მოწაფეეფ წმინდა შურს ღებულენა

იესოშ ზეცაშე ულაშე ვით დღაშ უკულ მოწაფეეფქ წმინდა შურ მიღეს. ახ. წ. 33 წანაშ ჟარნეჩდომავითა დღაშ დღახუ რდჷ. თე დღახუშ ოზეიმებშა იერუსალიმშა დედამიწაშ შხვადოშხვა კუნთხუშე ბრელ ხალხ რდჷ მოულირ. ართ ჸუდეშ ჟინ ოთახის, იესოშ სოდგარენ 120 მოწაფე რდჷ შაყარელ. უცფას სარკო მუდგარენქ ქუმოხვად: თითოეულ მოწაფეშ დუდის დაჩხირიშ ალცალ მუდგარენქ გორჩქინდჷ დო თინეფქ შხვადოშხვა ნინაშა ქიდიჭყეს ჩიება. მთელ ჸუდეს ძალიერ ქარბორიაშნერ ხონარქ გისიმ.

თე ხონარ დღახუშ ოზეიმებელო შხვადოშხვა ქიანაშე მოულირ ხალხიქ ხოლო ქიგეგ. თინეფქ რულაიათ მიდართეს თი ჸუდეშა, ნამდა ქოძირესკო, მუქ მოხვად. მუჟამსით ქიგეგეს, მუჭო იჩიებუდეს მოწაფეეფ შხვადოშხვა ნინაშა, მანგარო გუკვირდეს დო თქუეს: ქო მარა, თენეფ გალილეელეფ ვა რენანო?! მუჭო იჩიებუნა ჩქინ ნინეფშა?

უკულ პეტრექ დო შხვა მოციქულეფქ ხალხიშ წოხოლე ქიგედირთეს. პეტრექ თინეფს ქეჩუ, მუჭო ჸვილეს იესო დო მუჭო ათელ იეჰოვაქ თინა. პეტრექ თქუ: ასე იესო ზეცას, ღორონთიშ მარძგვანშე რე. თიქ დემეპირეს, ნამდა წმინდა შურს მუჩანდეს დო ქოთ ქომუჩეს. ზუსტას ათეშენ რეთჷ თე სასწაულიშ მაძირაფ.

ხალხშა მანგარო იმოქმედ პეტრეშ სიტყვეფქ დო კითხეს: „მუჭო ოკო მიფქცუათ?“. პეტრექ უპასუხ: ინარღით ცოდეფ დო იესოშ სახელით დინათით. თქვა ხოლო მიღენთ წმინდა შურიშ ძღვინს. თიმ დღას სოდგარენ 3 000 კოჩიქ ინათ. თეშ უკულ, იერუსალიმს მოწაფეეფიშ რიცხვ მალა-მალას იძინანდჷ. წმინდა შურიშ მოხვარათ, მოციქულეფქ ბრელ კრება დარსხუეს. თეშ ჭყოლოფათ, თინეფ მოწაფეეფს ოგურუანდეს ირფელს, მუდგაშ კეთება იესოქ დავალ.