ᲒᲐᲙᲕᲔᲗᲘᲚ 22
ჭითა ზღვაწკუმა მოხვალამირ სასწაულ
მუჟამსით ფარაონქ ქიგეგ, ნამდა ისრაელეფქ ეგვიპტე ქიდიტუეს, ხეთე აზრ დითირუ დო ინარღჷ თინეფიშ გოტება. თიქ მუშ ჯარიშკოჩეფს უზოჯ: მამზადით ჩქიმ არძა საბრძოლო ეტლ დო ქეკვათხოზათ ისრაელეფს! მუთუნით ოკო ვა გუტუათ! თაშ ნამდა, მუშ ჯარიშკოჩეფწკუმა ართო ქეკათხოზ ისრაელეფს.
იეჰოვა ხელმძღვანელენდჷ მუშ ხალხის; თეშო დღაშით მუნაფას ირინუანდჷ დო სერით დაჩხირს. თიქ ისრაელეფ ჭითა ზღვაშა ქიმიჸუნ დო უწუ, ნამდა თექ კარავეფს გაჩერდესკო.
ისრაელეფქ ქოძირეს, ნამდა ფარაონ მუშ ჯარწკუმა ართო მიშჷ თინეფჸურე. თეშ იძირედ, ნამდა ისრაელეფქ ჭითა ზღვაშ დო ეგვიპტეშ ჯარ შქას გიჭკადეს. ათეშენ მოსეს უწუეს: ნამდვილო დობღურუთ! ეგვიპტეს გაფუდით დატებელ. მარა მოსექ უწუ: ვა გაშქურნან! ქიჯინით დო ქოძირუნთ, მუჭო მირსხენა იეჰოვა. ქარწყექო, მოსე ბოლოშა ონდუდ იეჰოვას!
იეჰოვაქ ისრაელეფს უწუ, ნამდა კარავეფ გეიონწყუესკო. თიმ სერს იეჰოვაქ თი მუნაფა ეგვიპტელეფ დო ისრაელეფ შქას ქიგიორინუ. ეგვიპტელეფიშ მხარეს წკურუმ უკმელა რდჷ, მარა ისრაელეფიშ მხარე გოსინთელ რდჷ.
იეჰოვაქ მოსეს უწუ, ზღვაჸურე ქაჭოფუკო ხე. უკულ იეჰოვაქ თეშ გაკეთ, ნამდა მთელ სერს ძალიერ ბორია ირქენდჷ. ზღვაქ ჟირო გირთჷ დო შქას ოულარ ადგილქ გემკორჩქინდჷ. მილიონობით ისრაელ მიშჷ თე სქირ დიხას, ნამდგაშ მელე-მოლე წყარიშ კიდალეფ გერდჷ.
გორთილ ზღვაშა ისრაელეფს ფარაონიშ ჯარქ ხოლო გემშაჸუნ. იეჰოვაქ აბორჯჷ თინეფ. ეტლეფს ბარბალეფქ გამუცუ. ჯარიშკოჩეფ ღვარანდეს: იმნტათ თავრეშე! იეჰოვა ბრძოლენს თინეფშო!
იეჰოვაქ მოსეს უწუ, ნამდა ზღვაჸურე ქაჭოფუკო ხე. უცფას წყარიშ კიდალეფქ გეკოცუ დო ეგვიპტელეფიშ ჯარ ქეთიჸუნუ. ფარაონქ დო თიშ ჯარიშკოჩეფქ დოღურეს. თინეფშე ნამთინ ვეგნოსქილადე.
ზღვაშ მაჟია მხარეს ანაყუ ხალხ ადიდენდჷ ღორონთის თე ობირეშით: „ქუბირით იეჰოვას, დიდო განდიდებულს. თიქ ზღვას ქინარღვჷ ცხენ დო მხედარ“. ხალხ იბირდჷ, ოსურკათა სხაპუნდჷ დო დაირას მიოგანდეს. არძა მანგარ ბედნერ რდჷ, მუშენდა ასე უკვე ნამდვილო თავისფალეფ რდესჷ.
«ათეშენ მუთუნშა ვა მოშქურუნა დო იფჩიებუთ: „იეჰოვა ელამრე, ვა მაშქურინე, მუ აღოლნე კოჩის ჩქიმდა?!“» (ებრაელეფ 13:6).