Evden Eve Vaaz Edecekler Mi?
“PAPA, Vaizleri Roma Sokaklarına Gönderiyor.” Bu, Greg Burke tarafından verilen bir haberin başlığıydı. Şöyle yazdı: “Papa Jean Paul, İtalya’daki Katolikleri, ülkede taraftar kazanan Yehova’nın Şahitleri gibi mezheplerin örneğini izleyerek evden eve vaaz etmeye başlamaya ısrarla teşvik etti.
Pazartesi günü Papa 350 gezici vaiz ve din öğretmenine, ‘İncilden utanma değil, onu damlarda vaaz etme zamanıdır,’ dedi. . . . .
Onlara, ‘umarım İncili sokaklarda ilan etme tasarınız . . . . bol bol meyveler verir,’ dedi. ‘İmandan sapmış olanlara bile ulaşan bir vaaz etme biçimini yeniden keşfettiniz.’”
Muhabir Burke şu gözlemde bulundu: “Katolik Kilisesinde katılım oranı geçen yirmi yıl boyunca hızla düştü ve Papa’nın evden eve giden vaizler konusundaki coşkusu hiç olmazsa bir dereceye kadar [Kilisenin] etkisinin azalmasına bir tepki olarak görülüyor.”
“Evden eve vaaz etmeye başlama” tembihleri tümüyle yeni bir şey değil. Daha önceki bir papa, VI. Paul, Katolik Kilisesinin “incili vaaz etmek için var olduğunu” söyledi. Şimdiki papa II. Jean Paul de, 1991’de İsa’nın açıkça vaaz etme emrini yerine getirme gereksinimi konusunda kilisesini uyarmak üzere Redemptoris Missio genelgesini çıkardı.
Katolik yazar Peter Hernon, Londra’da yayımlanan Catholic Herald’da şu soruyu sordu: “İncili vaaz etme işine ne oldu?” Geniş ölçüde çığırtkanlığı yapılan ve şimdi birkaç yıl önce başlayan “on yıllık incili vaaz etme dönemi” ile ilgili kaygıları vardı. Bir piskoposa ilerleme olmayışının nedenini sorduğunda, piskopos şöyle cevap verdi: “Acele etmeyin. Kilise henüz 2000 yıldan beri varlığını sürdürüyor.”
Hernon’un şöyle sormasına şaşmamak gerek: “İsa’nın şakirtlerini incili yaymak için çevre köylere gönderdiğinde taşıdığı acillik duygusu nerede? Ya Aziz Pavlus’un, ‘Eğer incili vâzetmezsem, vay bana! (I. Kor. 9:16)’ sözleri ne oldu?” Gerçekten, Katolikler açıkça ve “evden eve” vaaz eden ilk Hıristiyanların örneğini izleyecekler mi?—Resullerin İşleri 5:42; 20:21.
Hernon, incili evden eve vaaz etmek konusuna gelince, “tereddüt edenlerin ‘bu teorik olarak mümkün, pratikte değil’ diye mırıldandıklarını duyabileceğini” kabul etti. Hernon ise, “hiç de öyle değil,” diye yanıt veriyor. “Bu iddiayı haklı çıkarmak için hoş olmayan bir sözcük kullanmam gerekiyor. Hoş olmadığını biliyorum, çünkü bunu geçen sefer Katoliklikle ilgili bir makalede kullandığımda bölümün tümü iptal edildi (oysa başka hiçbir şey değiştirilmemişti). Sözcük, Yehova’nın Şahididir. . . . . Her Şahide, inancı gereği mutlaka bir vaiz olduğu öğretiliyor.”
Hernon, Yehova’nın Şahitlerinin inançlarıyla hemfikir olmamakla beraber, onların vaaz etme yöntemleri gözönünde bulundurulduğunda, “Resullerin İşlerinde tarif edilen ilk Kiliseyi hatırlamamak elde değil” diyor.
Yehova’nın Şahitleri evden eve hizmetlerini şevkle sürdürerek çağımızda İsa Mesih’in şu emrini yerine getirirler: “Dünyanın en uzak yerine kadar şahitlerim olacaksınız.”—Resullerin İşleri 1:8.