ქიცხოვრ ქრისტიანულ პრინციპეფით
ქარწყეთო თქვან ლოცვეფიშ პასუხეფს?
ბიბლია ეფშა რე თიცალ მაგალითეფით, მუჭო პასუხენდჷ იეჰოვა ლოცვეფს. ღორონთიშ მსახურეფს რწმენას გუმანგარენდჷ თიშ ძირაფა, მუჭო ირჩქილუანდჷ იეჰოვა თინეფიშ პირად ოწუხებელს დო მუჭო ოხვარუდ. ათეშენ, ჯგირ იჸუაფ, კონკრეტულო იბლოცათ დო ვეცადათ ლოცვაშ პასუხიშ ძირაფას. ვაგგოჭყორდან, იეჰოვაქ შილებე შურო ვა ველუთინ თეშ ქომპასუხან (2 კორ. 12:7—9; ეფეს. 3:20). მუჭო პასუხენს ღორონთ ჩქინ ლოცვეფს?
მამანგარენა ფიზიკურო, ემოციურო დო სულიერო, ნამდა გეგნიბღათ პრობლემეფ (ფილ. 4:13).
მარზენა სიბრძნეს სწორ გადაწყვეტილებეფიშ მიოღებელო (იაკ. 1:5).
მარზენა სურვილს დო ძალას მოქმედებაშო (ფილ. 2:13).
მარზენა სიმშვიდეს, ოწუხებელიშ დროს (ფილ. 4:6, 7).
ფიზიკურო ვარდა ემოციურო ელამრენა თანაქრისტიანეფიშ საშვალებათ (1 იოან. 3:17, 18).
ოხვარ თინეფს, მიდგაშოთ ბლოცულენთ (საქ. 12:5, 11).
ქუჯინ ვიდეოს „იეჰოვა ლოცვეფიშ მარჩქილე ღორონთ რე“. უკულ ქუპასუხ თუდო მოჩამილ კითხვეფს:
მუჭო ელამკინანა გურშა ჯიმა ტაკაშიშ შემთხვევა, ჯამრთელობა მოკონან თისხიშ კეთებაშ საშვალებას ვამარზენან-და?
მუჭო შემლებნა მივაჸუნათ ჯიმა ტაკაშიშ მაგალითის?