SHIMEAHU

[ndoshta formë e shkurtuar e emrit Shemajah që do të thotë «Jehovai ka dëgjuar (ka mbajtur vesh)»].

1. Biri i Miklotit, beniaminit që kishte lidhje gjaku me paraardhësit e mbretit Saul; quhej edhe Shimeam.​—1Kr 8:32; 9:35-39.

2. Emër tjetër i Shamahut, vëllait të mbretit David.​—1Sa 16:9; 2Sa 13:3, 32; shih SHAMAHU nr. 2.