კითხვა დო პასუხ

მუჟამ მეჭყორდუ ქადაგებაშ საქმე?

იესოქ თქუ: „იქადაგენა სახიოლო ამბეს სამეფოშ გურშენ მთელ მსოფლიოს, ნამდა არძაქ ქიმირჩქილუას დო თიმწკუმა ქუდოდირთუ თე ქიანაშ ბოლო“ (მათ. 24:14). ორიგინალ ნინას გიმორნაფილ სიტყვა, ნამუთ თე მუხლის თარგმნილ რე, მუჭოთ „ბოლო“, მათეშ 24:6 დო 13-ს ხოლო რე გიმორნაფილ. თე სიტყვას იგულისხმებ სატანაშ ქიანაშ ბოლო, ნამუთ არმაგედონიშ დროს იჸუაფ (გამოცხ. 16:14, 16). თენა ნიშნენს, ნამდა ჩქი გუვაგრძელენთ სახიოლო ამბეშ ქადაგებას არმაგედონიშ მოულაშახ. თაშ ნამდა, თე საკითხის ჩქინ გაგებაქ დითირ.

ულირს მიმორჩქუდეს, ნამდა სახიოლო ამბეშ ქადაგება მეჭყორდუდ დიდ გაჭირებაშ დოჭყაფაშ დროს, მუჟამსით გენადგურებუდ „დიდ ბაბილონ“ (გამოცხ. 17:3, 5, 15, 16). ბჯერდეს, ნამდა, მუჟამსით დიდ გაჭირება ქიდიჭყაფუდ, იეჰოვა უკვე ვემეჩანდ ხალხის საშვალებას, ქიმირჩქილუესკო დო მიღესკო სახიოლო ამბე (ეს. 61:2). თეს გეძინელ, ფიფქრენდით, ნამდა ხვალე თინეფს მიაჩამუდეს დიდ გაჭირებას გინოსქილადაშ საშვალება, მით თიშ დოჭყაფაშახ დამტკიცენდეს, ნამდა ღორონთიშ ართგურეფ რდესჷ. ჩქი თე კათას ვადარენდით თი იუდეველეფს, მიდგაქ ჯვ. წ. 607 წანას იერუსალიმიშ განადგურებაშ დროს გინოსქიდეს. თე იუდეველეფს მეღებულ აფუდეს ნიშან გინასქილიდაფარო, მუშენდა თინეფ იერუსალიმიშ განადგურებაშახ უკინენდეს ხუჯის წმინდა თაყვანიშმცემლობას დო ჯოგუდეს უბადობა (ეზეკ. 5:11; 9:4). მარა თე შედარება ვემურე მათეშ 24:14-ის მოშინაფილ იესოშ სიტყვეფს, სოდეთ თინა იჩიებ, ნამდა ხალხის თეიშახ აღვენუდ სახიოლო ამბეშ მორჩქილაფაშ საშვალება, ონდო ვა დოდირთუდ ბოლო, ნამუთ არმაგედონიშ დროს იჸუაფ.

რახანს მათეშ 24:14-წკუმა დაკავშირებით ჩქინ გაგებაქ დითირ, საჭიროქ იჸუ, დოფთირეთკო ჩქინ გაგება გამოცხადებაშ 16:21-შე ხოლო, სოდეთ ჩიება მეურს „კირცხშე“, ნამდგას ცნობა იგულისხმებ. თე საკითხიშ ტომბაშე გარჩიებაქ ქაძირუ, ნამდა თე ჟირ მუხლ ართიანწკუმა რე დაკავშირებულ. მუჭო? თენა ქიგებგათინ, ქობძირათ, მუს იჩიებ ბიბლია თიშე, მუნერ იჸუაფ ხალხიშ რეაქცია სამეფოშ ცნობაშ მორჩქილაფაშენ. მუჭოთ მოციქულ პავლექ თქუ, „თინეფშო, მით რსხებაშ შარას გერენა“, თენა სახიოლო ამბე რე, მუშენდა სიცოცხლე მოუღ, მარა ღორონთიშ ნტერეფშო თენა გლახა ცნობა რე, მუშენდა ღურა მოუღ (2 კორ. 2:15, 16). თინეფს ჯოგუნა სამეფოშ ცნობა, მუშენდა თე ცნობა აარგამენს, ნამდა თინეფს უჸორა სატანაშ უბადო ქვეყნიერება, ნამუთ მალას გენადგურებ (იოან. 7:7; 1 იოან. 2:17; 5:19).

ქიდეკვირით თის ხოლო, ნამდა თე სიმბოლურ კირცხ მანგარ დიდ იჸუაფ. თენა ნიშნენს, ნამდა დიდ გაჭირებაშ დროს განაჩენიშ ცნობა ხალხის უმოსო გაღიზიანენს დო იეჰოვაშ სახელ თეშ იჸუაფ გაცხადებულ, მუჭოთ თენა დღას ვა ჸოფე (ეზეკ. 39:7). მარა „დიდ ბაბილონიშ“ განადგურებაშ უკულ ქიჸუაფუნანო თიცალეფ, მიდგაშო თე ცნობა ჰამო იჸუაფ? შილებე თაშ ქუმოხვადას. თინეფს შილებე ქუგაშინან ვარდა ქიგეგან, მუს იჩიებუდეს იეჰოვაშ მოწმეეფ წანეფიშ დინახალე დიდ ბაბილონიშ განადგურებაშ გურშენ დო ქიმეხვადან, ნამდა თე ირფელ ასე მუნეფიშ თოლიშ წოხოლე ხვადუ.

თენა შემლებუნა შევადარათ თის, მუდგაქ ეგვიპტეს მოხვად. მუჭოთ მიჩქუნა, ღორონთიქ ვით სასჯელ გიოტახ ეგვიპტეს დუდის. მუჟამსით იეჰოვაქ შეასრულ ეგვიპტეშ ღორონთეფშა გიშაღალირ განაჩენ, დარსხებულ ისრაელეფს „შხვადოშხვა ერიშ ხალხიქ“ ხოლო ქაკათ (გამ. 12:12, 37, 38). შილებე თე უცხოტომელეფქ თიშ უკულ გედირთეს იეჰოვაშ მხარეს, მუთ მუნეფიშ თოლით ქოძირეს, მუჭო გიოტირხჷ ეგვიპტელეფს დუდის თი ვით სასჯელქ, ნამდგაშეთ მოსე აფრთხილენდჷ თინეფს.

ნებისმიერს, მით „დიდ ბაბილონიშ“ განადგურებაშ უკულ იეჰოვაშ მხარეს გედირთუ, აღვენუ პატი, ქელუდირთას ქრისტეშ ცხებულ ჯიმალეფს, მით დიო ხოლო დედამიწას იჸუაფუნა (მათ. 25:34–36, 40). მუშო ოკო რაგად, არმაგედონშახ ჭიჭე ხანით ადრე, თიშ უკულ, მუთ დედამიწას დოსქილადირ ცხებულეფ ზეცაშა მიდულა, ადამიანეფს შხურო მერჩქინაშ საშვალება მეტო ვაღვენუნა.

თე ახალ გაგება ჯგირო ოძირანს, მუსხით მოჸოროფე დო მოჭყოლოფე რე იეჰოვა. მუშო ოკო რაგად, თის მითინიშ მოსპუალა ვაკო. თეშ გინაწონს, „ოკო, არძაქ ინარღას დაშებულ“ (2 პეტ. 3:9).