การจัดสิ่งของบรรเทาทุกข์สะท้อนความรักแบบคริสเตียน
“จงมีความรักต่อสังคมแห่งพี่น้องทั้งสิ้น” เป็นข้อความที่อัครสาวกเปโตรกล่าวกระตุ้นเพื่อนคริสเตียนของท่าน. (1 เปโตร 2:17, ล.ม.) ความรักดังกล่าวควรแผ่ข้ามเขตแดนแห่งเผ่าพันธุ์, สังคม, และประเทศชาติ ดึงดูดผู้คนเข้ามารวมกันในภราดรภาพอันแท้จริง. เมื่อมีความต้องการทางวัตถุสิ่งของขึ้นมาในท่ามกลางคริสเตียนสมัยแรก ความรักกระตุ้นหลายคนให้นำของบริจาคมาให้บรรดาอัครสาวกเพื่อแบ่งปันแก่คนเหล่านั้นที่ขัดสน. บันทึกบอกว่า “ของทั้งหมดเป็นของกลาง.”—กิจการ 2:41-45; 4:32.
ความรักดังกล่าวปรากฏชัดในตอนสิ้นปี 1991 เมื่อคณะกรรมการปกครองแห่งพยานพระยะโฮวาเชิญหลายสาขาของสมาคมว็อชเทาเวอร์ในยุโรปตะวันตกให้จัดหาอาหารและเสื้อผ้าสำหรับพี่น้องที่ขัดสนในยุโรปตะวันออก ซึ่งรวมทั้งส่วนต่าง ๆ ของอดีตสหภาพโซเวียตด้วย. เราจึงขอเสนอรายงานต่าง ๆ จากบางสาขาซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องอยู่ด้วย.
สวีเดน
ในวันที่ 5 ธันวาคม 1991 จดหมายอธิบายถึงความจำเป็นถูกส่งไปยังทุกประชาคมรวม 348 แห่งในสวีเดน. มีการตอบรับทันที. ในเวลาไม่กี่วัน รถบรรทุกคันแรกก็ออกเดินทางไปเซนต์ปีเตอร์สเบอร์กในรัสเซีย พร้อมกับแป้ง, ไขมันสำหรับปรุงอาหาร, เนื้อกระป๋อง, นมผง, และของอื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกันนี้รวม 15 ตัน. พยานพระยะโฮวาในท้องถิ่นถ่ายของลงจากรถบรรทุกและรีบส่งของจำนวน 750 หีบห่อไปให้คนเหล่านั้นที่ขัดสน. ต่อมา รถบรรทุกอีกสองคันก็บรรทุกอาหารไปยังรัสเซีย. รวมทั้งหมดสิ่งของกว่า 51.5 ตันถูกส่งไปจากสวีเดน.
ความเต็มใจในการบริจาคเสื้อผ้าและรองเท้านั้นมีมากเกินความคาดหมาย. ห่อเสื้อผ้าเป็นตั้ง ๆ ทวีขึ้นอย่างรวดเร็วในหอประชุมต่าง ๆ. คริสเตียนหลายคนบริจาคเสื้อผ้าของตนเอง. คนอื่น ๆ ซื้อเสื้อผ้าใหม่. พี่น้องชายคนหนึ่งซื้อสูทห้าชุด. เมื่อเจ้าของร้านซึ่งประหลาดใจทราบถึงวัตถุประสงค์ เขาบริจาคให้อีกห้าชุด. พี่น้องชายอีกคนหนึ่งซื้อถุงเท้า, ถุงมือ, และผ้าพันคออย่างละกล่อง. เมื่อเขาอธิบายถึงวัตถุประสงค์ เจ้าของร้านให้สูทใหม่ 30 ชุดแก่เขาโดยคิดราคาแค่สองชุด. เจ้าของร้านกีฬาคนหนึ่งบริจาครองเท้าใหม่และรองเท้าหุ้มข้อ 100 คู่.
