“Hayatımız ve Hizmetimiz İbadeti Kitapçığı” İçin Kaynaklar

Hayatımız ve Hizmetimiz İbadeti Kitapçığı İçin Kaynaklar

20-26 TEMMUZ

TANRI’NIN SÖZÜNDEKİ HAZİNELER | YEREMYA 18-19

Yehova’yla İlişkimizi Onarmak Mümkün

it “Baal” p. 23

Baal

Kral Asa Yahuda’da Baal tapınmasının tüm kalıntılarını ortadan kaldırmaya çalışsa da, belli ki kökleşmiş olan bu sahte tapınma varlığını sürdürdü (2Ta 14:2-5). Kral Ahab, İzebel’den olan kızı Atalya’yı Yahuda’nın yedinci kralı Yehoram’la evlendirdi. Böylece, Atalya’nın kötü etkisiyle Yahuda’daki kraliyet ailesinde Sur şehrine özgü Baal tapınması yaygınlaştı. Atalya’nın torunu Kral Yehoaş’ın hükümdarlığının başında yaptığı reformlar ve daha sonra Kral Hizkiya’nın yaptıkları bile Baal tapınmasını kalıcı olarak ortadan kaldıramadı (2Kr 11:18; 18:4). Hizkiya’nın oğlu Manasse babasının yıktığı yüksek yerleri yeniden inşa etti (2Kr 21:3). Anlaşılan Yahuda krallarının çoğu Baal tapınmasıyla kendilerini kirletmişti, fakat Manasse bu yozlaşmış tapınma uğruna hepsinden daha kötü işler yaptı (2Kr 21:9-11). Kral Manasse’nin sonradan yaptığı reform ve torunu Yoşiya’nın daha geniş çapta yaptıkları bile halkın Yehova’ya tam olarak dönmesini sağlamadı. Bunun sonucunda halk sürgün edilerek cezalandırıldı ve ülke ıssız kaldı (2Ta 33:10-17; 2Kr 23:4-27; Yr 32:29).

Kutsal Kitap’tan İnciler

it “Çömlekçi” p. 8

Çömlekçi

Çömlekçinin balçık üzerindeki yetkisi, Yehova’nın bireyler ve milletler üzerindeki egemenliğini temsil etmek için kullanılır (İş 29:15, 16; 64:8). Yehova büyük çömlekçi olduğundan İsrail halkı O’nun elindeki balçık gibiydi (Yr 18:1-10). Nasıl ki balçık kendisine şekil veren çömlekçiye karşı gelemezse, insanlar da Tanrı’ya karşı gelemez (İş 45:9). Bir çömlek kırılabilir; benzer şekilde Yehova da suç işleyen kişileri cezalandırmak için onların başına felaket getirebilir (Yr 19:1-11).

3-9 AĞUSTOS

TANRI’NIN SÖZÜNDEKİ HAZİNELER | YEREMYA 22-23

İyi Çobanların Önemi

it “Tanrı’ya İsyan” p. 4

Tanrı’ya İsyan

İsrail ve Yahuda krallarının birçoğu Tanrı’ya isyan etti. Örneğin; Saul (1Sa 15:11; 28:6, 7), Yeroboam (1Kr 12:28-32), Ahab (1Kr 16:30-33), Ahazya (1Kr 22:51-53), Yehoram (2Ta 21:6-15), Ahaz (2Ta 28:1-4) ve Amon (2Ta 33:22, 23). Zaman içinde tüm millet aynı tutumu geliştirdi çünkü Tanrı’ya isyan etmiş kâhinleri, peygamberleri (Yr 23:11, 15) ve ahlaktan yoksun diğer kişileri dinlediler. Onlar halkı kulağa hoş gelen yalanlarıyla utanmazca davranışlara ve cinsel ahlaksızlığa sürükledi, “hayat suyunun kaynağı olan” Yehova’yı bırakmalarına yol açtı (İş 10:6; 32:6, 7; Yr 3:1; 17:13). İşaya 24:5’e göre, “İçinde yaşayanlar ülkeyi kirletti, çünkü onlar kanunları görmezden geldiler, kuralları değiştirdiler, daima sürecek ahdi bozdular.” Tanrı söylediği felaketi başlarına getirecekti ve onlara merhamet etmeyecekti (İş 9:17; 33:11-14; Tsf 1:4-6).

