ดูสิ! หอประชุมในนีอูเอ
นีอูเอเป็นเกาะปะการังเล็ก ๆ ในมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ อยู่ห่างจากนิวซีแลนด์ออกไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 2,160 กิโลเมตร. จากจุลสารเกี่ยวกับการท่องเที่ยวเล่มหนึ่ง ชื่อนีอูเอมาจากสองคำ นีอู หมายถึง “ต้นมะพร้าว” และ เอ หมายความว่า “เห็น” หรือ “มองดู.” จุลสารนั้นบอกว่า “ตามตำนานเล่าไว้ ผู้ตั้งถิ่นฐานชาวโพลีนีเซียรุ่นแรกได้เปล่งเสียงคำพูดเหล่านี้ออกมาเมื่อพวกเขามาถึงแล้วมองเห็นต้นมะพร้าวงอกงามอยู่บนแผ่นดิน.”
ปัจจุบัน พยานพระยะโฮวาในนีอูเอรู้สึกภูมิใจที่จะบอกผู้มาเยือนว่า “เอ! ฟะเล เฮ แคอุทู แมอุทอลู!” หมายความว่า “ดูสิ! หอประชุมของเรา!” ทำไมพวกเขามีความรู้สึกทราบซึ้งเช่นนั้นเกี่ยวกับหอประชุมนี้. พยานพระยะโฮวาทุกหนแห่งภูมิใจในหอประชุมของพวกเขา โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเขาเป็นผู้สร้างเอง. แต่ที่จะสร้างหอประชุมบนเกาะที่ห่างไกลกลางมหาสมุทรแปซิฟิกใต้อันไพศาลนั้นเป็นเรื่องที่ต่างไปทีเดียว. ที่สำคัญ นีอูเอครอบคลุมพื้นที่เพียง 260 ตารางกิโลเมตร และทั่วทั้งเกาะมี 2,300 คนเท่านั้น.
มีปัญหาว่าใครจะสร้างหอประชุม. ประชาคมเดียวในนีอูเอมีพยานฯเพียง 32 คนเท่านั้น. อุปกรณ์ใหญ่ ๆ ทุกอย่างที่จำเป็น เช่น รถบรรทุก, เครื่องปรับดิน, และปั้นจั่นนั้นมีรัฐบาลเป็นเจ้าของ. นอกจากนี้ วัสดุก่อสร้างที่จำเป็นแทบทุกอย่าง เช่น เหล็กกล้า, คอนกรีตบล็อก, วัสดุมุงหลังคา, วัสดุในการเดินท่อน้ำและไฟฟ้า, อุปกรณ์เครื่องเสียง, และเก้าอี้—จะต้องส่งเข้ามาทางเรือจากนิวซีแลนด์โดยบริการขนส่งที่เดินเรือห้าสัปดาห์ต่อครั้งเท่านั้น. ประการสุดท้าย พื้นเกาะซึ่งเต็มไปด้วยหินทำให้การก่อสร้างยากลำบาก และหอประชุมจะต้องสร้างให้ทนต่อพายุโซนร้อนเฮอร์ริเคน. ที่จริง เป็นงานที่ยากลำบากไม่ว่าสำหรับใคร ๆ!
อย่างไรก็ดี ที่นี่มีความแตกต่างสำคัญ. สำหรับพยานพระยะโฮวาแล้ว หอประชุมเป็นศูนย์กลางของการนมัสการแท้ในท้องถิ่น และพวกเขาหมายพึ่งพระเจ้ายะโฮวาเพื่อการชี้นำและความช่วยเหลือ. (บทเพลงสรรเสริญ 56:11; 127:1) พี่น้องคริสเตียนในนิวซีแลนด์ รวมทั้งสมาชิกของประชาคมนีอูเอในออกแลนด์ มาช่วยพยานฯกลุ่มเล็ก ๆ บนเกาะนีอูเอ โดยให้การสนับสนุนสุดหัวใจต่อโครงการก่อสร้าง.