จากนั้น ก็นำสิ่งของเหล่านี้ทั้งหมดไปยังสาขาเพื่อแยกแยะ, บรรจุหีบห่อใหม่, และขนขึ้นรถ. เสื้อผ้า—จำนวนเท่ากับที่จะต้องใช้รถบรรทุก 40 คันบรรทุกได้นั้น—อยู่เต็มพื้นที่อันกว้างใหญ่ที่สาขา! พี่น้องชายหญิงทำงานกันหลายสัปดาห์ในการแยกเสื้อผ้าออกเป็นประเภท ๆ สำหรับผู้ชาย, ผู้หญิง, และเด็ก แล้วบรรจุเป็นกล่อง ๆ. มีการใช้รถบรรทุกสิบห้าคันในการส่งเสื้อผ้าไปยังรัสเซีย, อูเครน, และเอสโตเนียอย่างปลอดภัย.
พี่น้องชายคนหนึ่งซึ่งขับรถบรรทุกของสมาคมฯไปยังอดีตสหภาพโซเวียตถึงแปดเที่ยวได้กล่าวว่า “การต้อนรับที่พี่น้องให้แก่เราที่ปลายทางนั้นเป็นรางวัลใหญ่หลวงนัก. พวกเขากอดและจูบเรา และแม้ว่าพวกเขามีกำลังทรัพย์น้อย พวกเขาได้ให้บทเรียนที่ดีแก่เรา ในเรื่องความเอื้อเฟื้อแบบคริสเตียน.”
ฟินแลนด์
แม้ว่าฟินแลนด์จะประสบภาวะเงินฝืดอย่างรุนแรง, การว่างงานขยายตัวไปทั่ว, และมีปัญหาทางเศรษฐกิจ ความสมัครใจท่ามกลางพี่น้องฟินแลนด์ประมาณ 18,000 คนที่จะช่วยเหลือพี่น้องในอดีตสหภาพโซเวียตนั้นมีมากยิ่ง. พวกเขาส่งอาหารกว่า 58 ตันใน 4,850 กล่องไปยังเซนต์ปีเตอร์สเบอร์ก, เอสโตเนีย, ลัตเวีย, ลิทัวเนีย, และกาลินินกราด. พวกเขายังบรรจุที่ว่างในรถบรรทุกให้เต็มไปด้วยเสื้อผ้าถึง 12 ลูกบาศก์เมตร. มีการบริจาครถยนต์และรถตู้ใช้แล้วถึง 25 คันให้ใช้ในงานราชอาณาจักรอีกด้วย.
กล่องที่บรรจุอาหารจำนวนหนึ่งไปถึงประชาคมหนึ่งซึ่งมีผู้ประกาศ 14 คนในสลันติในเขตเซนต์ปีเตอร์สเบอร์ก. พวกเขาแสดงความหยั่งรู้ค่าอย่างสุดซึ้งในจดหมายฉบับหนึ่ง. “เรามีพี่น้องหญิงสูงอายุสิบคนในประชาคมของเรา. หลายคนในพวกเราป่วยหนักและไม่สามารถเข้าแถวเป็นชั่วโมง ๆ เพื่อรอรับอาหาร. อย่างไรก็ตาม พระบิดาในสวรรค์ของเรามิได้ให้เหตุผลแก่เราที่จะท้อแท้ในเวลาที่ยากลำบากนี้ แต่ทรงทำให้หัวใจของเราเต็มเปี่ยมไปด้วยความยินดี. เรานำการศึกษาตามบ้าน 43 ราย.” เมื่อพี่น้องหญิงคนหนึ่งในเซนต์ปีเตอร์สเบอร์กได้รับหีบห่อบรรเทาทุกข์ เธอรู้สึกตื้นตันใจจนร้องไห้เป็นเวลาสองชั่วโมงก่อนแกะหีบห่อนั้นออก.
