«Luftova si luan»

LUISI, i afërm i Truhijos, shërbente si nëpunës thesari në partinë që po qeveriste, Partido Dominicano (Partia Domenikane). Megjithatë e urrente politikën e Truhijos dhe shpesh përpiqej të jepte dorëheqjen, mirëpo, diktatori nuk e linte.

Kur Truhijo vrau dy vëllezërit e Luisit, ky u përpoq dy herë të vriste diktatorin. Sidoqoftë nuk e diktuan kurrë. Madje, konsultohej me mediumet, duke kërkuar ndihmë që ta vriste këtë burrë për të cilin thoshte: «Sillej si bishë dhe e mbante veten më lart se kushdo.» Më pas, në një tavolinë në shtëpinë e një mediumi pa librin E vërteta do t’ju bëjë të lirë dhe nisi ta lexonte. Kaq interes pati për librin, saqë e mori në shtëpi dhe më pas arriti në përfundimin se kjo ishte e vërteta fetare që po kërkonte.

Kur Luisi shkoi në Sjutat-Truhijo, ndoqi një mbledhje të Dëshmitarëve të Jehovait ku mori disa libra e revista. Kaloi gjithë natën duke lexuar literaturën dhe më pas kërkoi një studim biblik. Teksa përparonte, vendosi të shkëputej nga regjimi i Truhijos. Kur diktatori e mori vesh, i ofroi postin prestigjoz të konsullit domenikan në Porto-Riko. Por, Luisi e hodhi poshtë ofertën, edhe pse e dinte se ky vendim mund t’i sillte përndjekje.

Luisi kujtonte: «Më keqtrajtuan në lloj-lloj mënyrash dhe qeveria më ngriti çdo lloj gracke që mund të imagjinohet. Mirëpo e kisha ndarë mendjen t’i hidhja pas krahëve kënaqësitë e kësaj bote.» Ai u bë lajmëtar kaq i guximshëm i lajmit të mirë, saqë priftërinjtë vendës i vunë pseudonimin «predikuesi». Luisi u pagëzua më 5 tetor 1947, gjashtë muaj pasi kishte ndjekur mbledhjen e parë.

Pasi u pagëzua, Luisin e gjurmuan, e burgosën dhe e futën në izolim. Sa e sa herë u përpoqën t’i merrnin jetën. Megjithatë, kurdo që e arrestonin dhe e çonin në gjyq, shfrytëzonte rastin për të dhënë dëshmi. Thoshte: «Luftova si luan për të mbrojtur besimin dhe i kujtoj me gëzim ato ditë.»

Shërbimi i tij besnik ndaj Perëndisë s’kaloi pa u vënë re nga të tjerët. Më 1994 gazeta domenikane El Siglo shkruante për të: «Z. Luis Eduardo Montasi njihet si njeri i përkushtuar këtu në San-Kristobal. Ky njeri është i rrallë, një burrë që shfaq shumë empati dhe frymë të butë. Çdo gjë që dimë për të në historinë e San-Kristobalit lidhet me përkushtimin që kishte si i krishterë.»