คนหูหนวกสรรเสริญพระยะโฮวา
โดยผู้สื่อข่าว ตื่นเถิด! ในไนจีเรีย
เป็นเวลาหลายปีทีเดียวที่นับว่ายากสำหรับพยานพระยะโฮวาในไนจีเรียที่จะสอนคัมภีร์ไบเบิลแก่หลายล้านคนซึ่งหูหนวก. ที่เป็นเช่นนี้เพราะพยานฯ ที่รู้ภาษามือมีน้อย. แต่สภาพดังกล่าวกำลังเปลี่ยนไป. พยานฯ มากขึ้นเรื่อย ๆ เรียนภาษามือและเข้าถึงประชากรเหล่านี้ซึ่งหูหนวก. ก้าวสำคัญในการพัฒนาเช่นนี้คือการประชุมภาคแห่งพยานพระยะโฮวาที่จัดในไนจีเรีย กว่าหนึ่งปีมาแล้ว.
คนหนึ่งที่เข้าร่วมการประชุมภาคที่โอตะ ไนจีเรีย กล่าวว่า “คุณสัมผัสได้ถึงบรรยากาศของความตื่นเต้น.” อีกคนหนึ่งบอกว่า “รู้สึกได้ถึงความน่าพิศวง เป็นความรู้สึกที่วิเศษจริง ๆ.” อะไรกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกเช่นนั้น? นับเป็นครั้งแรกในไนจีเรียที่มีการแปลรายการประชุมทั้งหมดเป็นภาษามือ. เป็นการประชุมภาคเพียงแห่งเดียวจากทั้งหมด 96 แห่งซึ่งจัดขึ้นในที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศในระหว่างปี 1995 ที่มีการจัดเตรียมเช่นนี้.
ในท่ามกลางหลายพันคนที่เข้าร่วมการประชุมมีผู้ที่หูหนวก 43 คน นั่งอยู่ด้านซ้ายของเวที ทางตอนหน้า. เหนือพวกเขามีป้ายกระดานสีขาวขนาดใหญ่แขวนอยู่ซึ่งมีตัวอักษรสีแดงเขียนไว้ว่า “ภาษามือ.” คนหูหนวกที่เข้าร่วมการประชุมรู้สึกตื่นเต้นมากที่ได้อยู่ที่นั่น. คนหนึ่งเขียนมาดังนี้: “เป็นความยินดีอย่างใหญ่หลวงจนน้ำตาไหลซึ่งทำให้ผมต้องเขียนมา. เพียง ‘ไม่กี่วัน’ มานี้เองที่เราต้องข่มความรู้สึกผิดหวังเมื่อได้ทราบว่ามีการจัดเตรียมฝ่ายวิญญาณสำหรับเพื่อนคริสเตียนของเราที่หูหนวกในประเทศอื่น ๆ. เราไม่เคยคิดเลยว่าพระพรแบบเดียวกันนั้นจะมาถึงเราที่นี่.”
ใครที่ได้เข้าร่วม?
คนหูหนวกมาจากทุกภาคของไนจีเรีย. พยานฯ ที่หูหนวกคนหนึ่งพานักศึกษาคัมภีร์ไบเบิลของเธอซึ่งหูหนวกมาด้วยสามคน. กลุ่มผู้หูหนวกอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งเดินทางไปกลับ 1,400 กิโลเมตรได้เก็บออมค่าเดินทางเอาไว้ถึงเจ็ดเดือน. แต่เมื่อถึงเวลาเดินทาง พวกเขาไม่สามารถเช่ารถจากบริษัทขนส่งของรัฐได้เลยสักคันเนื่องจากเป็นช่วงวันหยุด. เมื่อทางรัฐทราบปัญหาของพวกเขา รัฐได้ให้เงินพวกเขา 13,000 ไนรา (3,800 บาท) เพื่อช่วยในการเดินทางวิธีอื่น!
ครอบครัวที่มีลูกหูหนวกเดินทางไปร่วมการประชุมที่พิเศษนี้. หญิงคนหนึ่งซึ่งอยู่ในชนบทได้ทราบเกี่ยวกับการประชุมและมาร่วมด้วยพร้อมกับลูกชายที่หูหนวก. ทั้งเธอเองและลูกชายไม่ค่อยจะรู้อะไรนักเกี่ยวกับภาษามือ. ด้วยความตื้นตันใจในสิ่งที่พวกเขาเห็น ตอนนี้ทั้งสองจึงตั้งใจจะเรียนภาษามือ.
จากจำนวนหลายพันคนที่เข้าร่วมการประชุม บางคนได้เดินทางจากที่ห่างไกลหลายร้อยกิโลเมตรเพียงเพื่อดูว่า คนหูหนวกจะ “ฟัง” รายการประชุมอย่างไร. ผู้เข้าร่วมวันอาทิตย์มี 13,936 คน—ยอดสูงสุดจากการประชุมภาคทั้งหมด 96 แห่งที่จัดในไนจีเรีย. คนหูหนวกซึ่งเข้าร่วมการประชุมรู้สึกปีติยินดีที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของฝูงชนมากมายนั้น.
