การถ่ายทอดความเข้าใจในนามิเบีย
คุณเคยได้ยินคำพูดที่ว่า “ไม่รู้ซี” มาแล้วกี่ภาษา? “ฮี เนอคุทูวา” ผู้หญิงเผ่าเฮเรโรพูด ซึ่งอยู่ในชุดยาวประจำเผ่าและมีผ้าโพกศีรษะทรงสูงปลายแหลม. “งี อุดีเท กอ” เด็กผู้หญิงเผ่าควานยามา ตอบ พร้อมด้วยรอยยิ้ม. “คานดิ อุวีเท กอ” ชาวบ้านเผ่าดองกาตอบ พร้อมกับยักไหล่. “คาพี นา คุซูวา” คนเลี้ยงแพะเผ่าควานกาลี ตอบ.
แต่ละคนในพวกนี้ล้วนแต่บอกว่า “ไม่รู้ซี.” สิ่งนี้ช่างอธิบายได้ดีเพียงใดว่าพยานพระยะโฮวาในประเทศนามิเบียต้องเผชิญปัญหาใหญ่หลวงทางด้านภาษา เมื่อพวกเขาพยายามเข้าให้ถึงประชาชน 1,370,000 คนที่อาศัยอยู่ในดินแดนอันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้ซึ่งมีเนื้อที่ประมาณ 824,000 ตารางกิโลเมตร!
และไม่แปลก! ไม่เพียงแต่ชนเผ่าเฮเรโรและนามา แต่ชนเผ่าโอแวมโบ, คาแวงโก, ทซวานา, คาพรีเวียน, ฮีมบา, บุชแมน, และดามาราแห่งนามิเบียมีภาษาของตนเอง. ในทางกลับกัน พวกพยานฯมีคู่มือพระคัมภีร์เป็นภาษาอังกฤษและภาษาแอฟริกานส์เท่านั้น. เห็นได้ชัด เพื่อให้ความจริงเป็นที่เข้าใจแก่ผู้คนมากขึ้น งานแปลเป็นสิ่งจำเป็นยิ่ง. งานนี้ได้เริ่มต้นจากจุดเล็ก ๆ เมื่อหลายปีก่อนในวินด์ฮุก เมืองหลวงของประเทศแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นชื่อที่เรียกประเทศนั้นในสมัยนั้น.
“ในเมืองวินด์ฮุก มีการต่อต้านงานให้คำพยานของเราอย่างรุนแรงจากทางคริสต์จักรและตำรวจ” ดิก วอลดร็อนจำได้. พร้อมด้วยคอราลี ผู้เป็นภรรยา เขามาที่ประเทศนี้ในปี 1953 ในฐานะผู้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกิเลียดว็อชเทาเวอร์ไบเบิล. “เราไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าไปในเขตที่คนผิวดำอาศัยอยู่ แถมบางครั้งยังถูกก่อกวนเมื่อมีคนเห็นเราพูดกับคนผิวดำ. ในที่สุด เราก็พบที่หนึ่งซึ่งเราไม่ถูกรบกวน—คือที่ท้องแม่น้ำแกมมันส์อันแห้งผาก! มันอยู่นอกเมืองนี่เอง. และที่ใต้พุ่มอาเคเชีย เราได้นำการศึกษาพระคัมภีร์ที่นั่นโดยไม่มีใครเห็น.”
และที่นั่นเองที่สิ่งพิมพ์ของสมาคมว็อชเทาเวอร์ได้รับการแปลเป็นภาษาพื้นเมืองต่าง ๆ เป็นครั้งแรก. สิ่งพิมพ์เหล่านั้นรวมถึงแผ่นพับบางอย่างซึ่งแปลเป็นภาษาควานยามา และหนังสือเล่มเล็ก “ข่าวดีนี้จะต้องได้รับการประกาศ” ซึ่งแปลเป็นภาษานามาด้วย. บราเดอร์วอลดร็อนจำประสบการณ์หนึ่งที่น่าขันเกี่ยวกับหนังสือเล่มเล็กนี้ ซึ่งผู้สนใจคนหนึ่งช่วยแปล. ไม่มีคำในภาษานามาซึ่งตรงกับประโยคที่บอกว่า “อาดามเป็นมนุษย์สมบูรณ์.” ดังนั้น ผู้สนใจคนนี้จึงบอกว่า “เพียงแต่เขียนว่าอาดามเป็นเหมือนลูกพีชสุก. คนนามาก็จะเข้าใจว่าเขาสมบูรณ์ ไม่มีที่ติ.” และนี่คือจุดเริ่มต้นของการถ่ายทอดความเข้าใจเกี่ยวกับพระคัมภีร์ให้แก่ชนพื้นเมืองของนามิเบีย.—เทียบกับดานิเอล 11:33.
