ဇရာအို​အရွယ်မှာ ပျော်ရွှင်​နေပါ

တချို့က အသက်ကြီး​လာတာကို ကြိုက်ကြတယ်။ တချို့ကျတော့ အသက်ကြီး​လာမှာ​ကို ကြောက်ကြတယ်။ ဆံပင်​ဖြူ ထွက်​ခါ​စ​က​ဆိုရင် လူ​မြင်​မှာ စိုးပြီး နုတ်​လိုက်ရတာ အမော​ပဲ။ နောက်တော့ ဆံပင်​ဖြူ​တွေ နုတ်​လို့ မနိုင်​တော့​မှန်း လက်​ခံလိုက်ရတယ်။ ဇရာ​ကို တတ်နိုင်သမျှ အံတု​ချင်ကြ​တာ သိပ်​ပေါ်လွင်​တယ်။

^၂ ကောင်းကင်ဘုံစံ​အဖ​ကော သစ္စာရှိ သက်ကြီးသူတွေကို ဘယ်လို မြင်သလဲ။ (ပညာ. ၁၆:၃၁) သီးပွင့်​ဝေဆာ​နေတဲ့ သစ်ပင်​တွေ​လို့ မြင်တယ်။ (ဆာလံ ၉၂:၁၂-၁၄ ကို ဖတ်ပါ။) ဘာကြောင့်လဲ။ သက်တမ်းရင့် သစ်ပင်​တွေ​ဟာ အရွက်​တွေ ဝေဆာ​ပြီး ပန်းတွေ သင်းကြိုင်​နေတတ်တယ်။ ဥပမာ၊ ဂျပန်​နိုင်ငံက ချယ်ရီ​ပင်​တွေ​ကို ကြည့်​နိုင်တယ်။ ချယ်ရီ​ပင်​တချို့ဟာ သက်တမ်း အနှစ်တစ်ထောင် ကျော်​ပြီး သိပ်​လှပ​တင့်တယ်​တယ်။ သက်တမ်းရင့် အဲဒီ​အပင်တွေ​လိုပဲ သစ္စာရှိ သက်ကြီးသူတွေ​ဟာ ယေဟောဝါ​ဘုရားရဲ့ အမြင်မှာ သိပ်​လှပ​တင့်တယ်​တယ်။ သူတို့ ဆံပင်​ဖြူ​လာတာ​လောက်ကို မဟုတ်ဘဲ နှစ်တွေ​တစ်လျှောက် ခံနိုင်ရည် ရှိတာ၊ မိမိအပေါ် သစ္စာရှိတာ​ကို ယေဟောဝါ မြင်ပြီး တန်ဖိုးထားတယ်။

^၃ လူတစ်ယောက် အသက်ကြီးလာလို့ ယေဟောဝါ​ရှေ့ တန်ဖိုး​လျော့​မ​သွားပါ​ဘူး။a မိမိ​ရည်ရွယ်ချက် အထမြောက်​ဖို့ သက်ကြီးသူတွေကို ယေဟောဝါ သုံး​လေ့ရှိတယ်။ ဥပမာ၊ စာရာ သားတစ်ယောက် မွေး​မယ်၊ အဲဒီ​သား​ကနေ လူမျိုး​ကြီး ဆင်းသက်လာ​မယ်၊ မေရှိယ ပေါ်ထွန်း​လာမယ်​လို့ ယေဟောဝါ အသိပေးချိန်မှာ စာရာ အရွယ်​လွန်​နေပြီ။ (က. ၁၇:၁၅-၁၉) မောရှေဟာ အစ္စရေးတွေ​ကို အီဂျစ်ပြည်ကနေ ခေါ်ထုတ်​လာဖို့ အသက်ကြီးခါမှ တာဝန်​ရတာ။ (ထွ. ၇:၆၊ ၇) ကျမ်း​ငါး​စောင် ရေးဖို့ စွမ်းအားတော်နဲ့ လမ်းညွှန်​ခံရချိန်မှာ တမန်တော် ယောဟန် တော်တော်​အသက်​ရ​နေပြီ။