เดนมาร์ก
ในประเทศเล็ก ๆ ซึ่งเป็นทางผ่านไปสู่ทะเลบอลติก พยานพระยะโฮวาถึง 16,000 คนได้ร่วมมือกันและส่งของต่าง ๆ ไปยังอูเครนด้วยรถบรรทุก 19 คันซึ่งบรรจุอาหาร 64 ตันใน 4,200 กล่อง; เสื้อผ้าอย่างดี 4,600 กล่อง; และรองเท้าใหม่ 2,269 คู่. พี่น้องชายคนหนึ่งในเยอรมนีให้สาขาใช้รถบรรทุกห้าคัน ซึ่งหลังจากนั้น เขาบริจาคให้พี่น้องในอูเครน. ในตอนกลับบ้าน คนขับคนหนึ่งกล่าวว่า “เราพบว่าเรานำกลับมามากกว่าที่เรานำไปเสียอีก. ความรักและน้ำใจเสียสละที่พี่น้องอูเครนแสดงเสริมความเชื่อของเราให้เข้มแข็งขึ้นมาก.”
ผู้ที่ขับรถต้องคอยระวังโจรผู้ร้ายตามเส้นทางในอดีตสหภาพโซเวียต. ไม่กี่วันก่อนที่รถบรรทุกคันหนึ่งจากเดนมาร์กจะผ่านไป เกิดการปล้นบนเส้นทางนั้น. ขบวนรถบรรทุกห้าคันพร้อมด้วยอาหารจากองค์กรบรรเทาทุกข์อีกแห่งหนึ่งถูกโจรดักไว้โดยใช้เฮลิคอปเตอร์และปืนกล. พวกโจรเอารถบรรทุกไปทั้งห้าคัน แล้วทิ้งพวกคนขับไว้ข้างถนน. แม้ว่าจะมีอันตรายเช่นนั้น แต่สิ่งของทั้งหมดจากสาขาเดนมาร์กก็ไปถึงพี่น้องอย่างปลอดภัย. เพื่อเป็นการตอบแทน พวกพี่น้องขอให้คนขับรถคนหนึ่งนำจดหมายสั้น ๆ ต่อไปนี้กลับบ้าน ซึ่งเขียนเป็นภาษาอังกฤษด้วยความลำบากยากเย็นดังนี้: “พี่น้องชายหญิงที่รักในเดนมาร์ก เราได้รับความช่วยเหลือของพวกคุณแล้ว. พระยะโฮวาจะประทานบำเหน็จแก่พวกคุณ.”
เนเธอร์แลนด์
สาขาประจำประเทศเนเธอร์แลนด์ส่งอาหาร 52 ตันใน 2,600 หีบห่อ. ของเหล่านั้นถูกส่งไปอูเครนด้วยรถบรรทุก 2 ขบวน. แต่ละครั้งรถบรรทุก 6 คันจะถูกทิ้งไว้ที่อูเครนเนื่องจากพี่น้องในเยอรมนีบริจาคเพื่องานราชอาณาจักรในยุโรปตะวันออก. พี่น้องอูเครนส่งอาหารส่วนใหญ่ต่อไปที่มอสโก, ไซบีเรีย, และที่อื่น ๆ ซึ่งมีความจำเป็นมาก. ยิ่งกว่านั้น พี่น้องเนเธอร์แลนด์ยังบริจาคเสื้อผ้าและรองเท้า 736 ลูกบาศก์เมตร. มีการนำของเหล่านั้นไปยังเลอวีฟในอูเครน ด้วยขบวนรถบรรทุก 11 คันโดยมีรถยนต์ส่วนตัวคันหนึ่งคุ้มกัน.
