RIZPA

[gur i nxehur; ose thëngjill].

Konkubinë e mbretit Saul; bijë e Ajahut. (2Sa 3:7; 21:11) Pas vdekjes së Saulit, gjenerali Abner pati marrëdhënie me Rizpën. Ish-Boshethi, biri i Saulit, i kërkoi llogari për këtë ngaqë e interpretoi veprimin e tij si përpjekje për të shtënë në dorë fronin, dhe nga kjo Abneri u armiqësua me të. Si pasojë, Abneri kaloi në anën e Davidit.​—2Sa 3:7-21.

Rizpa kishte pasur dy djem me Saulin: Armonin dhe Mefiboshetin. Shumë kohë pas vdekjes së Saulit, Davidi mori dy djemtë e Rizpës, bashkë me pesë pasardhës të tjerë të Saulit, dhe ua dorëzoi gibeonitëve që ti vrisnin, për të hequr fajin e gjakut nga vendi. Të shtatë kufomat i nxorën në mal dhe Rizpa i ruajti nga zogjtë e bishat «që nga fillimi i korrjes e derisa mbi ta ra ujë nga qielli». (2Sa 21:1-10) Kjo periudhë e papërcaktuar mund të ketë zgjatur pesë ose gjashtë muaj, nëse, siç sugjerojnë disa, nuk ka rënë një rrebesh jashtë stine. Një shi i tillë i rëndë para tetorit do të kishte qenë shumë i pazakontë. (1Sa 12:17, 18; Pr 26:1) Në fund, Davidi mori vesh se ç’kishte bërë Rizpa dhe i varrosi eshtrat e tyre, kështu ajo nuk kishte pse t’i ruante më.​—2Sa 21:11-14.