη ό,τι ήθελε ήταν η Γραφή. Όταν του δείχθηκε η ομοιότης και εν τούτοις η υπεροχή της Μεταφράσεως του Νέου Κόσμου, αμέσως προμηθεύθηκε ένα αντίτυπο και μια συμμελέτη άρχισε. Ο υπηρέτης περιοχής που συνέβη να υπηρετή εκκλησίες εκεί πλησίον τις επόμενες δύο εβδομάδες, διηύθυνε δύο ακόμη συμμελέτες μ’ αυτόν και την οικογένειά του προτού παραδώση την μελέτη σε άλλον διαγγελέα. Έκαμαν ταχείαν πρόοδον και σε λίγο καιρό παρακολουθούσαν τις εκκλησιαστικές συναθροίσεις. Αυτός τελειώνει λέγοντας: «Πρέπει να παραδεχθώ ότι, χάρις στον Ιεχωβά και τους Χριστιανούς μάρτυρας του Ιεχωβά, εγώ, η σύζυγός μου, ο γυιος μου και οι δύο θυγατέρες εγνωρίσαμε επιτέλους την αλήθεια και την μόνη οργάνωσι η οποία διδάσκει την καθαρή και αμίαντη διδασκαλία που αναφέρεται στην Αγία Γραφή, την εκκλησία των Χριστιανών μαρτύρων του Ιεχωβά. Η μόνη μου προσευχή στον ουράνιο Πατέρα μας είναι να με βοηθήση να αποκτήσω ώριμη γνώσι όσο το δυνατόν γρηγορότερα με εντατική μελέτη της Αγίας Γραφής και άλλων βοηθημάτων για να βοηθήσω τον ταπεινό αυτόν όμιλο των ‘αποστόλων’ στην κήρυξι του ευαγγελίου της Βασιλείας.» Απήντησε ο Ιεχωβά στην προσευχή αυτή; Σήμερα, λιγώτερο από ένα έτος αφ’ ότου άρχισε να μελετά την Γραφή, είναι ένας ευτυχής, τακτικός διαγγελεύς των αγαθών νέων της βασιλείας.
ΚΟΛΟΜΒΙΑ
Ανώτατον όριον ευαγγελιζομένων 6.004, πληθυσμός 20.462.926, αναλογία 1 στους 3.408
«‘Η αλήθεια θέλει σας ελευθερώσει.’ (Ιωάν. 8:32) Πόσο σαφώς αυτό έγινε φανερό όταν η σύζυγός μου και εγώ φθάσαμε το πρώτον στην Κολομβία πριν από λίγα έτη για να υπηρετήσωμε όπου η ανάγκη ήταν μεγαλυτέρα,» γράφει ένας αδελφός. «Διαθέσαμε μια Γραφή σε μια γυναίκα της θρησκείας των Αδβεντιστών. Η αλήθεια γρήγορα υπερνίκησε τα ειλικρινή επιχειρήματά της, και σε λίγο καιρό άρχισε να μελετά μαζί μας στο βιβλιάριο ‘Τούτο το Ευαγγέλιον.’ Επειδή η Ισπανική μας ήταν περιωρισμένη ήμεθα αναγκασμένοι ν’ αφήνωμε τις Γραφές να μιλούν για τον εαυτόν των. Γρήγορα άρχισε να παρευρίσκεται στις συναθροίσεις. Μια μέρα ο επίσκοπος μίλησε για την σπουδαιότητα του να διάγωμε καθαρή ηθική ζωή. Αμέσως η γυναίκα ήλθε να εξηγήση τη συζυγική της κατάστασι και γρήγορα πήρε την απόφασί της να χωρισθή από τον άνθρωπο με τον οποίο συζούσε δια κοινής συναινέσεως. Συνέχισε να προοδεύη. Συχνά έκαμνε εμπορικά ταξίδια σε μια άλλη πόλι και κάθε φορά έπαιρνε μαζί της μεγάλη ποσότητα περιοδικών Σκοπιάς και Ξύπνα! για να προσφέρη από θύρα σε θύρα όταν είχε λίγο εύκαιρο καιρό. Στο έργο αυτό συνήντησε τον νόμιμο σύζυγό της, ο οποίος δέχθηκε τα περιοδικά και γρήγορα ενδιαφέρθηκε για την αλήθεια. Η αλήθεια τον ελευθέρωσε από την σύντροφο με την οποία συζούσε δια κοινής συναινέσεως, αυτός δε και η σύζυγός του απεφάσισαν να συζήσουν και πάλιν. Αυτή βαπτίσθηκε και εισήλθε στην υπηρεσία του σκαπανέως. Μολονότι ένα δυστύχημα αφήκε τον άνδρα μ’ ένα συντετριμμένο μοιρό, τελικά βαπτίσθηκε ύστερ’ από μια σειρά εγχειρίσεων. Η σύζυγός του τώρα είναι μια ειδική σκαπανεύς.