^၄ “ဇရာ​ကာလမှာ ဆရာ​ကျ​မနေ​ရင် အဆင်မပြေ​ဘူး” လို့ သက်ကြီး ညီအစ်မ​တစ်ယောက် အရွှန်းဖောက်​တယ်။ ဇရာ​နဲ့​အတူ ဒုက္ခတွေ တွဲ​ပါလာ​လို့​ပဲ။ ဒါပေမဲ့ စိတ်​ရွှင်လန်း​နေတာကb ဇရာအို​ဒုက္ခတွေကို ခံရပ်စေနိုင်တယ်။ (ပညာအလိမ္မာ ၁၅:၁၅ ကို ဖတ်ပါ။) သက်ကြီးသူတွေ ပျော်ရွှင်နေဖို့ ဘာလုပ်နိုင်သလဲ၊ တခြားသူတွေ​ကော အသင်းတော်က သက်ကြီးသူတွေကို ဘယ်လို ကူညီပေးနိုင်သလဲ​ဆိုတာ ဒီဆောင်းပါးမှာ ဆွေးနွေး​သွားပါမယ်။ ဇရာအို​အရွယ်မှာ ပျော်ရွှင်နေဖို့ ဘာကြောင့် ခက်နိုင်သလဲ​ဆိုတာ အရင် သုံးသပ်ကြရအောင်။

ဇရာအို​အရွယ် အခက်အခဲများ

^၅ သက်ကြီးသူတွေ ဘာကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျ​မိ​နိုင်သလဲ။ အရင်က လုပ်ခဲ့တာ​တွေ မလုပ်နိုင်တော့လို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ စိတ်​သွား​တိုင်း ကိုယ်​ပါတဲ့ အရွယ်ကို ပြန်တမ်း​တ​မိ​မှာ​ပဲ။ (ဒေ. ၇:၁၀) “ကိုယ်လက် နာကျင်​ကိုက်ခဲ​လို့၊ အကွေး​အဆန့် ကောင်းကောင်း​မလုပ်နိုင်လို့ အဝတ်အစား ဝတ်​ရတာ​တောင် မလွယ်တော့ဘူး။ ခြေအိတ်​စွပ်ဖို့ ခြေထောက် မနည်း​ကြွ​ရတယ်။ လက်ချောင်း​တွေ ထုံ​ပြီး အဆစ်​တွေ ရောင်​နေ​တော့ သေးသေးမွှားမွှား အလုပ်တွေ လုပ်ဖို့​က​အစ ခက်လာတယ်” လို့ ညီအစ်မ ရူဘီ ပြောတယ်။ ဗေသလမှာ အမှုဆောင်ခဲ့တဲ့ ညီအစ်ကို ဟယ်ရို​လည်း ဒီလိုပြောတယ်– “‘ငါ ဒီလို​ကြီး ဖြစ်​လာ​ပါ​ကော​လား’ ဆိုပြီး ယုံ​တောင် မယုံနိုင်​ဘူး။ တစ်ခါတလေ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားမလိုအားမရ ဖြစ်​မိတယ်။ ကျွန်တော် ငယ်ငယ်​က အားကစားသမား။ ဘေ့စ်ဘော ကစား​ရတာ သိပ်ကြိုက်တယ်။ ‘ဟယ်ရို​ဆီ​သာ ဘောလုံး ရောက်အောင် ပေး။ ဒါဆိုရင် ပွဲသိမ်း​ပြီ’ ဆိုပြီး ချီးကျူး​ခံရတာ။ အခုတော့ ဘောလုံး​တောင် မြှောက်​နိုင်မယ် မထင်​တော့​ပါ​ဘူး​ဗျာ။”

