Mukaddes Kitabın Görüşü
Kimler Göğe Gidiyor?
TERÖRİSTLERİN yerleştirdiği bir bomba, bir yolcu uçağını uçuş esnasında paramparça ediyor ve uçakta bulunan herkes ölüyor. Kaza kurbanlarının akrabalarına ve dostlarına, sanki onların zamansız ve acılı ölümlerini telafi edermiş gibi, sevdiklerinin artık gökte oldukları anlatılıyor.
Sevilen bir müzisyen ölüyor ve onun ‘gökte meleklerle trompet çaldığı’ söyleniyor.
Hastalık, açlık veya kazalar, küçük çocukların hayatı dolu dolu yaşama fırsatlarını ellerinden alıyor; din adamları onların şimdi gökte mutlu olduklarını, belki de bir melek olduklarını söylüyor!
Tanrı, bu kişilerin tümünü göğe alıp kendi yanında huzura kavuşturarak, böyle gençlerin ve yaşlıların uğradığı adaletsizliği düzeltiyor mu? Göğe almak sadece, Tanrı’nın, insanda iyi ve övgüye değer olanı korumak için kullandığı yol mu? Mukaddes Kitabın bu konudaki görüşü nedir?
Onlar Gökte Değil
Mukaddes Kitabın söylediği açıktır: “Bilmez misiniz ki haksızlar Allahın melekûtunu [krallığını] miras almıyacaklardır?” (I. Korintoslular 6:9) Bununla beraber Mukaddes Kitap, gökleri miras almayacak olan, adil ve adaletsizliğe kurban gitmiş birçok kişiden de söz eder.
Bizzat İsa, çok geçmeden şehit edilecek olan Vaftizci Yahya için şöyle dedi: “Doğrusu size derim: Kadınlardan doğanlar arasında Vaftizci Yahyadan daha büyüğü çıkmamıştır; fakat göklerin melekûtunda [krallığında] daha küçük olan ondan daha büyüktür.” (Matta 11:11) Beytlehem’de ve o havalide yaşayan, iki ve daha aşağı yaşta olan tüm çocuklar, çocuk İsa’yı ortadan kaldırma çabasındaki kötü Kral Hirodes tarafından merhametsizce katledilmişti. (Matta 2:16) Yine de, İsa şöyle dedi: “Hiç kimse göke çıkmamıştır [ne kadın ne çocuk]; ancak gökten inmiş olan İnsanoğlu [İsa] çıkmıştır; o ki, göktedir.” (Yuhanna 3:13) İsa neden adaletsizliğe kurban gitmiş olan bu kişilerden, gökte bulunuyorlarmış gibi söz etmedi?
İsa Yolu Açtı
İsa, kendini “yol ve hakikat ve hayat” olarak adlandırdı; resul Pavlus da ondan, “(ölümde) uyuyanların turfandası olarak” söz etti. (Yuhanna 14:6; I. Korintoslular 15:20) Sonuç olarak, göğe ondan önce kimse giremezdi. Peki İsa diriltilmesinden 40 gün kadar sonra göğe çıktığında, zaten ölmüş olan iman sahibi değerli kişiler onu izledi mi? On gün kadar sonra resul Petrus, Kral Davud’la ilgili olarak şunları dedi: “Hem öldü, hem gömüldü, ve kabri bugüne kadar yanımızdadır. . . . . Çünkü Davud göklere çıkmadı.”—Resullerin İşleri 2:29, 34.
Bu nedenle, göğe alınmak, adaletsizliklere uğrayanlara verilen bir karşılıktan ve hatta kişisel sadakate verilen bir ödülden daha fazlasını içerir. Aslında bu, insanlığı temsil eden bir sayıyı oluşturan, mukaddes ruhla meshedilmiş, göğe yerleştirilmiş ve Mesih’in yönetimi altında bulunan bir hükümdarlar kurulunun oluşumuna olanak sağlar.—Romalılar 8:15-17; Vahiy 14:1-3.
