Ο Λόγος ο Σος Αλήθεια Εστί. . .
Το Πνεύμα του Θεού που Υπενθυμίζει και Διδάσκει
Το άγιο πνεύμα κάνει δυο ενέργειες, υπενθυμίζει και διδάσκει. Ο Ιησούς είπε στους μαθητάς του: «Ο δε παράκλητος, το πνεύμα το άγιον, το οποίον θέλει πέμψει ο Πατήρ εν τω ονόματί μου, εκείνος θέλει σας διδάξει πάντα, και θέλει σας υπενθυμίσει πάντα όσα είπον προς εσάς.»—Ιωάν. 14:26.
Στον καιρό της επιγείου διακονίας του, που διήρκεσε τριάμισι χρόνια, ο Ιησούς εξεπαίδευσε τους αποστόλους του να συνεχίσουν το έργο που είχε αρχίσει. Ως ατελείς άνθρωποι δεν θα μπορούσαν να ενθυμούνται κάθε λεπτομέρεια της διδασκαλίας του. Αλλ’ η υπόσχεσις του Ιησού έδειχνε ότι το πνεύμα του Θεού θα τους εδίδασκε οτιδήποτε θα εχρειάζοντο να γνωρίζουν για να πραγματοποιήσουν τη διακονία τους. Ειδικά θα τους έδινε την ικανότητα να εννοήσουν όσα είχαν ακούσει προηγουμένως αλλά δεν είχαν καταλάβει. Ως ένας υπενθυμητής το άγιο πνεύμα θα τους ξανάφερνε στο νου των πράγματα που τους είχε πει ο Ιησούς όσον καιρό ήταν μαζί τους. Και ως διδάσκαλος θα τους έδειχνε την ορθή εφαρμογή των λόγων του.—Βλέπε Ιωάννης 2:19-22.
Όταν θα τους έφερναν ενώπιον συναγωγών, βασιλέων και ηγεμόνων, οι μαθηταί του Ιησού θα μπορούσαν με εμπιστοσύνη να βασισθούν στο πνεύμα του Θεού ως υπενθυμητή και διδάσκαλο. Σαν ένας φίλος, θα ξανάφερνε στις διάνοιές τους πράγματα για να πουν και θα τους βοηθούσε να κάνουν κατάλληλη εφαρμογή. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα μια καλή μαρτυρία και επίσης θα αποστόμωνε τους εναντιουμένους. (Ματθ. 10:18-20· Λουκ. 12:11, 12· 21:13-15) Ως εκ τούτου ο Πέτρος και ο Ιωάννης ήσαν σε θέσι να ομιλήσουν με θάρρος όταν ερωτήθηκαν από το ανώτατο Ιουδαϊκό δικαστήριο, το Σάνχενδριν, για τη θεραπεία ενός ανθρώπου ο οποίος ήταν χωλός από τη γέννησί του. Η παρρησία των ήταν κάτι που δεν ανεμένετο από ανθρώπους αγράμματους και ιδιώτας. Έκαμε τα μέλη του Σάνχενδριν να θαυμάσουν. Και οι λόγοι του Πέτρου μαζί με την παρουσία τού θεραπευμένου ανθρώπου έκαμαν αυτούς τους μορφωμένους ανθρώπους να μη μπορούν να πουν τίποτα για να τους αντικρούσουν.—Πράξ. 4:5-14.
Εν τούτοις, μολονότι το πνεύμα του Θεού ενήργησε ως υπενθυμητής και διδάσκαλος προς όφελος μεμονωμένων Χριστιανών, εν τούτοις δεν συνεβούλευε τον καθένα ξεχωριστά σε δογματικά και οργανωτικά ζητήματα. Αλλ’ η ενέργεια του πνεύματος του Θεού επί των αποστόλων και των άλλων ωρίμων ανδρών της εκκλησίας της Ιερουσαλήμ έκαμε δυνατή την προμήθεια των διδασκαλιών του αγίου πνεύματος σε γραπτή μορφή για την εποικοδόμησι και διδασκαλία όλων.
