ᲒᲐᲙᲕᲔᲗᲘᲚ 49
უბადო დედოფალქ დესაჯ
იზრეელს მეფე ახაბიშ სასახლეშ აკოშკაშე ირწყებედ ბინეხ, ნამუთ ართ კოჩიშ, ნაბოთიშ, რდჷ. ახაბის თე ბინეხ მოწონდჷ, ათეშენ ოკოდ, ნაბოთის გეგწოჸიდუკო თინა. მარა ნაბოთიქ ვემეჸიდ, მუშენდა იეჰოვაშ კანონით ვარიებულ რდჷ მემკვიდრეობათ მეღებულ დიხაშ გიმოჩამა. ახაბიქ ვა დაფას ნაბოთ სწორიშ კეთებაშენ. პირიქით, თიქ თიშმანწარას გერისხჷ, ნამდა მუშ დანჯირუ ოთახშე ვეგმიშ დო ვართ ოჭკუმალს ჭკუმუნდჷ.
ახაბის მუშ უბადო ოსურქ, იზებელქ, უწუ: სი ისრაელიშ მეფე რექჷ! შეილებ ირფელ მიღე, მუდგას მიკორინუანქ! მა მიკვოჯინექ თე ამბეს. თე ბინეხ სქან იჸუაფ. იზებელქ ქალაქიშ უხუცესეფს წერილეფ ქიმუჯღონ, სოდეთ ჭარუდ, ნამდა ნაბოთის ღორონთიშ ჭყალა ქეკაბრალესკო დო ქუალეფით დოჸვილესკო. ქალაქიშ უხუცესეფქ ხოლო თაშ მიქცუეს. უკულ იზებელქ ახაბის უწუ: ნაბოთ ღურელ რე. ბინეხ სქან რე.
ხვალე ნაბოთ ვა ჸოფე თიცალ, მით, მუთუნ ბრალ ვა უღუდუნ თეშ, იზებელქ დაჸვილაფუ. თის ბრელ ღორონთიშ მსახურიშ ზისხირ მინოძუდ. იზებელ კერპეფს ცენდჷ თაყვანს დო ბრელ უბადობას ორთუდ. იეჰოვა ორწყედ თიშ უბადო საქმეეფს. მუჭო მექციებუდ თის ღორონთ?
ახაბიშ ღურაშ უკულ თიშ ქომოლსქუაქ, იეჰორამქ, გემეფ. იეჰოვაქ ართ კოჩ, იეჰუ, მიდაშქვჷ, ნამდა დასაჯუკო იზებელ დო თიშ ოჯახ.
იეჰუქ მუშ ეტლით მიდართჷ იზრეელშა, სოდეთ იზებელ ცხოვრენდჷ. იეჰორამქ მუშ ეტლით ქეწაზად იეჰუს დო კითხჷ: მშვიდობა ხომ ქორე? იეჰუქ უპასუხ: მუშ მშვიდობა?! მშვიდობა ვეჸუაფ, ონდო დიასქან, იზებელ, უბადო საქმეეფს ორთჷ. იეჰორამქ მუშ ეტლ მიკართინუ დო ნტებას ეცად, მარა იეჰუქ ისარ ქაჸათ თის დო დოჸვილ.
უკულ იეჰუქ იზებელიშ სასახლეშა მიდართჷ. თენა იზებელქ ქიგეგუნ, დიკრასკჷ, თუმა ხოლო გეკეთ დო ჟინ სართულს აკოშკაშ რაფას გეხედ დო უჯინედ. იზებელქ ელიჰუს ჸინჩას შეხვად. იეჰუქ იზებელიშ მსახურეფს, ნამუთ თიწკუმა ხოლოს გერდეს, თუდოშე დოუძახ, ნამდა გეგმაჸათესკო თინა. მსახურეფქ ეკუჯიკუეს იზებელს დო აკოშკაშე გეგმაჸათეს. თიქ ადგილს დოღურ.
თეშ უკულ იეჰუქ ახაბიშ 70 ქომოლსქუა დაჸვილაფუ დო ისრაელს მოსპჷ ბაალიშ თაყვანიშცემა. ქარწყექო, იეჰოვას ირფელ უჩქჷ დო საჭირო დროს ასაჯენს უბადოშ მაკეთებელეფს!
„ჰარამობათ შაყარელ მემკვიდრეობა ვეჸუაფ ხვამელ“ (იგავეფ 20:21).