^၆ တခြားသူတွေကို ပို​မှီခို​လာ​ရ​လို့လည်း စိတ်ဓာတ်ကျ​မိ​နိုင်တယ်။ အထူးသဖြင့် ကိုယ့်ကို တစ်ယောက်ယောက် လာ​ပြုစုပေး​နေ​ရတယ် ဒါမှမဟုတ် သားသမီး​အိမ်မှာ နေ​ရတယ်​ဆိုရင်​ပေါ့။ အရင်လို မ​ဖျတ်လတ်​တော့​လို့၊ မျက်စိမှုန်​လာလို့ တစ်ယောက်တည်း မ​သွား​လာနိုင်​တော့​တာ ဒါမှမဟုတ် ကိုယ့်​ကား​လေး၊ ဆိုင်ကယ်​လေး၊ စက်ဘီး​လေး​နဲ့ ရွှတ်ခနဲ မ​သွား​လာနိုင်​တော့​တာ​ကိုလည်း စိတ်ပျက်​မိ​နိုင်တယ်။ ကိုယ့်​တာဝန်​ကိုယ် ယူ​နိုင်သလား၊ တစ်ယောက်တည်း နေ​နိုင်သလား၊ ကား၊ ဆိုင်ကယ် မောင်း​နိုင်သလား​ဆိုတာ​တွေ ကြည့်ပြီး သင့်​တန်ဖိုးကို ယေဟောဝါနဲ့ တခြားသူတွေ မ​ပိုင်းဖြတ်​ပါ​ဘူး။ သင့်​ခံစားချက်ကို ယေဟောဝါ နားလည်တယ်။ မိမိနဲ့ ယုံကြည်သူချင်းတွေ​ကို သင် ဘယ်လောက် ချစ်သလဲ​ဆိုတာ သိတယ်။ ယေဟောဝါ တန်ဖိုးထား​တာ အဲဒါ​ပဲ။—၁ ရှ. ၁၆:၇။

^၇ အာမဂေဒုန် ရောက်တာ မြင်​ခွင့်​မရ​လောက်​တော့​ဘူး​ဆိုတဲ့ အတွေး​နဲ့​လည်း စိတ်ဓာတ်ကျ​မိ​နိုင်တယ်။ ဒါဆိုရင် ဒီလောကစနစ်​ဆိုး​ကို အဆုံးတိုင်ပေးဖို့ ယေဟောဝါ ဘာကြောင့် စိတ်ရှည်ရှည် စောင့်နေသလဲ​ဆိုတာ သတိရ​လိုက်ပါ။ (ဟေရှာ. ၃၀:၁၈) အကြောင်းမဲ့ စိတ်ရှည်​နေတာ မဟုတ်ဘူး။ မိမိကို နောက်ထပ် လူအများကြီး သိကျွမ်း​ပြီး ဝတ်ပြု​လာဖို့ အခွင့်အရေး ပေးချင်လို့ စိတ်ရှည်​နေတာ။ (၂ ပေ. ၃:၉) ဒါကြောင့် စိတ်ဓာတ်ကျ​လာပြီ​ဆိုရင် ယေဟောဝါရဲ့ စိတ်ရှည်မှုကြောင့် အဆုံး​မရောက်ခင် နောက်ထပ် လူ​ဘယ်​နှယောက် အကျိုး​ရလာ​ဦး​မလဲ​ဆိုတာ စဉ်းစား​လိုက်ပါ။ အကျိုးရမယ့်​သူ​တွေ​ထဲ​မှာ သင့်​မိသားစုဝင်​တချို့ မပါဘူး​လို့ ပြော​နိုင်မလား။

^၈ အသက်ကြီးသူ​ဖြစ်ဖြစ်၊ ငယ်သူ​ဖြစ်ဖြစ် နေထိုင်​မကောင်းတဲ့အခါ မပြော​သင့်​မလုပ်သင့်​တာ​တွေ ပြောမိ​လုပ်မိ​တတ်​ကြတယ်။ (ဒေ. ၇:၇။ ယာ. ၃:၂) ဥပမာ၊ သစ္စာရှိ ယောဘဟာ ရောဂါ​ဖိစီး​နေချိန်မှာ “မဆင်မခြင်” ပြောဆို​မိတယ်။ (ယောဘ ၆:၁-၃) ဒီ့အပြင် ရောဂါ​အခြေအနေ၊ သောက်ရတဲ့ ဆေး​တွေ​ကြောင့် သက်ကြီးသူတွေ​ဟာ ပင်ကိုစရိုက်​နဲ့​မလိုက် ပြောဆို​ပြုမူ​လာ​တတ်​ကြ​တာ နားလည်နိုင်ပါတယ်။ အသက်ကြီးတာ၊ ကျန်းမာရေး မကောင်းတာကို အကြောင်း​ပြပြီး တခြားသူတွေကို မထောက်ထား​တာ၊ ဇွတ်တရွတ်​နိုင်​တာ​တော့ မဖြစ်သင့်ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်ကို စိတ်ထိခိုက်အောင် ပြောမိ​မှန်း သိရင် ချက်ချင်း တောင်းပန်​သင့်​တယ်။—မ. ၅:၂၃၊ ၂၄။