Όταν δείχνη τις κινηματογραφικές ταινίες της Εταιρίας σε αγροτικά μέρη της χώρας, ένας υπηρέτης περιοχής συχνά έχει ευχάριστες πείρες, καθώς αναφέρεται εδώ: «Στην Μάτα δε Κάνια 300 άνθρωποι παρευρέθησαν στο γύρισμα της ταινίας. Ο επιθεωρητής της αστυνομίας μας εδάνεισε ένα ενισχυτή κι’ ένα μικρόφωνο δωρεάν κι’ έκανε υπαινιγμό να δειχθή η ταινία μπροστά στο σπίτι του έτσι ώστε, αν κανένας προσπαθούσε να κάμη ταραχή, θα μπορούσε να χειρισθή το ζήτημα. Όλοι άκουσαν με προσοχή κι’ έφυγαν με πολύ καλύτερη γνώμη για το έργο μας. «Σ’ ένα άλλο απομεμονωμένο συνοικισμό όπου υπάρχει μια ομάς επτά διαγγελέων όλοι σχεδόν ήλθαν να δουν την ταινία. Όλοι συνεργάσθηκαν να το κάμουν αυτό δυνατόν. Ο μόνος άνθρωπος που είχε μια ηλεκτρική γεννήτρια παρεκάλεσε τους ανθρώπους σε μια ταβέρνα και στα σπίτια τα οποία προμηθεύει ηλεκτρισμό να κλείσουν τα φώτα τους για να προμηθευθή αρκετό ρεύμα να δεχθή η ταινία. Ο επιθεωρητής της αστυνομίας έδωσε άδεια να χρησιμοποιήσωμε τον δρόμο, έτσι οι άνθρωποι ανήγειραν πασσάλους και μετεχειρίσθηκαν σεντόνια για οθόνη. Παρευρέθησαν 350 στο υπαίθριο ‘θέατρο’.»
«Ενθυμού τον Πλάστην σου εν ταις ημέραις της νεότητός σου,» έγραψε ο Σολομών. (Εκκλ. 12:1) Μια μητέρα εξεπλάγη κι’ ευφράνθηκε για την ικανότητα της δεκαετούς θυγατρός της καθ’ ον χρόνον ήσαν στο έργον. Από ένα κατάστημα όπου αυτή έπινε ένα ελαφρό ποτό με τον νεαρό γυιο της, παρατηρούσε την θυγατέρα της καθώς προσέφερε τα περιοδικά σε μια γηραιά γυναίκα. Όταν η θυγατέρα της μπήκε μέσα και παρέμεινε για λίγο καιρό η μητέρα σκέφθηκε να μεταβή στο σπίτι, αλλ’ ακριβώς τότε βγήκε το κορίτσι και είπε στη μητέρα της την πείρα της. Η γυναίκα είχε καλέσει τους ανεψιούς της ν’ ακούσουν, έκαμε ερωτήσεις και πήρε τα περιοδικά αλλ’ ήθελε να έχη το βιβλίο Αλήθεια στην επομένη της επίσκεψι. Όταν έκαμε την επανεπίσκεψι η μητέρα ανέμενε ν’ αναλάβη την μελέτη που είχε αρχίσει, αλλ’ η γυναίκα ήθελε να την διευθύνη το κορίτσι. Λόγω εναντιώσεως που εγέρθηκε και η οικογένεια έκαυσε όλα τα βιβλία της γυναίκας, έπρεπε να πάρουν μαζί τους βιβλία για την οικιακή μελέτη επί της Γραφής. Τώρα η γυναίκα παρακολουθεί τακτικά συναθροίσεις και είναι ευγνώμων για την επίσκεψι της μικρής κόρης στο σπίτι της για να της γνωρίση τις αγαθές αγγελίες.