JEHIZKIAHU

[që do të thotë «Jehovai më forcoftë; Jehovai më ka forcuar»].

Efraimit me emër që kundërshtoi kthimin në robër të vëllezërve të vet të mbretërisë jugore kur Pekahu, mbreti i Izraelit, mundi Judën. Gjithashtu, u dha robërve veshje e ushqim. Jehizkiahu ishte bir i Shalumit.​—2Kr 28:6, 8, 12-15.