რდათჷ ბენაიაცალ ართგურ დო გაბედულ

ბენაია გაბედულ მაჩხუპერ რდჷ დავითიშ დო სოლომონიშ მეფობაშ დროს. მართალ რე, თინა მღვდელიშ სქუა რდჷ დო იარაღიშ ხვარებაშ დო ჩხუპეფიშ გამოცდილება ვაღვენუდ, მარა იშენით აქტიურო მონაწილენდჷ იეჰოვაშ ომეფს დო თეშნერო დიდ გაბედულება ოძირუ. მაგალთო, თიქ ნთხორილს ქინაჸვილ ლომ დო ჸვილჷ ბუმბერაზ ხოლო. დავით თიშმანწარას ონდუდ ბენაიას, ნამდა თინა მუშ დაცვაშ უნჩაშო ქიგიორინუ (2 სამ. 23:20–23).

ბენაიაქ თიმწკუმა ხოლო ქუდოსქიდ დავითიშ ართგურქ, მუჟამსით აბესალომ დო ადონიაქ მეფეს უღალატეს (2 სამ. 8:18; 15:18; 1 მეფ. 1:8). მუჭოთ იძირენ, თინა წანეფიშ უკულ ხოლო დავითიშ ართგურ რდჷ დო მეხვარ თის სოლომონიშ გამეფებას (1 მეფ. 1:32–40). თაშ ნამდა, ბენაია თიმწკუმა ხოლო რდჷ იეჰოვაშ დო თიშ გიშაგორილ მეფეეფიშ ართგურ, მუჟამსით შხვეფ ოჭიშის ურთინუანდეს ღორონთის.

ჩქი ხოლო თეცალ გაბედულება მოსაჭირუნა, ნამდა ჩქინ ძალიერ ნტერს, სატანას, დო თიშ ხუჯიშ დუმაკინებელეფს ქივეწინააღმდეგათ. თეს გეძინელ, გინოჭყვიდილ ოკო მაფუდან, ნამდა ირო ღორონთიშ ნორმეფით იფცხოვრათ (ეფეს. 6:11; 1 პეტ. 5:8, 9). მიდგაინქ იეჰოვაშ მსახურება მიოტუასინ ხოლო, ჩქი იშენით თიშ ართგურეფ დოფსქიდუთ დო ბჯერა, ნამდა თინა მაკურთხენა (2 სამ. 22:26).