გურ დღას ვა ჸოფე ეფშა თეცალ ენთუზიაზმით დო ჸოროფათ“

დარბაზის 8 000 კოჩიქ დიშაყარ. 1922 წანაშ სექტემბერს, ობიშხა ოჭმარეს თინეფ დიდ ინტერესით ელუდეს შეხვალამაშ დოჭყაფას. თავმჯდომარექ გიმაცხად, ნამდა ირ კოც შეულებუდ თე მნიშვნელოვან შეხვალამაშ დროს დარბაზშე გიმულა, მარა თეშ უკულ, კინ ვემნართედეს.

პროგრამაშ პირველ ნაწილ ღორონთიშ ოდიდებელ ობირეშეფს დუთმეს. თეშ უკულ, სცენაშა ჯოზეფ რუტერფორდიქ გეგშართ. ხალხიშ უმენტაშის ვა უჩქუდ მუ იჸუაფუდუნ დო ნამთინე სინჩხეშ გურშენ ვიშო-აშო გილეშ. მომხსენებელქ ხალხის მოუწოდ, ქუდოზოჯესკო დო პროგრამას ქუმურჩქილესკო. მუჟამსით მოხსენებაქ ქიდიჭყუნ, მითინ ქუმუკინდუანდუო თოლს გერთელ ნოჭკერს, ნამუთ სცენაშ ჟი მიკობუდ?

ჯიმა რუტერფორდიქ გიშართ მოხსენებათ „მონჭაფილ რე ზეციურ სამეფო“. სოდგარენ საათ დო გვერდის თინა მუშ ძალიერ ხონარით იჩიებუდ, მუჭო უშკურანჯო აცხადენდეს ჯვეშ წინასწარმეტყველეფ ღორონთიშ სამეფოშ მოულაშენ. თიქ შქა მოხსენებაშ დროს ხალხის შეკითხ: „ქორჯერანო, ნამდა დიდებულ მეფექ ქიდიჭყ მართველობა?“ ხალხიქ ართათ ქიდიძახ: „ქო!“

ჯიმა რუტერფორდიქ ხონარმაღალო ქიდიძახ: „თაშ ქორენ-და, ირფელიშ შემალებე ღორონთიშ სქუალეფ, გაგრძელით მსახურება! მეფე მეფენს! თქვა რეთ თიშ ცნობაშ სახალხოთ გუმაცხადებელეფი. თეშგურშენ გაცხადით, გაცხადით, გაცხადით!“.

თე დროს სცენაშ ჟი მუკობუნაფილ გერთელ ნოჭკერქ გიფაჩ დო ქორჩქინდ ნაჭარაქ: „გაცხადით მეფეშენ დო თიშ სამეფოშ გურშენ!“

რეი ბოპი იშინანს: „ხალხიქ დიდ ხიოლით შეხვად თე მოწოდებას“. ანა გარდნერ იჩიებ: „დარბაზის მანგარ ტაშიშ ხონარქ გორჩქინდ“. ფრედ ტვაროშ იშინანს: „მთელ დარბაზიქ ართათ გამწოდირთ, ართ კოჩიქ ედირთუკონ თეშ“. ევანგელოს სკუფას იჩიებ: „მუდგარენ ძალაქ ეშე გემოდგინეს, არძა კუჩხის გივორდით დო თოლეფ ჩილამურით მაფდეს ეფშა“

კონგრესშა მოულირეფშე ბრელ თეიშა ხოლო ქადაქენდ სამეფოშ გურშენ სახიოლო ამბეს, მარა თინეფქ გურშა გენიღეს თე ირფელ დო ახალ ძალეფით ქეშუდირთეს თე საქმეს. ეთელ ბენეკოფი ბიბლიაშ მარკვიებელეფშენ იჩიებ: „თინეფიშ გურ დღას ვა ჸოფე ეფშა თეცალ ენთუზიაზმით დო ჸოროფათ“. ოდესა ტაკიქ, ნამუთ თე დროს 18 წანერ რდუნ, კონგრესიშ დასწრებაშ უკულ გეგნოჭყვიდ, ქიმიაჸუნკო მოწოდებას, „მი ურს?“. თინა იჩიებ: «მა ვამჩქუდ სო იფქადაქკო, მუ იფჩიკო დო მუნერო იფქადაქკო. ხვალე ართ მუდგარენ მიჩქუდ, ნამდა მოკოდ ესაიაშნერ ვორდიკო, ნამუქით თქუ: „მა ურქ! მა გომტე!“» (ეს. 6:8). რალფ ლეფლერი იჩიებ: „თე დღა მართალო უგუჭყოლად რდუ, მუშენდა ქიდიჭყ სამეფოშ გურშენ ქადაქებაშ კამპანიაქ, ნამუთ მთელ ქიანას ამდღარშახ იგრძელებ“.

მუშო ოკო რაგად, 1922 წანას სიდარ-პოინტის (ოჰაიო) ჩატარებულ კონგრეს მნიშვნელოვან თეოკრატიულ მოვლენა რდუ. ჯორჯ განგას იჩიებ: „თე შეხვალამაშ დასწრებაქ გეგნმოჭყვიდირაფუ, დღას ვა გომჩილითუაფუდკო კონგრესეფი“. მუჭოთ თინა იშინანსინ, თის მართალო დღას ვა გუჩილითუაფ ნამთინ კონგრესი. ჯულია ვილკოკსი ჭარუნს: «მუჟამსით 1922 წანას სიდარ-პოინტის ჩატარებულ კონგრესიშ გურშენ პკითხულენქინ, ნინათ ვემაჭარენ ფერ ხიოლს ბგინაფლენქ. მა ირიათო მოკო ფთქუენ: „მადლობა, იეჰოვა, თექ დასწრებაშ საშვალება მუჩინ“».

თე და დო ჯიმალეფცალო, ჩქი ხოლო ხიოლით იფშინანთ თი კონგრესეფს, ნამუქით განსაკუთრებულო გუმახარეს, ემოფშეს ენთუზიაზმით დო ჩქინ დიდებულ ღორონთიშ დო მუშ გერნაფილ მეფეშ ჸოროფათ. მუჟამსით თეს იფშინანთინ, თინეფცალო შილებე ჩქი ხოლო ფთქუათ თე სიტყვეფი: „მადლობა, იეჰოვა, თექ დასწრებაშ საშვალება მუჩინ!“.