กำหนดการสำหรับการประชุมวิธีปฏิบัติงาน
สัปดาห์ซึ่งเริ่มวันที่ 10 พฤษภาคม
เพลงบท 193
10 นาที: คำประกาศของประชาคม. คำประกาศที่เลือกจากพระราชกิจของเรา. ถ้าข้อเสนอแนะในหน้า 4 ใช้ได้กับเขตในประชาคมของคุณ ให้มีการสาธิตวิธีเสนอวารสารหอสังเกตการณ์ ฉบับ 15 พฤษภาคมและตื่นเถิด! ฉบับ 8 พฤษภาคม. อาจใช้วิธีการเสนอแบบอื่นก็ได้. ในการสาธิตแต่ละชุด ให้แสดงวิธีที่ต่างกันในการรับมือกับข้ออ้างเพื่อยุติการสนทนาที่ว่า “ผมมีศาสนาของผมเองอยู่แล้ว.”—ดูวิธีเริ่มและสานต่อ หน้า 10.
15 นาที: คุณคุยกับนายจ้างแล้วหรือยัง? คำบรรยายและการพิจารณากับผู้ฟังโดยอาศัยบทความเรื่อง “คุณ จะอยู่ที่นั่นไหม?” จากพระราชกิจของเรา เดือนมกราคม 2000 หน้า 1 นำส่วนโดยผู้ปกครอง. ให้รวมเอาความเห็นจากหนังสือโรงเรียนการรับใช้ หน้า 67.
20 นาที: “จงตีแผ่ใจ.”a รวมเอาคำอธิบายจากหนังสือนมัสการพระเจ้า หน้า 150 วรรค 14.
เพลงบท 18 และคำอธิษฐานปิด.
สัปดาห์ซึ่งเริ่มวันที่ 17 พฤษภาคม
เพลงบท 188
10 นาที: คำประกาศของประชาคม.
15 นาที: “จงแสดงความขอบพระคุณ.”b เท่าที่เวลาอำนวย เชิญผู้ฟังให้ออกความเห็นเกี่ยวกับข้อคัมภีร์ที่มีการอ้างถึง. เมื่อพิจารณาวรรค 3 ให้ผู้ที่เป็นไพโอเนียร์สมทบเมื่อเร็ว ๆ นี้หนึ่งหรือสองคนออกความเห็นเกี่ยวกับพระพรที่พวกเขาได้รับจากการเป็นไพโอเนียร์.
20 นาที: เราเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน. (1 โก. 12:25, 26) คำบรรยายและการพิจารณากับผู้ฟังโดยอาศัยหนังสือจัดให้เป็นระเบียบ หน้า 204-206 ภายใต้หัวเรื่องย่อย “ความห่วงใยต่อกันและกัน.” แม้ว่าประชาชนของพระยะโฮวาอาศัยอยู่ทั่วทุกส่วนของแผ่นดินโลก แต่เราก็มีเอกภาพอันแน่นแฟ้น. เราทุกคนควรอธิษฐานเผื่อพี่น้องของเราทุกวัน. นอกจากนี้ พวกเราควรให้ความช่วยเหลือทางด้านวัตถุทันทีเมื่อมีความจำเป็นเร่งด่วนเกิดขึ้น. อ่านและพิจารณาข้อคัมภีร์หลัก รวมทั้งเล่าประสบการณ์หนึ่งหรือสองเรื่องจากหนังสือต่าง ๆ ของเรา.
เพลงบท 100 และคำอธิษฐานปิด.
สัปดาห์ซึ่งเริ่มวันที่ 24 พฤษภาคม
เพลงบท 128
12 นาที: คำประกาศของประชาคม. รายงานบัญชี. สาธิตวิธีเสนอวารสารหอสังเกตการณ์ ฉบับ 1 มิถุนายนและตื่นเถิด! ฉบับ 8 มิถุนายน. ให้ปรับการเสนอแต่ละชุดเพื่อเร้าความสนใจคนที่นับถือศาสนาของท้องถิ่น.
15 นาที: “ดนตรีที่ให้ความสดชื่น.” คำบรรยายและการพิจารณากับผู้ฟัง. ให้รวมเอาความเห็นจากหนังสือประจำปี 2002 หน้า 175 และหอสังเกตการณ์ ฉบับ 1 กุมภาพันธ์ 1997 หน้า 27 วรรค 1-2.