หลังจากที่ขับรถเป็นระยะทางไกลผ่านเยอรมนีและโปแลนด์ ขบวนรถบรรทุกก็ผ่านด่านศุลกากรในอูเครนไปได้อย่างราบรื่น และไปถึงชานเมืองเลอวีฟตอนตีสาม. บรรดาคนขับเล่าว่า “สักครู่เดียว พี่น้อง 140 คนก็อยู่พร้อมในการขนถ่ายของลงจากรถบรรทุก. ก่อนเริ่มงาน พี่น้องที่มีใจถ่อมเหล่านี้แสดงความไว้วางใจในพระยะโฮวา ได้อธิษฐานอย่างพร้อมเพรียงกัน. เมื่องานเสร็จสิ้นลง พวกเขามารวมกันอีกครั้งหนึ่งเพื่ออธิษฐานขอบพระคุณพระยะโฮวา. หลังจากที่ได้ชื่นชมกับความเอื้อเฟื้อของพี่น้องท้องถิ่น ซึ่งได้ให้อย่างล้นเหลือในสิ่งที่พวกเขามีเพียงน้อยนิด พวกเราได้รับการคุ้มกันไปถึงถนนใหญ่ ซึ่งพวกเขาอธิษฐานที่ริมถนนก่อนเขาจากเราไป.
“ระหว่างทางอันแสนไกลกลับบ้าน มีหลายสิ่งให้หวนคิดถึง—ความเอื้อเฟื้อของพี่น้องในเยอรมนีและโปแลนด์, และของพี่น้องในเลอวีฟ; ความเชื่อมั่นของพวกเขาและเจตคติที่นึกถึงพระเจ้าอยู่เสมอ; ความเอื้อเฟื้อของพวกเขาในการให้ที่พักและอาหารในขณะที่พวกเขาเองอยู่ในสภาพที่ขัดสน; การแสดงความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันและความใกล้ชิด; และการแสดงความขอบคุณของพวกเขา. พวกเรายังคิดถึงพี่น้องชายหญิงของเราที่บ้านซึ่งได้ให้อย่างใจกว้างด้วย.”
สวิตเซอร์แลนด์
สาขาประเทศสวิตเซอร์แลนด์เริ่มต้นรายงานของตนด้วยการยกข้อคัมภีร์จากยาโกโบ 2:15, 16 ที่ว่า “ถ้าพี่น้องชายหญิงใด ๆ ไม่มีเสื้อผ้าและขัดสนอาหารประจำวัน, และในพวกท่านมีคนใดว่าแก่เขาว่า, ‘เชิญให้ไปเป็นสุขเถิด ขอให้อบอุ่นและอิ่มเถิด’ และท่านไม่ได้ให้อะไร ๆ ที่เขาต้องการสำหรับตัวนั้น, จะเป็นประโยชน์อะไร?” แล้วรายงานก็ดำเนินต่อไปว่า “เรานึกถึงข้อคัมภีร์นี้เมื่อคณะกรรมการปกครองแห่งพยานพระยะโฮวาเชิญเราให้ช่วยเหลือด้านวัตถุแก่พี่น้องที่ขัดสนของเรา.
“ทุกคนก็มีธุระยุ่งในทันที! เพียงสองวัน อาหาร 12 ตันใน 600 หีบห่อถูกส่งไปยังอูเครนด้วยรถบรรทุกสามคันจากเยอรมนี ซึ่งจะบริจาคให้ใช้งานที่นั่น. ข่าวที่ว่าทุกคนไปถึงอย่างปลอดภัยยังความปีติยินดีแก่พี่น้องของเราที่นี่. ในขณะเดียวกัน ประชาคมต่าง ๆ ได้รวบรวมเสื้อผ้า และไม่ช้า สาขาของเราก็เต็มไปด้วยกล่อง, กระเป๋าเดินทาง, และถุง! ส่วนที่บรรจุเสื้อผ้าเด็กนั้นมีของเล่นจากเด็กสวิสสำหรับเพื่อน ๆ ที่ไม่รู้จักซึ่งอยู่ทางเหนืออันห่างไกล. มีช็อกโกแลตแท่งจำนวนไม่น้อยสอดอยู่ระหว่างชั้นเสื้อผ้าด้วย.”
