კითხვა დო პასუხი

პავლე მოციქულქ ჭარ, ნამდა იეჰოვა „ვა დუშვენს თიცალ ცდუნებას, ნამუთ თქვა შეილებუნან თიშე უმოს რე“ (1 კორ. 10:13). თენა თის ხომ ვა ნიშნენს, ნამდა იეჰოვა წინასწარ აფასენს მუშ გარზება შემლებუნან დო თეშ მიხედვით გიშაგორუნს მუ პრობლემეფქ შეფხვადანინ?

დეფიქრით მუ იგულისხმებ თე ნარაგადას. ართ ჯიმაქ, ნამდგაშ სქუაქ დუდ იჸვილუნ, იკითხ: „იეჰოვაქ წინასწარ შეაფასუო თინა, ნამდა მა დო ჩქიმ ოსურს გინმაღინედეს ჩქინ ბოშიშ ღურა? თექ თიშენ ხო ვამოხვად, ნამდა ღორონთქ გინოჭყვიდ შემლებუდეს თეშ გარზება?“ არსებენსო თიშ საფუძვლიან მიზეზ დებჯერათ, ნამდა იეჰოვა ათეშნერო მართუნს მოვლენეფს ჩქინ ცხოვრებას?

პავლეშ სიტყვეფიშ ჯგირო დაკვირვებას, ნამუთ 1 კორინთელეფიშ 10:13-ს ინოჭარუნ, თეცალ დასკვნაშა მეპჸუნთ: ბიბლია ვა მარზენა თიშ მიზეზის დებჯერათ, ნამდა იეჰოვა წინასწარ აფასენს მუშ გინოღალა შემლებუნა დო თეშ საფუძველშა გინოჭყვიდუნს, ნამ პრობლემაქ შეფხვადან. მორთ, გუვარჩუათ ოთხ მიზეზ, მუდგაშ გურშენ შემლებნა თეშ რაგად.

პირველ, იეჰოვაქ ადამიანეფს ნებაშ თავისუფლებაშ ძღვინ მეჩუ. თიშ სურვილ რე, ჩქინით გეიფრჩუათ, ნამ შარათ გილაფრთათ (კან. 30:19, 20; იეს. 24:15). სწორ ცხოვრებაშ კურსის გეიფრჩიენთ-და, შემლებუნა დარწმუნებულ ვორდათ, ნამდა იეჰოვა მიხემძღვანელენა (იგავ. 16:9). არასწორ ცხოვრებაშ კურსის გეიფრჩიენთ-და, თიშ შედეგებს ხოლო მიბღენთ (გალ. 6:7). იეჰოვა მართალო, მუ პრობლემეფქ შეფხვადან დო მუქ ვარინ თეს ქიგნმოჭყვიდუნს-და, თენა თის ვაძირანდუო, ნამდა კინ მუს ვემიორჩქ მუშ მოჩამილ ნებაშ თავისუფლებაშ ძღვინ მნიშვნელოვანო?

მაჟია, იეჰოვა ვამცვენა „დრო დო შემთხვევაშე“ (ეკლ. 9:11). მინშა ტრაგიკულ შემთხვევეფ თიშენ მუთმოხვადუ, ნამდა შილებე გლახა დროს გლახა ადგილს ქიპჸუათ. იესოქ მიშინუ ართ შემთხვევა, მუჟამსით კოშკიშ ეკოცუმას 18 კოჩიშ ღურაქ მაჸუნუ დო თქუ, ნამდა თენა ღორონთიშ ნებათ ვამოხვალამე (ლუკ. 13:1—5). ქიჸუაფუდუო ჭკვერულ თიშ დაჯერება, ნამდა იეჰოვა წინასწარ გინოჭყვიდუნს თეშნერ ტრაგიკულ შემთხვევეფიშ დროს, მიქ ღურას დო მიქ ცოცხალქ დოსკიდას?