ผู้ที่เฝ้ามองอยู่ประทับใจ
คนหูหนวกหลายคน “ได้ยิน” ข่าวดีในภาษามือเป็นครั้งแรก. และคนที่สามารถได้ยินก็ได้เห็นภาษามือเป็นครั้งแรก. ผู้เข้าร่วมการประชุมคนหนึ่งกล่าวว่า เขารู้สึกทึ่งที่เห็นทุกสิ่งในรายการประชุมได้รับการแปล—เพลง, คำอธิษฐาน, คำประกาศ, และแม้กระทั่งละคร! อีกคนหนึ่งกล่าวว่า “การประชุมนี้เยี่ยมจริง ๆ.”
ความยินดีของคนหูหนวกที่เข้าร่วมการประชุมสะท้อนให้เห็นจากการร้องเพลงของพวกเขา. ด้วยความกระตือรือร้น พวกเขาใช้มือของตนเพื่อสรรเสริญพระยะโฮวา. สำหรับคนหูปกติ การได้เห็นคนหูหนวก “ร้องเพลง” เป็นประสบการณ์ที่จับใจเป็นอย่างยิ่ง. ภาพที่เห็นทำให้หลายคนน้ำตาไหล. ผู้เข้าร่วมคนหนึ่งอุทานออกมาด้วยความยำเกรงและหยั่งรู้ค่าว่า “โอ พระยะโฮวา!” ครั้งหนึ่ง เมื่อร้องเพลงจบ คนที่นั่งอยู่ใกล้ ๆ ส่วนที่นั่งสำหรับภาษามือต่างพากันปรบมือขึ้นมาเอง.
หลังคำบรรยายบัพติสมา ขณะผู้ที่แสดงความจำนงจะบัพติสมายืนขึ้น ชายหนุ่มคนหนึ่งในส่วนที่นั่งสำหรับภาษามือก็ลุกขึ้นด้วย. มีเสียงฮือขึ้นมาเป็นระลอกในหมู่ผู้ฟังด้วยความรู้สึกซาบซึ้งเมื่อเขาส่งภาษามือตอบคำถามสองข้อของผู้บรรยายว่า “ใช่.”
ช่างเป็นความยินดีจริง ๆ สำหรับคนหูหนวกที่เข้าร่วมการประชุมซึ่งได้พบพี่น้องชายหญิงฝ่ายวิญญาณของตนจากส่วนอื่น ๆ ของประเทศ! แขนและนิ้วขยับไปมาอย่างตื่นเต้นขณะที่คนหูหนวกทำความรู้จักกันและกัน. มีการจับมือและแลกที่อยู่ของกันและกันอย่างมากมาย.
ล่าม (ผู้แปลภาษามือ) เก้าคนมาจากหลายส่วนของประเทศ. เป็นภาพอันสวยสดทีเดียวที่ได้เห็นมือและแขนของพวกเขาเคลื่อนไหวอย่างงามสง่าแปลคำบรรยายและเพลงทั้งหมด. สำหรับความพยายามที่ทุ่มเทไป พวกเขาได้รับรางวัลเป็นการโอบกอด, การจับมือ, และคำชมเชย. พวกเขายังถูกรุมถามด้วยว่า คุณเรียนวิธีไหน? ฉันจะเรียนได้อย่างไร? มีหนังสือที่สอนภาษามือไหม?
เขตประกาศใหม่เปิดออก
สำหรับคนหูหนวก จุดเด่นของการประชุมได้แก่การออกม้วนวีดิทัศน์ภาษามือของหนังสือความรู้ซึ่งนำไปสู่ชีวิตนิรันดร์. มีการกระตุ้นให้ผู้คนมากขึ้นเรียนภาษามือ และโดยอาศัยคู่มือช่วยสอนนี้ เพื่อให้เข้าถึงคนหูหนวกที่อยู่ทั่วประเทศไนจีเรีย. การประชุมภาคครั้งนี้ทำให้หลายคนตั้งใจแน่วแน่จะทำอย่างนั้น.
พี่น้องหญิงคนหนึ่งกล่าวว่า “แต่ก่อนเมื่อเราพบคนหูหนวกในเขตประกาศ เราก็เพียงแต่เลยไปยังบ้านถัดไป. แต่เดี๋ยวนี้ เรารู้ว่าจะทำอะไรได้.” โดยที่มีชาวไนจีเรียที่การได้ยินบกพร่องประมาณห้าล้านคน เป็นที่แน่นอนว่ามีโอกาสมากทีเดียวที่จะช่วยหลายคน. พี่น้องชายคนหนึ่งกล่าวดังนี้: “นี่เป็นการเริ่มต้น. ตอนนี้เราจำเป็นต้องลงมือเพาะปลูกในเขตงานใหม่ที่พิเศษนี้.”
เดือนต่อ ๆ มานับตั้งแต่การประชุมภาค ได้มีการทำเช่นนั้นจริง ๆ. มีการร่วมแรงร่วมใจกันในความพยายามจะสอนความจริงแห่งพระคำของพระเจ้าแก่หลายล้านคนในไนจีเรียที่การได้ยินบกพร่อง. คนเหล่านี้ด้วยที่จำเป็นต้องได้เรียนรู้เกี่ยวกับข่าวดีเรื่องโลกใหม่ที่กำลังจะมาถึงภายใต้ราชอาณาจักรของพระเจ้า เพราะว่าที่นั่นจะมีการเยียวยารักษาอย่างอัศจรรย์ และ “หูของคนหูหนวกจะได้ยิน.”—ยะซายา 35:5, ล.ม.