ของทั้งหมดนี้จะส่งไปโดยวิธีใด? รายงานแจ้งว่า “สาขาประเทศฝรั่งเศสให้ความช่วยเหลือแก่เราโดยส่งรถบรรทุกสองคันและคนขับสี่คนมาให้เราใช้. นอกจากนี้ ยังต้องใช้รถบรรทุกคันหนึ่งจากสาขาของเราและอีกสี่คันซึ่งเป็นของพี่น้องท้องถิ่น ในการลำเลียงของ 72 ตันไปอูเครน.” ขบวนรถซึ่งยาวถึง 150 เมตรไปถึงโรงเก็บสินค้าในเลอวีฟ ที่ซึ่งพี่น้องท้องถิ่นประมาณหนึ่งร้อยคนรอขนถ่ายสินค้าลงจากรถบรรทุก. บรรดาคนขับเล่าว่าสิ่งกีดขวางทางภาษาไม่ได้เป็นอุปสรรค เพราะใบหน้าของพวกเขาสะท้อนให้เห็นความหยั่งรู้ค่าอย่างสุดซึ้ง.
ออสเตรีย
พี่น้องออสเตรียส่งอาหาร 48.5 ตัน, เสื้อผ้า 5,114 กล่อง, และรองเท้า 6,700 คู่ไปเมืองเลอวีฟและอูฌโกรอดในอูเครน. พวกเขายังส่งอาหาร 7 ตัน, เสื้อผ้า 1,418 กล่อง, และรองเท้า 465 คู่ไปยังเมืองเบลเกรด, โมสตาร์, โอซิเจ็ก, ซาราเจโว, และซาเกร็บในอดีตยูโกสลาเวีย. รายงานของสาขาแจ้งว่า “เรามีรถบรรทุก 12 คันที่มีของเต็ม แล่นไปไกล 34,000 กิโลเมตร. การขนส่งนี้ส่วนใหญ่ทำโดยพี่น้องชายคนหนึ่งและลูกชายของเขาซึ่งมีธุรกิจขนส่งสินค้าด้วยรถบรรทุก.”
เกี่ยวกับการบริจาคเสื้อผ้า รายงานแจ้งต่อไปว่า “เราใช้หอประชุมใหญ่เป็นคลังพัสดุกลาง. รถบรรทุกของเต็มคันหลั่งไหลเข้ามาคันแล้วคันเล่า จนไม่มีที่พอ. เช่นเดียวกับในสมัยของโมเซ ต้องห้ามพี่น้องไม่ให้นำมาอีก. (เอ็กโซโด 36:6) แม้แต่บางคนซึ่งไม่ได้เป็นพยานพระยะโฮวาก็บริจาคเงิน พวกเขาบอกว่า ‘เพราะวิธีนี้เรารู้ว่าผู้ที่ขัดสนจะได้รับเงินนั้น.’ เรายังได้กล่องเปล่าซึ่งจำเป็นมากจากบริษัทฝ่ายโลกโดยไม่เสียเงิน.” พี่น้องชายหญิงซึ่งช่วยแยกแยะและบรรจุของทุกอย่างมีตั้งแต่อายุ 9 ขวบไปจนกระทั่ง 80 ปี. พวกเขาถึงกับพยายามจัดเนคไทและเสื้อเชิ้ตให้เข้าชุดกับสูทแต่ละชุด.
รายงานแจ้งว่า “เจ้าหน้าที่ในออสเตรียและตามชายแดนต่าง ๆ ช่วยได้มาก ในการทำให้การขนส่งสิ่งของบรรเทาทุกข์เป็นไปได้ และในการออกใบเบิกทางเพื่อให้การนำส่งทั้งหมดนั้นยุ่งยากน้อยลง.”