18 นาที: จงเตรียมตัวเพื่อให้คำพยานอย่างไม่เป็นทางการ. คำบรรยายและการพิจารณากับผู้ฟังโดยอาศัยพระราชกิจของเรา เดือนมิถุนายน 2003 หน้า 3. เตรียมพี่น้องหนึ่งหรือสองคนล่วงหน้าให้เล่าประสบการณ์ที่พวกเขามีเกี่ยวกับการให้คำพยานอย่างไม่เป็นทางการ. ให้มีการสาธิตสั้น ๆ แสดงวิธีใช้แผ่นพับคุณอยากรู้จักคัมภีร์ไบเบิลดีขึ้นไหม? และหนังสือเล่มเล็กข่าวดีสำหรับทุกชาติ เมื่อให้คำพยานอย่างไม่เป็นทางการ.
เพลงบท 211 และคำอธิษฐานปิด.
สัปดาห์ซึ่งเริ่มวันที่ 31 พฤษภาคม
เพลงบท 26
8 นาที: คำประกาศของประชาคม. เตือนผู้ประกาศให้ส่งรายงานการประกาศเดือนพฤษภาคม.
17 นาที: ชีวิต—ของประทานที่น่าทะนุถนอม. คำบรรยายโดยอาศัยตื่นเถิด! ฉบับ 8 มิถุนายน 1993 หน้า 10, 11 รวมเอาความเห็นจากหน้า 3-9 และหนังสือการหาเหตุผล (ภาษาอังกฤษ) หน้า 25, 26 ด้วย. พิจารณาว่าจะอธิบายอย่างไรเกี่ยวกับทัศนะของพระยะโฮวาในเรื่องการทำแท้งเมื่อพูดกับคนที่รู้สึกว่าผู้หญิงมีสิทธิ์ตัดสินใจในเรื่องผลกระทบที่จะเกิดกับร่างกายของตน? เล่าประสบการณ์จากหอสังเกตการณ์ ฉบับ 1 มกราคม 2000 หน้า 4 วรรค 4-5.
20 นาที: “การเสนอหนังสือจงเรียนจากครูผู้ยิ่งใหญ่.” เราจะเสนอหนังสือนี้ในเดือนมิถุนายน. ชี้ให้เห็นลักษณะเด่นของหนังสือนี้ดังที่พรรณนาไว้ในหน้า 7 วรรค 1-3. พิจารณาความเห็นของผู้ฟังว่าพวกเขาชอบอะไรในหนังสือเล่มนี้. ทบทวนวิธีเสนอที่แนะไว้. เน้นวิธีใช้รูปภาพเมื่อเสนอหนังสือนี้. ให้เยาวชนสาธิตการเสนอชุดที่หนึ่ง และให้ผู้ใหญ่สาธิตชุดต่อไป. หากมีวิธีเข้าหาผู้คนที่ต่างออกไปซึ่งมักจะบังเกิดผลมากกว่าในเขตทำงานท้องถิ่น อาจมีการพิจารณาวิธีนั้นและให้มีการสาธิตแทนชุดใดชุดหนึ่ง.
เพลงบท 24 และคำอธิษฐานปิด.
สัปดาห์ซึ่งเริ่มวันที่ 7 มิถุนายน
เพลงบท 136
10 นาที: คำประกาศของประชาคม. พิจารณาจุดสำคัญต่าง ๆ ของ “เครื่องมือที่ใช้ช่วยสาธารณชน.” กล่าวถึงบางภาษาที่พบในเขตทำงานท้องถิ่น.
15 นาที: ความจำเป็นของประชาคม.
20 นาที: จงใช้อุทาหรณ์ที่บังเกิดผลในการสอนของคุณ. คำบรรยายและการพิจารณากับผู้ฟังโดยอาศัยหอสังเกตการณ์ ฉบับ 1 กันยายน 2002 หน้า 22-24. อะไรคือปัจจัยสี่ประการที่ทำให้อุทาหรณ์บังเกิดผล? เหตุใดอุทาหรณ์ที่เรียบง่ายจึงเป็นประโยชน์? เราจะหาอุทาหรณ์ดี ๆ ได้จากที่ไหน? พิจารณาบางตัวอย่างในกรอบหน้า 23 และอภิปรายว่าอะไรทำให้อุทาหรณ์แต่ละเรื่องบังเกิดผล.
เพลงบท 133 และคำอธิษฐานปิด.
[เชิงอรรถ]
a จำกัดคำนำให้สั้นกว่าหนึ่งนาที แล้วตามด้วยการพิจารณาถาม-ตอบ.
b จำกัดคำนำให้สั้นกว่าหนึ่งนาที แล้วตามด้วยการพิจารณาถาม-ตอบ.