‛Baie liggame van die heiliges het opgestaan’

“DIE aarde het gebewe en die rotse het geskeur; en die grafte het oopgegaan en baie liggame van die ontslape heiliges het opgestaan. En ná sy opstanding het hulle uit die grafte uitgegaan en in die heilige stad ingekom en aan baie verskyn” (Mattheüs 27:51-53). Katolieke geleerde Karl Staab noem hierdie gebeurtenis wat tydens Jesus se dood plaasgevind het “uiters raaiselagtig”. Wat het gebeur?

Epiphanius en ander vroeë Kerkvaders het geleer dat die heiliges werklik lewendig geword het en saam met die verrese Jesus hemel toe gegaan het. Augustinus, Theophylactus en Zigabenus het geglo dat hierdie dooies ’n tydelike opstanding ontvang het maar later na hulle grafte teruggekeer het. Laasgenoemde mening het egter “nie alom erkenning gekry nie”, sê geleerde Erich Fascher. Talle moderne Bybelvertalings gee die indruk dat ’n opstanding plaasgevind het wanneer hulle Mattheüs 27:52, 53 weergee. Maar die New World Translation, wat die aandag op die gevolge van die aardbewing vestig, doen dit nie. Waarom nie?

Eerstens, wie ‘die heiliges’ ook al was, Mattheüs het nie gesê dat hulle opgestaan het nie. Hy het gesê hulle liggame, of lyke, het opgestaan. Tweedens, hy het nie gesê hierdie liggame het lewend geword nie. Hy het gesê hulle het opgestaan, en die Griekse werkwoord e·geiʹro, wat “opstaan” beteken, het nie altyd op ’n opstanding betrekking nie. Dit kan onder andere ook beteken om uit ’n sloot “uit te haal” of om van die grond af “op te staan” (Mattheüs 12:11; 17:7; Lukas 1:69). Die aardbewing tydens Jesus se dood het grafte laat oopgaan en lewelose liggame laat uitval. In die tweede eeu G.J. het Griekse skrywer Aelius Aristides van sulke voorvalle tydens aardbewings melding gemaak, en onlangser, in 1962, het dit ook in Colombia gebeur.

Hierdie beskouing van die gebeurtenis strook met Bybelleringe. In 1 Korinthiërs hoofstuk 15 gee die apostel Paulus oortuigende bewys van die opstanding, maar hy maak geen melding van Mattheüs 27:52, 53 nie. Dit geld ook vir al die ander Bybelskrywers (Handelinge 2:32, 34). Die lyke wat tydens Jesus se dood opgestaan het, kon nie lewendig geword het op die manier wat Epiphanius beweer het nie, aangesien Jesus op die derde dag daarna “die Eersgeborene uit die dode” geword het (Kolossense 1:18). Gesalfde Christene, wat ook “heiliges” genoem word, is belowe dat hulle deel sou hê aan die eerste opstanding gedurende Christus se teenwoordigheid, wat nie in die eerste eeu was nie.—1 Thessalonicense 3:13; 4:14-17.

Die meeste Bybelkommentators sukkel om vers 53 te verduidelik, hoewel ’n paar van hulle te kenne gee dat vers 52 beskryf dat grafte as gevolg van die aardbewing oopgegaan en dat die lyke wat pas begrawe was, uitgeval het. Duitse geleerde Theobald Daechsel gee byvoorbeeld die volgende vertaling: “En grafte het oopgegaan, en baie lyke van ontslape heiliges is uitgelig.”

Wie was diegene wat heelwat later, nadat Jesus opgewek is, “in die heilige stad ingekom” het? Soos die bogenoemde toon, het die liggame wat uitgeval het leweloos gebly; dus moet Mattheüs na die mense verwys wat die grafte besoek het en die nuus oor die gebeurtenis in Jerusalem versprei het. Die vertaling van die New World Translation gee ons dus ’n dieper begrip van die Bybel en verwar lesers nie wat die opstanding betref nie.