บรรลุหลักสำคัญ
ในต้นทศวรรษของช่วงปี 1970 ได้บรรลุหลักสำคัญเมื่อมีการแปลหนังสือความจริงซึ่งนำไปสู่ชีวิตถาวร เป็นภาษาดองกาและควานยามา. นี่เป็นสองภาษาหลักที่คนนามิเบียส่วนใหญ่พูดกันในโอแวมโบแลนด์ เหนือเมืองวินด์ฮุกไปประมาณ 700 กิโลเมตร. จากนั้น ก็มีการตั้งบ้านพักไพโอเนียร์ขึ้นในออนแดงวา ซึ่งเป็นชุมชนหนึ่งในโอแวมโบแลนด์. เพื่อช่วยผู้สนใจในบริเวณนั้นให้รับประโยชน์จากการพิจารณาพระคัมภีร์ประจำสัปดาห์ซึ่งอาศัยวารสารหอสังเกตการณ์ เป็นหลัก พวกไพโอเนียร์พิเศษซึ่งรับใช้อยู่ในโอแวมโบแลนด์ได้รับมอบหมายให้แปลบทสรุปสำคัญของบทความศึกษาภาษาอังกฤษเป็นภาษาดองกาและควานยามา.
“สำนักงาน” แปลนั้นเป็นมุมหนึ่งของโรงรถที่กั้นไว้ต่างหาก ที่ซึ่งมีการถ่ายสำเนาเรื่องราวที่แปลจากวารสารหอสังเกตการณ์ ด้วยเครื่องถ่ายเอกสารเก่า ๆ เครื่องหนึ่ง. ไม่ง่ายที่จะจดจ่ออยู่กับงานที่ต้องใช้ความเพียรพยายามเช่นนี้ เนื่องด้วยสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ค่อนข้างล้าสมัย ประกอบกับอุณหภูมิในฤดูร้อนเฉลี่ยระหว่าง 38 ถึง 44 องศาเซลเซียส. ถึงกระนั้น ก็ที่นี่แหละเป็นที่ที่จุลสารใหม่ ๆ และหนังสือท่านจะมีชีวิตอยู่ได้ตลอดไปในอุทยานบนแผ่นดินโลก ได้รับการแปลขึ้น.
เมื่อมีการก่อตั้งประชาคมต่าง ๆ ขึ้นในโอแวมโบแลนด์และที่อื่น ๆ ในนามิเบีย ผลก็คือจำเป็นต้องมีอาคารที่ใหญ่ขึ้นและดีกว่าเดิม. นอกจากนี้ ยังต้องมีทำเลที่เป็นศูนย์กลางดีกว่านี้เพื่อจะได้เอาใจใส่ต่อความจำเป็นต่าง ๆ ในส่วนอื่น ๆ ของประเทศได้. ในขณะเดียวกัน อคติต่องานประกาศข่าวราชอาณาจักรก็ลดน้อยลง. ดังนั้น จึงได้รับอนุญาตให้เริ่มงานก่อสร้างบนที่ดินผืนใหญ่ซึ่งพยานพระยะโฮวาคนหนึ่งในวินด์ฮุกบริจาคให้. ในไม่ช้า อาสาสมัครกว่า 40 คนก็เข้ามาทำงานในสถานที่ก่อสร้าง และในเดือนธันวาคม ปี 1990 สำนักงานแปลก็แล้วเสร็จ.
เวลานี้ ในสำนักงานและห้องที่อำนวยความสะดวกในอาคารทันสมัยแห่งนี้ งานที่ช่วยให้ผู้คนมากมายมีความเข้าใจกำลังดำเนินไปอย่างรวดเร็ว. มีการแปลสรรพหนังสือใหม่ ๆ เป็นภาษาเฮเรโรและภาษาควานกาลีอยู่เรื่อย ๆ. สำหรับภาษาดองกาและภาษาควานยามา วารสารหอสังเกตการณ์ รายเดือนซึ่งมีสองภาษาในฉบับเดียวกันเดี๋ยวนี้ได้พิมพ์เป็นสีแล้ว. วารสารนั้นมีบทความศึกษาทั้งหมดและเรื่องอื่น ๆ ด้วย. นับว่าต่างกันมากทีเดียวกับจุดเริ่มต้นเล็ก ๆ ในท้องแม่น้ำที่แห้งผากเมื่อหลายปีก่อน.
เวลานี้ คำพูดที่ว่า “ไม่รู้ซี” ไม่ค่อยได้ยินแล้ว. แทนที่จะเป็นเช่นนั้น พยานพระยะโฮวากว่า 600 คนในนามิเบียรู้สึกขอบพระคุณพระบิดาผู้สถิตในสวรรค์อย่างสุดซึ้ง และเดี๋ยวนี้พวกเขาสามารถกล่าวว่า “การอธิบายพระวจนะของพระองค์เป็นที่ให้ใจสว่าง; และกระทำคนที่มีปัญญาน้อยให้มีความเข้าใจ.”—บทเพลงสรรเสริญ 119:130.
[รูปภาพหน้า 25]
การประกาศข่าวดีท่ามกลางชนเผ่าเฮเรโร
การแปลสรรพหนังสือของคริสเตียนเพื่อเป็นประโยชน์ต่อชาวนามิเบีย
สำนักงานแปลในนามิเบีย