ပျော်ရွှင်​နေနိုင်ပုံ

^၉ တခြားသူတွေ ကူညီပေးတာကို လက်ခံပါ။ (ဂလ. ၆:၂) အကူအညီ လက်ခံဖို့ အစပိုင်းမှာ အခက်တွေ့နိုင်တယ်။ “ကိုယ့်​ကြောင့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး​ဖြစ်မှာ စိုးလို့ တစ်ခါတလေ အကူအညီ သိပ်​မယူ​ချင်ဘူး။ ကိုယ့်​အတွေးအခေါ်ကို ပြောင်းလဲ​နိုင်ဖို့၊ အကူအညီ လိုအပ်ပါတယ်​ဆိုတာ မာန်ချ​ပြီး လက်ခံနိုင်ဖို့ အချိန် တော်တော်​ယူ​လိုက်ရတယ်” လို့ ညီအစ်မ ဂရက်တယ် ပြောတယ်။ တခြားသူတွေ ကူညီပေးတာကို လက်ခံတာဟာ ပေးကမ်းခြင်းက​နေ ရတဲ့ ပျော်ရွှင်မှု​ကို သူတို့ ခံစားရအောင် အခွင့်အရေး ပေး​လိုက်တာပါပဲ။ (တ. ၂၀:၃၅) သင့်ကို သူတို့ ဘယ်လောက် ချစ်တယ်၊ ဂရုစိုက်တယ်ဆိုတာ တွေ့ရလို့ သင်လည်း ပျော်ရွှင်​လာမယ်။

^၁၀ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြပါ။ (ကော. ၃:၁၅။ ၁ သက်. ၅:၁၈) တခြားသူတွေ တစ်ခုခု လုပ်ပေးတဲ့အခါ ကျေးဇူးတင်​ပေမဲ့ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း မပြောမိ​တာ​မျိုး ဖြစ်တတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့ ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်ရုံနဲ့​တောင် သူတို့ သိပ်​ပျော်​သွား​ကြ​မှာ။ ဗေသလမှာ သက်ကြီးသူတွေကို ပြုစုပေး​ရတဲ့ ညီအစ်မ လေအာ ဒီလိုပြောတယ်– “ကျွန်မ ပြုစုပေး​ရတဲ့ အဘွား​တစ်ယောက်​ဆိုရင် ကျေးဇူးတင်​စာ အမြဲ​ရေး​ပေးတယ်။ ဘာ​လေး​များ ရေးထား​မလဲ​ဆိုပြီး ဖတ်ချင်​စိတ် တဖွားဖွား ဖြစ်နေ​တာ။ စာတွေ​က တိုတိုလေး ဆိုပေမဲ့ ရင်ထဲ သိပ်​ထိ​တယ်။ ကျွန်မ ကူညီပေးတာကို သူ ဘယ်လောက် တန်ဖိုးထား​မှန်း သိရလို့ သိပ်ပျော်တာပဲ။”

^၁၁ တခြားသူတွေကို တတ်​နိုင်သလောက် ကူညီပေးပါ။ တခြားသူတွေကို ထည့်​တွေး​ပေး​ရင်၊ တတ်​နိုင်သလောက် ကူညီပေးရင် ကိုယ့်​ဒုက္ခတွေကို သိပ်​အာရုံမစိုက်ဖြစ်တော့​ဘူး။ သက်ကြီးသူတွေ​ဟာ စာ​ကောင်း​ပေ​မြတ်​တွေ အပြည့်​ရှိတဲ့ စာကြည့်တိုက်​ကြီး​နဲ့ တူတယ်​ဆိုတဲ့ အာဖရိက​ဆိုရိုး ရှိတယ်။ စာအုပ်​တစ်အုပ်​ဟာ စင်ပေါ်​မှာ​ပဲ ရှိနေရင် ဘာမှ အကျိုးမပြု​ဘူး။ ဒါကြောင့် “သက်ရှိ စာကြည့်တိုက်​ကြီး” သဖွယ် လူငယ်တွေကို ကိုယ့်​အသိပညာ​တွေ၊ အတွေ့အကြုံတွေ ဝေမျှပါ။ သူတို့​အကြောင်း သိရအောင် မေးခွန်းတွေ မေးပါ။ သူတို့ ပြောတာ နားထောင်​ပေးပါ။ ယေဟောဝါရဲ့ စံနှုန်းတွေအတိုင်း နေထိုင်​လို့ ကိုယ် ဘယ်လို အကျိုးရတယ်၊ သူတို့လည်း ဘယ်လို အကျိုး​ရနိုင်တယ်ဆိုတာ ပြောပြပါ။ သင့်​ကြောင့် လူငယ်တွေ အားရှိ​သွားတာ တွေ့ရင် သင်လည်း ပျော်ရွှင်​လာမယ်။—ဆာ. ၇၁:၁၈။