อิตาลี
จากกรุงโรม อาหารซึ่งมากถึง 188 ตันถูกส่งไปในขบวนรถบรรทุกขนาดใหญ่สองขบวน ข้ามออสเตรีย, เชโกสโลวะเกีย, และโปแลนด์ไปยังอดีตสหภาพโซเวียต. แต่ละขบวนประกอบด้วยคนขับหกคน, ช่างเครื่อง, ช่างไฟฟ้ารถยนต์, ล่าม, ผู้นำส่งสิ่งของ, คนครัว, แพทย์, ผู้นำขบวนซึ่งนั่งในรถจีป, และพี่น้องชายที่มีรถพ่วงนอน.
อาหารนั้นได้จากบริษัทที่รับจัดหาเจ็ดแห่ง. สาขารายงานว่า “เมื่อบริษัทเหล่านี้ทราบถึงเหตุผลสำหรับแผนการที่จะทำ บางบริษัทประสงค์จะมีส่วนร่วมด้วย. อาหารที่ทำจากแป้งกับข้าวสารหลายร้อยกิโลกรัมพร้อมด้วยกล่องสำหรับบรรจุได้รับการบริจาคโดยบริษัทฝ่ายโลกหลายแห่ง. ยังมีคนอื่น ๆ ที่บริจาคยางรถยนต์ลุยหิมะสำหรับรถบรรทุก หรือเสนอที่จะบริจาคเงิน.
“พี่น้องในอิตาลีหยั่งเห็นคุณค่าของโอกาสนี้ที่จะได้ช่วยเหลือ. เด็ก ๆ ต้องการบริจาคด้วย. เด็กผู้ชายคนหนึ่งอายุห้าขวบส่งเงินบริจาคจำนวนเล็กน้อย ซึ่งเขาหวังว่าจะซื้อ ‘ปลาทูนากระป๋องใหญ่ ๆ ได้กระป๋องหนึ่งให้พี่น้องในรัสเซีย.’ เด็กผู้หญิงคนหนึ่งเนื่องจากเธอทำคะแนนได้ดีที่โรงเรียนจึงได้รับเงินจากคุณปู่และคุณย่า เพื่อนำไปซื้อของขวัญให้คุณพ่อคุณแม่ของเธอ. เธอเขียนว่า ‘แต่เมื่อหนูทราบว่าพี่น้องของหนูหลายคนไม่มีของดี ๆ รับประทานเหมือนที่หนูมี หนูจึงคิดว่าของขวัญที่ดีที่สุดที่หนูจะซื้อให้คุณพ่อคุณแม่ได้ก็คือการช่วยเหลือพี่น้องเหล่านั้น.’ เธอใส่เงินจำนวนไม่น้อยในหีบบริจาค. ‘หนูหวังว่าจะได้คะแนนดี ๆ ไปเรื่อย ๆ หนูจะได้ส่งเงินมาอีก’ เธอกล่าว. รายงานของสาขาลงท้ายด้วยการกล่าวว่าจดหมายที่แสดงความขอบคุณอย่างอบอุ่นจากพี่น้องในอูเครน, การแสดงความหยั่งเห็นคุณค่าอย่างมากมายของพี่น้องอิตาลี, และประสบการณ์ดี ๆ ในการจัดเตรียมและส่งเสบียงต่าง ๆ นั้น สร้างความตื้นตันใจ, หนุนกำลังใจ, และทำให้เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน.
อาหารสำหรับผู้เข้าร่วมประชุมนับพัน
การประชุมนานาชาติครั้งแรกของพยานพระยะโฮวาในอดีตสหภาพโซเวียตได้จัดขึ้นที่กรีฑาสถานคีรอฟในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบอร์กในรัสเซียเมื่อวันที่ 26-28 มิถุนายน 1992. การประชุมใหญ่ซึ่งมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ครั้งนี้มีอรรถบทว่า “ผู้ถือความสว่าง” มีผู้เข้าร่วมกว่า 46,200 คนจาก 28 ประเทศ. เป็นอีกโอกาสหนึ่งในการแสดงความรักแบบคริสเตียน “ต่อสังคมแห่งพี่น้องทั้งสิ้น.”—1 เปโตร 2:17, ล.ม.