Ένα παράδειγμα τούτου είναι ο τρόπος που συνεζητήθη το ζήτημα της περιτομής. Όταν μερικοί υπεστήριζαν ότι οι μη Ιουδαίοι θα έπρεπε να περιτέμνωνται και να παραγγέλλεται σ’ αυτούς να υπακούουν στον Μωσαϊκό νόμο, εκείνοι που ήσαν συνταυτισμένοι με την εκκλησία της Αντιοχείας δεν περίμεναν να έχουν μια προσωπική αποκάλυψι από τον Θεό. Μάλλον, για να λάβουν την ορθή άποψι, έστειλαν τον Παύλο και τον Βαρνάβα στην Ιερουσαλήμ, στο κυβερνών σώμα της πρώτης Χριστιανικής εκκλησίας που απετελείτο από τους αποστόλους και άλλους ωρίμους άνδρες.—Πράξ. 15:1, 2.
Σε μια συνάθροισι, της οποίας προήδρευε ο μαθητής Ιάκωβος, το θέμα συνεζητήθη πλήρως. Ύστερα από μια αξιοσημείωτη συζήτησι, ο Πέτρος ετόνισε ότι οι πρώτοι μη Ιουδαίοι στους οποίους εκήρυξε έλαβαν το άγιο πνεύμα ενώ δεν ήσαν περιτετμημένοι. Έπειτα ο Παύλος και ο Βαρνάβας ανέφεραν τα «όσα σημεία και τέρατα έκαμεν ο Θεός δι’ αυτών μεταξύ των εθνών.» (Πράξ. 15:7-12) Είναι αξιοσημείωτο το ότι και οι τρεις άνδρες είχαν ενεργήσει κάτω από την επίδρασι του αγίου πνεύματος όταν εκήρυτταν στους Εθνικούς, και ο Πέτρος είχε υποβοηθηθή να ενεργήση έτσι μέσω ενός οράματος. Γι’ αυτό το πνεύμα του Θεού εδίδαξε πράγματι ότι οι απερίτμητοι θα μπορούσαν να γίνουν λαός για το όνομα του Θεού.—Πράξ. 10:9-48· 13:2-4.
Ο μαθητής Ιάκωβος ανεγνώρισε σ’ αυτό την καταφανή καθοδήγησι του αγίου πνεύματος του Θεού και επίσης την εκπλήρωσι μιας προφητείας. Είπε: «Άνδρες αδελφοί, ακούσατε μου. Ο Συμεών εφανέρωσε τίνι τρόπω καταρχάς ο Θεός επισκέφθη τα έθνη, ώστε να λάβη εξ αυτών λαόν διά το όνομα αυτού. Και με τούτο συμφωνούσιν οι λόγοι των προφητών καθώς είναι γεγραμμένον, ‘Μετά ταύτα θέλω επιστρέψει και θέλω οικοδομήσει την σκηνήν του Δαβίδ την πεπτωκυΐαν· και τα κατηδαφισμένα αυτής θέλω ανοικοδομήσει, και θέλω ανορθώσει αυτήν· διά να εκζητήσωσι τον Ιεχωβά οι λοιποί των ανθρώπων και πάντα τα έθνη, επί τα οποία καλείται το όνομά μου, λέγει ο Ιεχωβά ο ποιών ταύτα πάντα.»—Πράξ. 15:13-18. ΜΝΚ· συγκρίνατε το Αμώς 9:11, 12, LXX.
Η προφητεία που αφορά άτομα από τα έθνη που γίνονται λαός για το όνομα του Θεού κατεγράφη υπό την έμπνευσι του αγίου πνεύματος. Και το πνεύμα του Θεού υποβοήθησε τον Ιάκωβο να θυμηθή αυτή την προφητεία και να καταλάβη την εφαρμογή της. Επομένως, η απόφασις του Ιακώβου ότι η περιτομή δεν ήταν αναγκαία για τους Εθνικούς Χριστιανούς συμφωνούσε με τη διδασκαλία του πνεύματος του Θεού.—-Πράξ. 15:19, 20.