მასმა, ჩქი არძას პირადო მოხუნა ონირზებელ საკითხი. ქიგიფშინათ თინა ხოლო, მუჭო გიორინუ სატანაქ ეჭვიშ თუდო არძაშ ართგურობა დო მუჭო ამტკიცენს თის, ნამდა პრობლემეფიშ დროს იეჰოვაშ ართგურეფ ვადოფსკიდუთ (იობ. 1:9—11; 2:4; გამოცხ. 12:10). ღორონთის ეუჩილითუაფუდუკო თი პრობლემეფ, ნამდგას ჩათვალენდ, ვეგნმაღინენან, თეთ სატანაშ ბრალდება ვეგემართლებუდუო, ნამუთ იჩიებ, ჩქი ხვალე ჯგირო ვორეთინ თიწკუმა ვომსახურუთ იეჰოვას?

მანთხა, იეჰოვა წინასწარ ვაგნოჭყვიდუნს იფრელს, მუთ ჩქი მომავალს მაღოლენან. ღორონთი წინასწარ ქეიშმაგორუნდას, ნამ პრობლემეფქ შეფხვადანი, თიმწკუმა ირფელ ოკო უჩქუდას ჩქინ მომავალიშ გურშენ. მარა ბიბლია თეს ვა მოგურუანა. მუშო ოკო რაგად, ღორონთის შეულებ მომავალიშ განსაზღვრა (ეს. 46:10). მარა მუჭოთ ბიბლია იჩიებუნ, მუჟამსით საქმე მომავალიშ განსაზღვრას ოხუნ, იეჰოვა ირო ვეგმირინუანს თე უნარს (დაბ. 18:20, 21; 22:12). თაშ ნამდა, წინასწარ განსაზღვრაშ უნარიშ გიმორნაფაშ დროს, თინა პატის ცენს ჩქინ ნებაშ თავისუფლებაშ ძღვინს. თეს ვეველუდათო ოკო თი ღორონთშე, ნამუთ აფასენს ჩქინ ნებაშ თავისუფლებას დო მუშ ძალას სრულყოფილო აწონასწორენს? (კან. 32:4; 2 კორ. 3:17).

აბა მუჭო გებგათ პავლეშ სიტყვეფ: „ღორონთი . . . ვა დუშვენს თიცალ ცდუნებას, ნამუთ თქვა შეილებუნან თიშე უმოს რე?“. პავლე თაქ ეთმონწყუნს თის, მუს ორთ იეჰოვა განსაცდელეფიშ დროს დო ვართ ხოლო თიშ დოჭყაფაშახ.a მოციქულიშ სიტყვეფ მარწმუნენა, ნამდა მუდგა პრობლემეფს ვეშეფხვადათინ, იეჰოვას ქიმვენდებუთ-და, თინა დამცვენა (ფსალმ. 55:22). პავლეშ გურიშ ემაკინალ სიტყვეფ ჟირ ძირითად ჭეშმარიტებაშა რე გერსხილ.

პირველ, არძა განსაცდელ, ნამდგას შეფხვადუთინ, ნაჩინებ რე ჩქინო. სატანაშ ქიანას განსაცდელეფშე მითინ ვა ვორეთ თხილერ, მარა ღორონთის ქიმვენდებუთ-და, შემლებუნა მივერუათ თინეფს (1 პეტ. 5:8, 9). 1 კორინთელეფიშ 10:13-იშ კონტექსტის პავლე მიშინუანს თი განსაცდელეფს, ნამუსით ისრაელეფ შეთმოხვადუდეს უდაბნოს (1 კორ. 10:6—11). თე ცდუნებეფ ისრაელეფშო ვართ უცხო რდუ დო ვართ თიშნერ, ნამდა ვემიარიებედეს თიშა. პავლე ოთხშა იმეორენს, ნამდა ნამთინექ ვედემორჩილ ღორონთის. სანარღოთ, მინ ისრაელიანქ ვემიენდ ღორონთის დო არასწორ კორნებეფს ქიმეჩ დუდ.