อาหารเป็นตัน ๆ จากเดนมาร์ก, ฟินแลนด์, สวีเดน, และดินแดนอื่น ๆ ในยุโรปตะวันตกถูกแจกจ่ายให้แก่ผู้เข้าร่วมการประชุมหลายพันคนจากอดีตสหภาพโซเวียต เพื่อรับประทานในช่วงที่มีการประชุม. เมื่อพวกเขาออกจากที่ประชุมหลังจากที่ส่วนสุดท้ายสิ้นสุดลง พวกเขาได้รับอาหารคนละห่อเป็นเสบียงในระหว่างเดินทางกลับบ้านด้วย.
รายงานต่าง ๆ ที่กล่าวถึงในที่นี้แสดงให้เห็นว่าการให้ไม่ได้เป็นไปในทิศทางเดียว—มุ่งไปทางทิศตะวันออก—เท่านั้น. มีการแลกเปลี่ยนกันในการให้. ถูกแล้ว อาหารและเสื้อผ้าสำหรับทางตะวันออก แต่สำหรับทางตะวันตกคือการแสดงความรักที่ยังหัวใจให้ชื่นบานอย่างเหลือคณนาและประสบการณ์ที่กระตุ้นความเชื่อซึ่งสะท้อนถึงความอดทนและความซื่อสัตย์ของผู้นมัสการพระยะโฮวานับพันในระหว่างที่มีความกดดันและความยากลำบากนานนับทศวรรษ. ดังนั้น ทั้งสองฝ่ายจึงได้ประสบกับความจริงแห่งถ้อยคำของพระเยซูที่ว่า “การให้เป็นเหตุให้มีความสุขยิ่งกว่าการรับ.”—กิจการ 20:35.
[รูปภาพ/แผนภูมิหน้า 21]
1. จากฟินแลนด์: เซนต์ปีเตอร์สเบอร์ก, รัสเซีย; แตลลินและตาร์ตู, เอสโตเนีย; ริกา, แลตเวีย; วิลเนียสและเคานาส, ลิทัวเนีย; กาลินินกราด, รัสเซีย; เปโตรซาวอดสก์, คารีเลีย
2. จากเนเธอร์แลนด์: เลอวีฟ, อูเครน
3. จากสวีเดน: เซนต์ปีเตอร์สเบอร์ก, รัสเซีย; เลอวีฟ, อูเครน; เนวินโนมิสก์, รัสเซีย
4. จากเดนมาร์ก: เซนต์ปีเตอร์สเบอร์ก, รัสเซีย; เลอวีฟ, อูเครน
5. จากออสเตรีย: เลอวีฟ, อูเครน; เบลเกรด, โมสตาร์, โอซิเจ็ก, ซาราเจโว, ซาเกร็บ (ในอดีตยูโกสลาเวีย)
6. จากสวิตเซอร์แลนด์: เลอวีฟ, อูเครน
7. จากอิตาลี: เลอวีฟ, อูเครน
[รูปภาพหน้า 23]
เสื้อผ้าเป็นกล่อง ๆ ในสาขาประเทศสวีเดน
ขนเสบียงบรรเทาทุกข์ขึ้นรถ
อาหารที่อยู่ในห่อเดียวกัน
เบคอนและแฮมจากเดนมาร์ก
ขบวนรถบรรทุก 11 คันและรถยนต์ 1 คัน
หีบห่อและกระเป๋าเดินทางที่สาขาประเทศออสเตรีย
ขนของลงจากรถบรรทุกที่เลอวีฟ, อูเครน