ቍጥዓ ናብ ቅትለት መርሐ

ኣዳምን ሄዋንን ካብ ገነት ኤደን ምስ ወጹ፡ ብዙሓት ውሉዳት ወለዱ። እቲ ቃየል ዚብሃል ቀዳማይ ወዶም፡ ሓረስታይ ኰነ፣ እቲ ኣቤል ዚብሃል ካልኣይ ወዶም ከኣ፡ ጓሳ ዀነ።

ሓደ መዓልቲ፡ ቃየልን ኣቤልን ንየሆዋ መስዋእቲ ኣቕረቡሉ። መስዋእቲ እንታይ ምዃኑስ ትፈልጥዶ፧ ፍሉይ ዓይነት ህያብ እዩ። የሆዋ ብመስዋእቲ ኣቤል ተሓጐሰ፣ ብመስዋእቲ ቃየል ግና ኣይተሓጐሰን። እዚ ድማ ንቃየል ብዙሕ ኣቘጥዖ። የሆዋ ኸኣ ንቃየል፡ ብሰንኪ ቝጥዓኡ ኽፉእ ነገር ኪገብር ከም ዚኽእል ኣጠንቀቖ። ቃየል ግና ኣይሰምዐን።

ኣብ ክንዳኡስ፡ ቃየል ንኣቤል፡ ‘ንዓናይ ናብ በረኻ ንኺድ’ በሎ። ኣብ በረኻ በይኖም ምስ ኰኑ ኸኣ፡ ቃየል ንሓዉ ወቒዑ ቐተሎ። እሞ ደኣ የሆዋ ብዛዕባ እዚ እንታይ ገይሩ፧ የሆዋ ንቃየል፡ ካብ ስድራ ቤቱ ብምስጓግ ቀጽዖ። ቃየል ኪምለስ ኣይተፈቕደሉን።

ካብዚ እንታይ ትምህርቲ ንምሃር፧ ሓድሓደ ግዜ፡ ከም ዝሓሰብናዮ እንተ ዘይኰይኑ፡ ክንቍጣዕ ንጅምር ኢና። ቍጥዓና ኣብ ውሽጥና እናዓበየ እንተ ኸይዱ፡ ወይ ከኣ ካልኦት ነዚ ርእዮም እንተ ኣጠንቂቖምና፡ ቀልጢፍና ኣረኣእያና ኸነዐርን ንስምዒትና ኽንቈጻጸሮን ኣሎና።

ኣቤል ንየሆዋ የፍቅሮ ስለ ዝነበረን ቅኑዕ ስለ ዝገበረን፡ የሆዋ ወትሩ ይዝክሮ እዩ። ንምድሪ ገነት ኣብ ዚገብረሉ እዋን ከኣ፡ ንኣቤል ኬተንስኦ እዩ።