Κατάλληλα η επιστολή που περιείχε την απόφασι ανέφερε: «Διότι εφάνη εύλογον εις το άγιον πνεύμα και εις ημάς, να μη επιβάλλωμεν εις εσάς μηδέν πλειότερον βάρος εκτός των αναγκαίων τούτων, να απέχητε από ειδωλόθυτων, και αίματος, και πνιχτού, και πορνείας.» (Πράξ. 15:28, 29) Η προσκόλλησις σε ότι εδίδαξε το άγιο πνεύμα και έθεσε σε εφαρμογή το κυβερνών σώμα ισχυροποίησε την εκκλησία στην πίστι και έφερε αύξησι.—Πράξ. 16:4, 5.
Εφ’ όσον όλος ο Λόγος του Θεού είναι θεόπνευστος (2 Τιμ. 3:16) είναι ο μόνος που περιέχει διδασκαλίες του πνεύματος. Αυτό αποκλείει όλες τις διδασκαλίες που είναι σε αντίθεσι με τον Λόγο του Θεού. Αυτό συμβαίνει και με τους ψευδείς διδασκάλους καθώς το δείχνει καθαρά το εδάφιο που έγραψε ο απόστολος Ιωάννης: «Δεν έχετε χρείαν να σας διδάσκη τις· αλλά καθώς σας διδάσκει το αυτό χρίσμα περί πάντων, ούτω και αληθές είναι, και δεν είναι ψεύδος· και καθώς σας εδίδαξε, θέλετε μένει εν αυτώ.»—1 Ιωάν. 2:27.
Εκείνοι οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνος είχαν χρισθή με το πνεύμα του Θεού. Έφθασαν στο σημείο να γνωρίσουν και τον Ιεχωβά Θεό και τον Υιόν του Χριστό Ιησού. Ήσαν πλήρως εξοικειωμένοι με την αλήθεια του Θεού. Έτσι δεν εχρειάζοντο άλλους ως διδασκάλους, οι οποίοι ηρνούντο τον Πατέρα και τον Υιόν. Τέτοιοι διδάσκαλοι θα τους παρωδηγούσαν από ότι εγνώριζαν ότι είναι η αλήθεια όπως την είχε διδάξει το πνεύμα του Θεού και την εξέθεταν καθαρά, οι Άγιες Γραφές.—1 Ιωάν. 2:18-26.
Επίσης οι δούλοι του Ιεχωβά σήμερα δεν χρειάζονται καθοδήγησι από άτομα που αρνούνται τον Θεό και τον Λόγο του και έτσι αντιτίθενται προς ότι διδάσκει το πνεύμα. Γνωρίζοντας την αλήθεια δεν χάνουν τον καιρό τους διερευνώντας τα συγγράμματα άθεων ανθρώπων που είναι σχεδιασμένα για να καταστρέψουν την πίστι. Αλλ’ όπως οι Χριστιανοί του πρώτου αιώνος ισχυροποιήθηκαν στην πίστι από επιστολές του κυβερνώντος σώματος ή των μελών του, έτσι και σήμερα οι μάρτυρες του Ιεχωβά εποικοδομούνται από βοηθήματα Γραφικής μελέτης που εκδίδει η Εταιρία Σκοπιά και τα οποία περιέχουν τη διδασκαλία του αγίου πνεύματος καθώς αυτό βρίσκεται στις Άγιες Γραφές. Ως άτομα επίσης μπορούν να είναι βέβαια ότι το πνεύμα του Θεού θα τους υπενθυμίση τις Γραφικές αλήθειες και την ορθή εφαρμογή τους ώστε να δώσουν μαρτυρία σε οποιονδήποτε ο οποίος ζητεί λόγον για την ελπίδα των. Αληθινά, το πνεύμα του Θεού συνεχίζει να υπενθυμίζη και να διδάσκη τον λαό του.