ᲒᲐᲙᲕᲔᲗᲘᲚ 96
იესო სავლეს გიშეგორუნს
სავლექ ტარსოსის დებად. თის რომიშ მოქალაქეობა უღუდ. სავლე ფარისეველ რდჷ დო ჯგირო უჩქუდ იუდეველეფიშ კანონეფ. თის ჯოგუდ ქრისტიანეფ; ვართ ქომოლკათას ინდენდჷ დო ვართ ოსურკათას. ჸუდეეფშა მინაკათუდ თინეფს დო ციხეს მითახუნუანდჷ. ინა ვარ, ართშა, მუჟამსით გარისხებულ ხალხ ართ მოწაფეს, სტეფანეს, ქუალეფით ჸვილუნდჷ, სავლე ხოლო თექ გერდჷ დო თე ირფელს უჯინედ.
მარა ქრისტიანეფიშ ჭოფუას სავლე ხვალე იერუსალიმს ვეგეჯერებე. თიქ მღვდელმთავარს დამასკოშა ულაშ ნება ქოთხუ, ნამდა თექ ხოლო შეიალებუკო ქრისტიანეფიშ თხოზინქ. მარა თე ქალაქშა მენჭაფილ რდუნ თეშ, უცფას დიდ სინთექ ქუმნადირთჷ დო თიქ დიხას ქაშანთხჷ. უკულ ხონარ ქიგეგ: სავლე, მუშენ ფთხოზუქ? სავლექ კითხჷ: მი რექჷ? თე ხონარქ უპასუხ: მა იესო ვორექ. მეუ დამასკოშა დო თექ ქიგეგენქ, მუ ოკო აკეთე. უცფას სავლეს თოლსინთექ მეუდინ, ათეშენ ქალაქშა ხემოთხუმილო იჸუ ოჸუნაფალქ.
დამასკოს რდჷ ართ ართგურ ქრისტიან კოჩ, ანანია. იესოქ თის ხილუას უწუ: გედჷ დო მეუ ქუჩაშა, ნამდგას „მანგის“ უძახუნა, გემნორთ იუდაშ ჸუდეშა დო სავლე ქიკითხ. ანანიაქ უპასუხ: უფალ, თე კოჩიშ გურშენ ბრელ მუდგარენ გამგებ. თინა სქან მოწაფეეფს ციხეს მითახუნუანს. მარა იესოქ უწუ: მეუ თიშა. მა გიშაბგორ სავლე, ნამდა შხვადოშხვა ერიშ ხალხის სახიოლო ამბე ქუქადაგას.
თაშ ნამდა, ანანიაქ დოგორ სავლე დო უწუ: სავლე, ჯიმა, იესოქ მუმაშქვჷ, ნამდა თოლსინთექ დუგართას. სავლეს თიმწუთის დართჷ თოლსინთექ. თიქ უმოს ქიგეგ იესოშ გურშენ დო თიშ მიმაჸუნალო გინირთჷ. უკულ დინათ დო ასე უკვე ნათილ ქრისტიანქ, სავლექ, თანაქრისტიანეფწკუმა ართო, ქადაგება ქიდიჭყჷ სინაგოგეფს. წერმიდგინ, მუჭო გუკვირდუდეს იუდეველეფს, მუჟამსით ქოძირუნდეს, ნამდა სავლე ხალხის იესოშ გურშენ ოგურუანდჷ! თინეფ იჩიებუდეს: თე კოჩ ვა რდუო, იესოშ მოწაფეეფს თხოზუდუნ?!
სუმ წანას სავლე დამასკოს მახორუ ხალხის უქადაგუდ. იუდეველეფს ჯოგუდეს სავლე დო თიშ ჸვილუაშ გეგმას ორსხუანდეს. მარა ჯიმალეფქ ქიგეგეს თე ამბე დო სავლე ქალაქშე ონტინუეს. ათეშენ თინეფქ სავლე გალავანიშ ოსინთურშე კალათით თუდო გეგმიჸუნეს.
მუჟამსით სავლექ იერუსალიმშა გენორთჷ, ოკოდ ჯიმალეფშა ქიმერთუკო. მარა თინეფს ოშქურუდეს თიშა. თიმწკუმა ართ კეთილ მოწაფექ, ბარნაბაქ, მოციქულეფშა ქიმიჸუნ სავლე დო დარწმუნ თინეფ, ნამდა თინა მართალო თირელ რდჷ. სავლექ იერუსალიმიშ კრებაშ და დო ჯიმალეფწკუმა ართო ქიდიჭყჷ სახიოლო ამბეშ ქადაგება. უმოს გვიანო, თის სახელო პავლექ ქიგიადვჷ.
„ქრისტე იესოქ თე ქიანაშა ცოდამეფიშ ორსხებშა მორთჷ; თე ცოდამეფ შქას არძაშ უმოს ცოდამ მა ვორექ“ (1 ტიმოთე 1:15).