^၁၂ ယေဟောဝါဆီက ခွန်အား​တောင်းခံပါ။ ယေဟောဝါဟာ “ဘယ်တော့မှ မမော​ဘူး။ မ​ပင်ပန်း​ဘူး။” (ဟေရှာ. ၄၀:၂၈) မကုန်ခန်းနိုင်​တဲ့ အားအင်တွေ​ကို ယေဟောဝါ ဘယ်လို သုံးသလဲ။ တစ်နည်း​အနေနဲ့ သစ္စာရှိ သက်ကြီးသူတွေကို အားဖြည့်ပေး​ဖို့ သုံးတယ်။ (ဟေရှာ. ၄၀:၂၉-၃၁) သင် စိတ်​ကော လူ​ပါ လေးလံထိုင်းမှိုင်း​လာတဲ့​အရွယ် ရောက်တဲ့​အထိ ထောက်မမယ်လို့ ယေဟောဝါ ကတိ​ပေးထားတယ်။ (ဟေရှာယ ၄၆:၄ ကို ဖတ်ပါ။) ယေဟောဝါဟာ အမြဲ​ကတိတည်တယ်။ (ယောရှု ၂၃:၁၄။ ဟေရှာ. ၅၅:၁၀၊ ၁၁) ဆုတောင်းလို့ ယေဟောဝါရဲ့ မေတ္တာ၊ ထောက်မမှု ခံစားရတဲ့အခါ သင် ပျော်ရွှင်​လာမယ်။

^၁၃ ဇရာအို​အရွယ်​ဟာ နောက်ဆုံး​ဘဝ​မှတ်တိုင် မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သတိရပါ။ အခြေအနေ​တစ်ခုဟာ ဘယ်လောက်​ခက်​ခက် ခဏပဲ​ဆိုတာ သိထားရင် ခံရပ်ဖို့ ပိုလွယ်တယ်။ ရောဂါဒဏ်​တွေ၊ ဇရာအို​ဒုက္ခတွေ​ဟာ​လည်း ခဏတာ​ပဲ​လို့ ကျမ်းစာမှာ အာမခံတယ်။ (ယောဘ ၃၃:၂၅။ ဟေရှာ. ၃၃:၂၄) သင့်​ဘဝရဲ့ အကောင်းဆုံး နေ့ရက်​တွေ​ဟာ ကုန်လွန်​သွားတာ မဟုတ်ဘဲ ရောက်​မ​လာ​သေး​တာ​ပါ။ ဒါကို သတိရရင် ပျော်ရွှင်​နေနိုင်မယ်။ (၂ ကောရိန္သု ၄:၁၆-၁၈ ကို ဖတ်ပါ။) ပျော်ရွှင်နေဖို့ တခြားသူတွေ​ကော ဘယ်လို ကူညီပေးနိုင်သလဲ။

