HOTIRI

[nga rrënja e fjalës që do të thotë «më shumë nga ç’mjafton; bollëk»].

Një nga 14 bijtë e Hemanit që shërbyen si muzikantë në shenjtërore nën drejtimin e të atit. Në kohën e Davidit, Hotiri, bijtë dhe vëllezërit e tij formonin grupin e 21-të nga 24 grupet që shërbenin si muzikantë.​—1Kr 25:1, 4-6, 28.