დავით დო საულ

თიშ უკულ, მუთ დავითიქ გოლიათ ჸვილჷ, მეფე საულქ მუშ ჯარ თის ჩაბარ. დავითიქ ბრელ ბრძოლა მიგჷ დო სახელქ გოუოლ. თინა ბრძოლაშე ირთუდუნ, ოსურეფ თის სხაპუათ დო ბირათ შეხვადუდეს. თინეფ იბირდეს: საულქ ანთას ჸვილჷ დო დავითიქ ვით ანთას! თეშ გურშენ, საულს ენჯარ დავითიშ დო თიშ ჸვილუა მინდომ.

დავით ქნარს ჯგირო მიოგანდჷ. ართ დღას, მუჟამსით თინა საულშო ქნარს მიოგანდჷ, მეფექ ჭვირთ ქაჸათ თის. დავითიქ ქაჭიშუ თიშ ეჩილითაფა დო ჭვირთიქ კიდალას ქიმშასქიდ. თიშ უკულ, საულქ ხოლო ბრელშა ეცად დავითიშ ჸვილუას. ათეშენ დავითიქ ინტჷ დო უდაბნოს დიტყობ.

საულქ 3 000 კოჩიან ჯარ გეკოშაყარუ დო დავითის ქიგიათხოზ. საულქ თი გამოქვაბულშა მითილ, სოდეთ დავით დო თიშ ხალხ ტყობუდეს. თინეფქ დავითის ქელაფუცქინეს: ხეშე ვა გუტუა საულიშ ჸვილუაშ საშვალება. დავითიქ ხოლო ქიმიოტყობ საულს დო თიშ გინაქუნალს ფოჩვეფ გამაჭკირ. საულს თენა ვა უგინაფ. მარა ჭიჭე ხანშა დავითიქ ინარღჷ მუშ საქციელ, მუშენდა ღორონთიშ ცხებულ მეფეშ მიმართ უპატიცემლობა გიმირჩქინ. თიქ მუშ ხალხის ვემეჩ თიშ უფლება, ქიგიანთხესკო საულს. დავითიქ ქუდუძახ საულს დო უწუ, ნამდა თიშ ჸვილუაშ საშვალება უღუდ, მარა ვა უკეთებ თენა. დათირაფუანდუო თენა საულს დავითიშ მიმართ დამოკიდებულებას?

ვარ. საულს ვემუტებ დავითიშ ოჸვილარო თხოზინ. ართ სერს დავითიქ დო თიშ დასქუაქ, აბიშაიქ, საულიშ ბანაკშა გემნოტყობეს. თე დროს საულიშ მცველს, აბნერს, ხოლო ლურდჷ. აბიშაიქ დავითის უწუ: ასე მიღუნა საულიშ ჸვილუაშ შანს! ქიმმაშქვ, დოპჸვილუნქ! მარა დავითიქ უპასუხ: იეჰოვა ქიმკაჯინე საულს. ხვალე თიშ ჭვირთ დო მათარა გეპჭოფათ დო იბდათ.

დავითიქ გოხოლუას რდუნ თი გვალაშა გეკორთჷ, ნამუთ საულიშ ბანაკის გინაჯინედ დო ქიდიძახ: აბნერ, მუშენ ვა თხილე სქან მეფე? სო რე საულიშ ჭვირთ დო მათარა? საულქ ქიჩინ დავითიშ ხონარ დო უწუ: შეილებუდ ჩქიმ ჸვილუა, მარა თენა ვაიკეთებ. მიჩქჷ, ნამდა სი იჸუაფუქ ისრაელიშ უკულიან მეფე. თეშ უკულ საულქ მუშ სასახლეშა დირთჷ. საულიშ ოჯახიშ წევრეფშე არძას ვა ჯოგუდ დავით.