တခြားသူတွေ ကူညီပေးနိုင်​ပုံ

^၁၄ သက်ကြီး ညီအစ်ကို/မတွေ​ဆီ မှန်မှန် သွားလည်​ပါ၊ ဖုန်းဆက်​ပါ။ (ဟီ. ၁၃:၁၆) သက်ကြီးသူတွေ​ဟာ အထီးကျန်​နေနိုင်တယ်။ “မိုးလင်း​မိုးချုပ် အိမ်ထဲမှာ​ပဲ​ဆိုတော့ တအား​ပျင်း​လာတယ်။ ကျွန်တော့်​အဖြစ်​က လှောင်အိမ်​ထဲက ခြင်္သေ့​အို​ကြီး​လိုပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အားမလိုအားမရ ဖြစ်​မိတယ်” လို့ ညီအစ်ကို ခမီးလ် ပြောတယ်။ သက်ကြီးသူတွေ​ဆီ သွားလည်​တာ​ဟာ သူတို့ကို အလေးထားကြောင်း၊ ချစ်ကြောင်း ပြတာပဲ။ ကိုယ့်​အသင်းတော်က သက်ကြီး​သူ​တစ်ယောက်ဆီ ဖုန်းဆက်​မယ်၊ သွားလည်​မယ်​လို့ စိတ်ကူးမိပေမဲ့ ဖုန်း​မ​ဆက်​မိ​တာ၊ သွား​မလည်​မိ​တာ​မျိုး ဖြစ်ဖူးကြ​မှာ​ပါ။ ကျွန်တော်တို့​အားလုံး အလုပ်များ​ကြ​တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သက်ကြီးသူတွေ​ဆီ သွားလည်​တာ​လို​မျိုး “ပိုအရေးကြီးတဲ့အရာတွေကို” လုပ်​ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ ဘာက ကူညီပေးနိုင်သလဲ။ (ဖိ. ၁:၁၀) ကြုံ​မှ ဝင်​လည်​မယ်​လို့ မတွေး​ဘဲ တကူးတက သွားလည်​ဖို့ စီစဉ်နိုင်တယ်။ သူတို့ဆီ စာပို့​ဖို့၊ ဖုန်းဆက်ဖို့ ပြက္ခဒိန်​မှာ မှတ်​ထားနိုင်တယ်။

^၁၅ သက်ကြီးသူတွေ​နဲ့ ဘာများ ပြော​ရမလဲ၊ ဘာများ အတူတူ လုပ်ရမလဲ​လို့ လူငယ်တွေ တွေးမိနိုင်တယ်။ အများကြီး မတွေးပါနဲ့။ မိတ်ဆွေကောင်း​ပဲ ဖြစ်​ပေးပါ။ (ပညာ. ၁၇:၁၇) အစည်းအဝေး မတိုင်ခင်နဲ့ ပြီးနောက်မှာ သက်ကြီးသူတွေ​နဲ့ စကားပြောပါ။ အကြိုက်ဆုံး​ကျမ်းပိုဒ် ဒါမှမဟုတ် ငယ်​ဘဝက ရယ်စရာ အမှတ်တရ​တစ်ခုခု ပြောပြ​ခိုင်းပါ။ JW ရုပ်သံထုတ်လွှင့်မှု အတူတူ ကြည့်ပါ။ သူတို့ မ​လုပ်တတ်​တာ​တွေ လုပ်ပေးပါ။ ဥပမာ၊ ဖုန်း၊ တက်ဘလက် အပ်ဒိတ်​လုပ်ပေးနိုင်တယ်။ နောက်ဆုံးထုတ် စာစောင်တွေ ကူးယူ​ပေးနိုင်တယ်။ “လူကြီးတွေကို ပေါင်း​ပေးဖို့ ထွေထွေထူးထူး မလိုပါဘူး။ ကိုယ် လုပ်နေကျ ပျော်စရာ​ကောင်းတာ​လေး​တွေ အတူတူ လုပ်​ရုံ​ပါပဲ။ ကျွန်မ​ဆိုရင် အသက်ကြီး​လာပေမဲ့ ပျော်ပျော်​နေချင်​တုန်းပဲ။ ဈေးဝယ်​ထွက်​ချင်တယ်၊ အပြင်ထွက်​စား​ချင်တယ်၊ နေရာကောင်း​လေး​တွေ သွားလည်​ချင်တယ်” လို့ ညီအစ်မ ကယ်ရို ပြောတယ်။ ညီအစ်မ မိုင်ရာ​လည်း ဒီလိုပြောတယ်– “အသက် ၉၀ အရွယ် အဘွား​တစ်ယောက်နဲ့ ကျွန်မ သူငယ်ချင်း ဖြစ်နေ​တာ။ ကျွန်မတို့​နှစ်ယောက် အသက် ၅၇ နှစ် ကွာတယ်။ ဒါပေမဲ့ အတူတူ ရယ်မောလိုက်၊ ရုပ်ရှင်​ကြည့်လိုက်​နဲ့​ဆိုတော့ အသက်​ကွာတာ​တောင် တစ်ခါတလေ မေ့သွားတယ်။ အခက်အခဲ ရှိရင် အချင်းချင်း တိုင်ပင်​ကြတယ်။”