การตัดสินใจที่จะดำเนินการ
ในเดือนมิถุนายน 1994 ณ สถานที่ก่อสร้างหอประชุมในเมืองโรโทรูอา ประเทศนิวซีแลนด์ มีคำประกาศออกมาสำหรับคนเหล่านั้นที่สนใจจะมีส่วนร่วมในโครงการสร้างหอประชุมนีอูเอ. น่าประหลาดใจ พี่น้องชายหญิงคริสเตียน 200 คนได้อาสาสมัคร. จากจำนวนนี้ 80 คนได้รับการคัดเลือก ซึ่งมีทั้งช่างไม้, ช่างเหล็ก, ช่างประปา, ช่างมุงหลังคา, ช่างโป๊, ช่างทาสี, ช่างไฟฟ้า, วิศวกรเครื่องเสียง, คนงานผสมคอนกรีต, ช่างก่ออิฐ, และผู้ใช้แรงงาน.
พวกพี่น้องได้เขียนแบบแล้วเดินหน้าต่อไป โดยไว้วางใจในพระยะโฮวา. ผู้ปกครองหนึ่งในสองคนของประชาคมในนีอูเอ ซึ่งเป็นนักธุรกิจในท้องถิ่นลงมือดำเนินการเพื่อส่งวัสดุที่จำเป็นทุกอย่างเข้ามาทางเรือ. มีการตกลงค่าใช้จ่ายในการโดยสารเครื่องบินและค่าที่พักให้กับคนงานต่างประเทศ ผู้ซึ่งสมัครใจออกค่าใช้จ่ายเอง และมีการกำหนดวันเวลาในการก่อสร้าง. โครงการนั้นต้องแล้วเสร็จภายใน 20 วัน คือตั้งแต่วันที่ 4 มีนาคม ถึงวันที่ 23 มีนาคม 1995 ซึ่งจะมีการอุทิศหอประชุม.
ผู้ควบคุมโครงการซึ่งมาจากนิวซีแลนด์หนึ่งสัปดาห์ล่วงหน้าเพื่อเตรียมการเรื่องต่าง ๆ บอกว่า “เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกกังวลจนอ่อนแรงเมื่อผมเห็นสถานที่ก่อสร้าง. พื้นเป็นหินหมด. จะต้องใช้เวลาสองสัปดาห์เพียงเพื่อขุดฐานรากเท่านั้น.” แต่ภายหลังเขายอมรับว่าเขาประเมินค่าพยานฯในท้องถิ่นต่ำเกินไป. เขาบอกว่า “พี่น้องชาวนีอูเอคุ้นเคยกับส่วนประกอบของหิน. พวกเขารู้ว่าจะทุบหินตรงไหนให้แตกออกเป็นชิ้นใหญ่ ๆ.” งานวางฐานรากเสร็จภายในสองวัน!
ในวันที่ 4 มีนาคม ผู้โดยสารที่เป็นพยานฯชาวนิวซีแลนด์ชุดแรกมาถึง และทำงานคอนกรีต. ขณะที่คนงานกลุ่มต่อ ๆ ไปมา ขั้นตอนต่าง ๆ ของโครงการก็แล้วเสร็จ. วันทำงานเริ่มเวลา 7:00 น. ด้วยการพิจารณาข้อคัมภีร์ประจำวันสั้น ๆ. พี่น้องชายบางคนทำงานวันละ 12 ชั่วโมงท่ามกลางอุณหภูมิ 36 องศาเซลเซียส. ในที่สุด พอถึงวันที่ 23 มีนาคม พื้นดินบริเวณรอบ ๆ ได้รับการตกแต่ง. ป้ายที่ดึงดูดใจทำจากต้นมะม่วง ระบุอาคารว่าเป็น “หอประชุมแห่งพยานพระยะโฮวา.”