10-16 AĞUSTOS

TANRI’NIN SÖZÜNDEKİ HAZİNELER | YEREMYA 24-25

İyi ve Kötü ‘İncirlerden’ Ne Öğreniyoruz?

it “Mısır, Mısırlı” p. 74

Mısır, Mısırlı

Yeremya’nın ısrarla yaptığı uyarılara rağmen (Yr 42:7-22), Yahuda halkından geriye kalanlar sığınmak için Mısır’a kaçtı ve anlaşılan orada yaşayan diğer Yahudilere katıldı (Yr 24:1, 8-10). Onların yerleştiği yerler arasında Delta bölgesinde bir savunma şehri olduğu düşünülen Tahpanhes (Yr 43:7-9); Migdol ve aşağı Mısır’ın başkenti Nof (Memfis) vardı (Yr 44:1; He 30:13). Bu sığınmacılar nedeniyle Mısır’da “Kenan dili” (anlaşılan İbranice) konuşulmaya başlandı (İş 19:18). Onlar Mısır’dayken akılsızlık ederek Yehova’nın, Yahuda’yı cezalandırmasına sebep olan putperest davranışlara geri döndüler (Yr 44:2-25) Fakat Nabukadnezar Mısır’a saldırıp orayı ele geçirdiğinde Yehova’nın İsrailli sığınmacılarla ilgili bildirdikleri gerçekleşti (Yr 43:8-13; 46:13-26).

Kutsal Kitap’tan İnciler

it “Tanrı’nın Krallığı” p. 36

Tanrı’nın Krallığı

Asur ve Babil gibi güçlü milletler, Tanrı’ya isyan eden İsrail ve Yahuda Krallıklarını ortadan kaldırdı. Tanrı o milletleri, hüküm verdiği bu krallıkların üzerine Kendisinin ‘saldığını’ ya da ‘getirdiğini’ söyler (Tkr 28:49; Yr 5:15; 25:8, 9; He 7:24; Ams 6:14). Fakat bu durum anlaşılan Tanrı’nın, Firavun’un yüreğini ‘katılaştırmasına’ benziyordu. Tanrı hangi anlamda bu milletleri halkının ‘üzerine getirdi’? Bunu, zaten yüreklerinde olan arzuyu gerçekleştirmelerine izin vererek (İş 10:7; Ağ 2:16; Mi 4:11) ve açgözlülükle ele geçirmek istedikleri ne varsa koruyucu ‘elini’ onun üzerinden çekerek yaptı (Tkr 31:17, 18; ayrıca Ezr 8:31’i Ezr 5:12; Ne 9:28-31; Yr 34:2 ile karşılaştırın). Böylece Yehova isyankâr İsrailoğullarının ‘üzerine kılıcı, salgını ve kıtlığı salıverdi’; çünkü Yehova’nın Kanununa ve isteğine uymayı inatla reddetmişlerdi (Yr 34:17). Buna rağmen, saldırıda bulunan putperest milletler kuzeydeki ve güneydeki krallıkları, başkent Yeruşalim’i ve oradaki kutsal mabedi acımasızca yok ettikleri için Tanrı’nın onayına sahip olmadılar; Yehova’nın gözünde suçsuz değillerdi. Dolayısıyla tüm dünyanın hâkimi olan Yehova, ‘mirasını yağmaladıkları’ için haklı olarak onları mahkûm etti ve halkına yaşattıkları felaketi onların başına getirdi (İş 10:12-14; 13:1, 17-22; 14:4-6, 12-14, 26, 27; 47:5-11; Yr 50:11, 14, 17-19, 23-29).