მაჟია, ღორონთ ართგურ რე. თიშ გაგება, მუჭო ოქცუდ ულირ დროს ღორონთი მუშ ხალხის, მოძირანა, ნამდა იეჰოვა თინეფიშ ჸოროფას გიმირჩქინანს, „მიდგას თინა უჸორს დო იცვენს თიშ მცნებეფს“ (კან. 7:9). თავრეშე თინა ხოლო იძირე, ნამდა იეჰოვა მუშ დაპირებას ასრულენს (იეს. 23:14). ჯვეშ ართგურ კათაშ მაგალითეფ მოძირანა, ნამდა თინეფს, მიდგას იეჰოვა უჸორს დო ომორჩილუნ, პრობლემეფიშ დროს, შეულებნა დარწმუნებულ რდან თიშა, ნამდა ღორონთიშ დუნაპირებ შესრულებუ: 1) თინა დღას ვა დუშვენს ჩქინ განსაცდელქ თიშ მადიდათ გინირთას, ნამდა გინოღალაქ ვეშმალებუან დო 2) საშველს ხოლო დომგორუნა.

მუჭო მეხვარ იეჰოვაქ თინეფს, მიდგაქ განსაცდელეფიშ დროს თიშ ნდობა გიმირჩქინუ? მუშო ოკო რაგად, ღორონთიშ ნება ქორენ-და თის შეულებ, ემჩლითუან პრობლემეფი. მარა ქიგიფშინათ პავლეშ სიტყვეფ: „[იეჰოვა] გამოსავალს ხოლო მერჩანა, ნამდა ქიმითვინათინ“. ბრელ შემთხვევას ღორონთ თით მოხვარნა, ნამდა მარზენა თის, მუთ განსაცდელიშ გარზებელო მოსაჭირნა. თუდო გიმოკოროცხილ რე ნამთინე საშვალება, ნამუსით იეჰოვა მარზენა:

• თინა „არძონერ გაჭირებაშ დროს ემქექუანა“ (2 კორ. 1:3, 4). იეჰოვას შეულებ დამშვიდას ჩქინ გურ, გონება, ემოციეფ მუშ სიტყვათ, წმინდა შურით დო სულიერ საზრდოთ, ნამუსით ართგურ დო გონიერ მონაშე ბღებულენთ (მათ. 24:45; იოან. 14:16; რომ. 15:4).

• თინა ბხემძღვანელენა მუშ წმინდა შურით (იოან. 14:26). მუჟამსით განსაცდელს შეფხვადუთინ, თის შეულებ ადრე ნაკითხირ ბიბლიაშ მონაკვეთეფ დო პრინციპეფ ქუგმოშინან, ნამუთ ბრძნულ ნაბიჯეფიშ გინოდგუმას მიმეხვარებნა.

• თინა ჩქინ მახვარებელო ანგელოზეფს ხოლო გიმირნუანს (ებრ. 1:14).

• თის თანამორწმუნეეფ შეულებ გიმირინუას, მიდგა მუჭო სიტყვეფით თეშ საქმეეფით ხოლო მამანგარენა (კოლ. 4:11).

თაშ ნამდა, მუ შემლებნა ფთქუათ 1 კორინთელეფიშ 10:13 ენოჭარილ პავლეშ სიტყვეფიშ მნიშვნელობაშენ? იეჰოვა ვეგშმამგორუნა თი განსაცდელეფს, მუდგას შეფხვადუთინ. მარა მუჟამსით ჩქინ ცხოვრებას პრობლემეფ დუდს ირჩქინანსინ, შემლებუნა დარწმუნებულეფ ვორდათ: იეჰოვას ბოლოშა ქიმვენდებუთ-და, თინა დღას ვადუშვენს, განსაცდელქ თი ზომაშა ქიმერთას, ნამდა თიშ გინოღალაქ ვეშმალებუან; დო ირო ქომჩანა საშველს, ნამდა მივერუათ თის. მუ გურიშ ემაკინალ რე თეშ რჩქინა!