იესო მესიათ გინირთუ

იოანე ქადაგენდჷ, ნამდა მოურდ თინა, მით მუშე უმოს დიდ რდჷ. იესო სოდგარენ 30 წანერ რდჷ, მუჟამსით გალილეაშე მალწყარ იორდანეშა ქიმერთჷ, სოდეთ იოანე ხალხის ნათუნდჷ. თის ოკოდ, იოანექ დონათუკო, მარა იოანექ უწუ: მა ვარ, სი ოკო მნათუნდე. იესოქ უპასუხ: იეჰოვას ოკო, ნამდა სი დომნათე. თაშ ნამდა, თინეფქ გენორთეს მალწყარ იორდანეშა დო იოანექ იესო წყარს ბოლოშა დონწყვჷ.

იესოქ წყარშე გეშართუნ, ილოც. თე დროს ცაქ გინწყჷ დო ღორონთიშ წმინდა შურქ ტორონჯიშ ფორმათ გეგნორთჷ თიშა. უკულ ცაშე იეჰოვაშ ხონარქ გისიმ: „სი რექჷ ჩქიმ საჸოროფო სქუა! მა სი მოიწონე!“.

მუჟამსით იეჰოვაშ წმინდა შურქ იესოშა გინილ, თიქ ქრისტეთ, მესიათ, გინირთჷ. ასე თინა ქიდიჭყანდ თი საქმეს, ნამდგაშოთ იეჰოვაქ თინა დედამიწაშა მაშქვჷ.

ნათუაშ უკულ ხეთეშე იესოქ უდაბნოშა მიდართჷ დო თექ 40 დღას ქუდოსქიდ. თევრეშე დირთუნ, იოანეშ ოძირაფშა მიდართჷ. იოანეჸურე მიშუნ თეშ, იოანექ თქუ: თენა რე ღორონთიშ კირიბ, თე ქიანაშ ცოდაშ მუმასპალ. თეთ იოანექ ხალხის ქუგაგებაფუ, ნამდა იესო რდჷ მესია. ქოიჩქუნო, მუქ მოხვად, მუჟამსით იესო უდაბნოს რდჷ? მორთ ქიგებგათ.