SHIMEITËT

[të Shimeit].

Pasardhësit e Shimeit, birit të Gershonit dhe nipit të Levit. (Da 6:16, 17) Kur u bë numërimi i parë në shkretëtirë, nga shimeitët dhe libnitët («familjet e gershonitëve») u regjistruan gjithsej 7.500 meshkuj. (Nu 3:20b-22) Shimeitët fushonin bashkë me libnitët «prapa tabernakullit», domethënë në perëndim. Meqenëse ishin gershonitë, ata merreshin me transportimin, ngritjen dhe mirëmbajtjen e tabernakullit e të mbulesave të tij, të pëlhurave të varura të oborrit, të perdeve (në hyrje të oborrit dhe në hyrje të tendës), si dhe të litarëve të tendës.​—Da 26:1, 7, 14, 36; 27:9, 16; Nu 3:23-26.

Shimei pati katër bij: Jahatin, Zinën, Jeushin dhe Beriahun. Mirëpo, meqenëse dy të fundit nuk patën shumë bij, së bashku u llogaritën si «një shtëpi atërore që njihej si një klasë e vetme me pozitë mbikëqyrjeje». Ky fakt përmendet në kohën e Davidit kur duket se shërbimi në tabernakull që u ishte caktuar shimeitëve ishte ndarë mes këtyre tri familjeve. (1Kr 23:6, 7, 10, 11) Profecia e Zakarisë e përmend me emër edhe familjen e shimeitëve mes atyre që do të vajtonin për ‘Atë që shpuan tejpërtej’, një profeci që ka lidhje me Jezuin.​—Za 12:10-13; Gjo 19:37.