น้ำใจแห่งความร่วมมือและน้ำใจต้อนรับ
ปัจจัยสำคัญที่ส่งเสริมความสำเร็จของโครงการคือความร่วมมือของประชาชนในนีอูเอ. ชาวบ้านในท้องถิ่นที่รู้สึกทึ่งเนื่องจากน้ำใจของพวกพี่น้องได้บริจาคอาหารและเงิน. หลายคนมองดูการก่อสร้างหอประชุมว่าเป็นโครงการของพวกเขา. เจ้าหน้าที่รัฐบาลและนักธุรกิจให้บริการดีเกินกว่าที่คาดหมาย. มีการให้ยืมอุปกรณ์ที่จำเป็น รวมทั้งโรงงานทำประตูหน้าต่างที่พวกเขาสามารถใช้ได้ด้วย. บริษัทเดินเรือถึงกับปรับเส้นทางเดินเรือเพื่อทำให้แน่ใจว่า วัสดุที่จำเป็นจะมาถึงตรงเวลาพอดี.
ผู้มาเยือนหยั่งรู้ค่างานหนักและน้ำใจต้อนรับแขกของพยานฯชาวนีอูเออย่างแท้จริง ผู้ซึ่งให้ใช้บ้านและทรัพย์สินของพวกเขา. คนงานก่อสร้างคนหนึ่งบอกว่า “พวกพี่น้องหญิงในท้องถิ่นดีเยี่ยม.” นอกจากอาหารมื้อเที่ยงที่ร้อน ๆ ทุกวันแล้ว พี่น้องหญิงได้หุงหาอาหารมาบริการทุกเช้าเวลา 6:30 น. บางคนตื่นเวลา 4:30 น. เพื่อเตรียมอาหาร. คนงานก่อสร้างคนหนึ่งบอกว่า “ผมคิดว่าเรามีสภาพความเป็นอยู่ที่นีอูเอดีกว่าที่เป็นอยู่ในบ้านของเราเอง.”
ในวันที่ 10 มีนาคม หนังสือพิมพ์นีอูเอ สตาร์ ได้รายงานเหตุการณ์นั้นในเรื่องหน้าแรกด้วยพาดหัวข่าวว่า “หอประชุมแรกในนีอูเอ” และภาพของชาวนิวซีแลนด์กับชาวนีอูเอ ทำงาน ณ สถานที่ก่อสร้าง. บทความนั้นเล่าว่า หอประชุมมีขนาด 280 ตารางเมตร และนั่งได้ตั้งแต่ 70 ถึง 100 คน. บทความนั้นเสริมว่า “งานนั้นอาจแล้วเสร็จจริง ๆ ภายในสองสัปดาห์ ทว่าในกรณีนี้ จะยืดเวลาออกไป. ถึงตอนนี้ เพียงสองวันหลังจากงานเริ่มต้น ฐานราก, โครงสร้าง, โครงหลังคาและหลังคาได้ถูกตั้งขึ้นก่อนเวลากำหนด.”
นักธุรกิจประจำท้องถิ่นคนหนึ่งอยากให้ทุกคนบนเกาะนีอูเอไปดูโครงการนั้นและเรียนบทเรียนจากโอกาสนั้น. เขาบอกว่า เขาหวังว่าโครงการนั้นจะแสดงให้ทุกคนเห็นสิ่งที่ทำให้สำเร็จได้ด้วยความรักและการร่วมมือกัน.
ฝูงชน 204 คนมายังการอุทิศ. สิ่งที่ปรากฏว่าเป็นประสบการณ์ที่ทำให้ตื้นตันใจก็คือ การแสดงพิเศษที่พี่น้องชายหญิงและเด็กชาวนีอูเอได้พรรณนาโดยบทเพลงและการเต้นรำถึงการสร้างหอประชุม. มีการแสดงความขอบคุณต่อทีมงานก่อสร้างและขอบพระคุณพระยะโฮวา ซึ่งพระวิญญาณของพระองค์ได้กระตุ้นจิตใจ, หัวใจ, และมือให้ทำงานหนักจนสำเร็จลุล่วง.—ยะซายา 40:28-31.