^၁၆ ဆေးရုံ​ဆေးခန်း အဖော်​လိုက်​ပေးပါ။ အကြိုအပို့ လုပ်ပေး​ရုံ မဟုတ်ဘဲ အတူတူ ရှိနေ​ပေးပါ။ ဒါမှ သူတို့ကို ဆရာဝန်တွေ၊ သူနာပြုတွေ ကောင်းကောင်း​ဆက်ဆံ​ကြ​မှာ၊ ဂရုစိုက်​ကြ​မှာ။ (ဟေရှာ. ၁:၁၇) ဆရာဝန် မှာ​တာ​တွေ ကူ​မှတ်​ပေးပါ။ “တစ်ယောက်တည်း ဆေးရုံ​ဆေးခန်း သွား​ရင် ကျွန်မ ပြောတာ​တွေ​ကို ဆရာဝန်တွေ ပေါ့​ပေါ့​ပဲ သဘောထားကြတယ်။ ‘အဘွား​ရေ၊ စိတ်ရောဂါကု​ဆရာဝန်​ဆီ​သာ သွား​ပြ​တော့’ လို့​တောင် ပြော​လွှတ်​ကြ​တာ။ အဖော်​ပါလာ​ရင်​တော့ ဆက်ဆံပုံ ပြောင်းသွားကြတယ်။ အချိန်ပေးပြီး လိုက်​လာ​ပေးတဲ့ ညီအစ်ကို/မတွေကို သိပ်ကျေးဇူးတင်တာပဲ” လို့ သက်ကြီး ညီအစ်မ ရုသ် ပြောတယ်။

^၁၇ အတူတူ အမှုဆောင်ပါ။ သက်ကြီး​သူတချို့​ဟာ တစ်အိမ်တက်ဆင်း အမှုဆောင် မ​သွား​နိုင်​ကြ​ဘူး။ ဒါဆိုရင် လက်တွန်းစင်​သက်သေခံခြင်းမှာ အတူတူ ပါဝင်ဖို့ စီစဉ်နိုင်တယ်။ သူ့အတွက် ထိုင်ခုံ ယူသွား​ပေးနိုင်တယ်။ ကျမ်းစာ​သင်အံမှု ခေါ်​သွားနိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် သူ့အိမ်ကို ကျမ်းစာသင်သား ခေါ်​သင်​နိုင်တယ်။ အကြီးအကဲတွေအနေနဲ့ သက်ကြီးသူတွေ အမှုဆောင် လိုက်​ထွက်​ရတာ ပို​လွယ်အောင် သူတို့​အိမ်မှာ လယ်ကွင်းစုဆုံမှု စီစဉ်​ပေးနိုင်တယ်။ ဒီနည်းတွေနဲ့ သက်ကြီးသူတွေကို ဂုဏ်တင်​တာ ယေဟောဝါ သိပ်နှစ်သက်တယ်။—ပညာ. ၃:၂၇။ ရော. ၁၂:၁၀။

^၁၈ ဆွေးနွေးခဲ့တဲ့အတိုင်း သက်ကြီးသူတွေကို ယေဟောဝါ ချစ်တယ်၊ တန်ဖိုးထားတယ်။ အသင်းတော်က ညီအစ်ကို/မ​အားလုံးလည်း သူတို့ကို ချစ်ခင်​တန်ဖိုးထား​ကြ​ပါတယ်။ ဇရာအို​အရွယ်​ဟာ မလွယ်​လှ​ပေမဲ့ ယေဟောဝါရဲ့ အကူအညီနဲ့ ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်း​နိုင်ပါတယ်။ (ဆာ. ၃၇:၂၅) ဘဝရဲ့ အကောင်းဆုံး နေ့ရက်​တွေ​ဟာ ကုန်လွန်​သွားတာ မဟုတ်ဘဲ ရောက်​မ​လာ​သေး​တာ ဖြစ်ကြောင်း သိ​ရတာကလည်း အားရှိစရာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သက်ကြီး​သူ၊ ကလေး၊ မကျန်းမာတဲ့ မိတ်ဆွေ​တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြုစုပေး​နေ​ရသူတွေ​ကော ဘယ်လို ပျော်ရွှင်​နေနိုင်သလဲ။ ဒီအကြောင်း နောက်ဆောင်းပါးမှာ သုံးသပ်ကြရအောင်။