Gökteki Bir Krallık
İsa bu hükümdarlıktan veya hükümetten, “göklerin melekûtu [krallığı]” ya da “Allahın melekûtu [Tanrı’nın krallığı]” olarak söz etti. (Matta 5:3, 20; Luka 7:28) İnsanlığın büyük kitleler halinde bu idari kurulun içinde yer alması tasarlanmamıştı. Bu nedenle, İsa bu kurula “küçük sürü” olarak değindi. (Luka 12:32) Mukaddes Kitabın bu kısmında kullanılan orijinal dilinde, (mi·krosʹ) sözcüğü büyük (meʹgas) sözcüğünün tersidir ve Luka 12:32’deki kullanımı, miktara ya da sayısal azlığa değinir. Bu yüzden, sınırsız bir sayının “göklerin krallığı”nın üyesi olması söz konusu olamaz. Şöyle düşünün: Eğer sizden bir bardağa su doldurmanız rica edilseydi, suyun taşmamasına dikkat ederdiniz. Bu nedenle, “küçük sürü” de, insanlarla doldurulup taşırılamaz. Tanrı’nın gökteki krallığında, Mesih’le ortak hükümdarlar olacak belirli (“küçük”) bir sayı vardır.
Bu hükümdarların kesin sayısı olan 144.000, resul Yuhanna’ya açıklandı. (Vahiy 14:1, 4) Vahiy’in daha önceki kısımlarında, bu kişilerin ‘her sıpttan ve dilden ve kavimden ve milletten, Tanrı’ya bir krallık ve kâhin olmak üzere alınmış’ kişiler olduğu söylenir ve onlar yeryüzü üzerinde, krallar olarak gökten hüküm süreceklerdir. (Vahiy 5:9, 10) İsa Mesih’le birlikte bulunan bu idari kurul, İsa’nın, takipçilerine hakkında dua etmeyi öğrettiği Gökteki Krallıktır. Bu aynı zamanda, yeryüzünün bozuk yönetimini sona erdirecek olan ve böylece hem insanın yuvası yeryüzüne adalet ve barışı, hem de orada oturanlara sonsuz yaşam gücünü yeniden getirecek olan araçtır.—Mezmur 37:29; Matta 6:9, 10.
Seçkin Bir Hükümdarlar Kurulu
Gökteki Krallığın yerini alacağı insan yönetimleri yolsuzluklarla böylesine dolu durumda olduğundan, gökteki hükümette yer alacak kişilerin Tanrı tarafından neden dikkatle seçilmiş ve denenmiş olmaları gerektiğini anlayamaz mıyız? İnsanlığın bugünkü durumu, kötü hava koşullarında uçan hasar görmüş bir uçağın yüzlerce yolcusununkine benzetilebilir. Böyle kritik bir durumda, genç ve deneyimsiz insanlardan oluşturulmuş bir uçuş personeli ister miydiniz? Herhalde hayır! Durum, dikkatle ve sıkı yeterlik kurallarına göre seçilmiş bir personeli gerektirirdi.
İsa Mesih ile birlikte gökte hizmet edecek olanlara gelince, şu gerçeği bilmek bizi rahatlatır: “Allah azanın her birini bedende istediği gibi koydu.” (I. Korintoslular 12:18) Gökteki Krallıkta bir konuma sahip olmak üzere duyulan kişisel arzu ya da hırs belirleyici etken değildir. (Matta 20:20-23) Buna layık olmayanların Gökteki Krallığa girmesini önlemek amacıyla, Tanrı tarafından belirli iman ve davranış standartları konmuştur. (Yuhanna 6:44; Efesoslular 5:5) İsa’nın Dağdaki Vaazının giriş sözleri, Mesih’in ortak hükümdarlarının, ruhi düşünüşlü, yumuşak huylu, adaleti seven, merhametli, temiz yürekli ve barışçı kişiler olmaları gerektiğini gösterir.—Matta 5:3-9; ayrıca Vahiy 2:10’a da bakın.
Ne mutlu ki, insanlığın büyük çoğunluğu, Tanrı tarafından gökteki bu temsilci nitelikteki hükümdarlar kuruluna seçilmemiş olmalarına karşın, ümitten yoksun bırakılmamışlardır. Bu güzel yeryüzünde oturacaklar ve O’nun hükümdarlığının getirdiği yararları tadacaklar. Uzun zaman önce ölmüş adaletsizliğin kurbanı olan kişiler, Tanrı’nın Gökteki Krallığının tam anlamıyla ‘geldiğini’ görmek üzere hayatta kalanlarla birlikte yaşamak için yeniden hayata getirilecekler. Böylece şu vaat yerine getirilmiş olacak: “Memlekette doğru adamlar oturacaklar, ve kâmiller orada kalacaklardır.”—Matta 6:9, 10; Süleymanın Meselleri 2:21; Resullerin İşleri 24:15.