Lloji më fisnik i dashurisë

NË SHUMICËN e rasteve në Shkrimet e Krishtere Greke ose Dhiata e Re, fjala «dashuri» është përkthim i fjalës greke agape.

Vepra e referimit Mendjehollësi mbi Shkrimeta, duke shpjeguar domethënien e fjalës agape, thotë: «[Agape] nuk është sentimentalizëm, nuk bazohet thjesht në përzemërsinë personale, siç mendohet zakonisht, por është një dashuri që bazohet në një zgjedhje të vetëdijshme të individit, i cili e konsideron atë si një parim, si një detyrë dhe si një mënyrë të duhur sjelljeje. Është një dashuri ku dikush kërkon me gjithë zemër të mirën e tjetrit, sipas asaj që është e drejtë. Agape (dashuria) i kapërcen armiqësitë personale, duke mos lejuar që ato ta bëjnë një individ të braktisë parimet e drejta dhe të hakmerret.»

Agape mund të përfshijë gjithashtu një ndjenjë të thellë. Apostulli Pjetër këshilloi: «Kini dashuri [agape] të zjarrtë për njëri-tjetrin.» (1 Pjetrit 4:8) Pra, mund të thuhet se agape përveç mendjes përfshin edhe zemrën. Pse të mos shqyrtoni disa shkrime që tregojnë fuqinë dhe shtrirjen e këtij lloji fisnik të dashurisë? Mund të jenë të dobishme referimet vijuese: Mateu 5:43-47; Gjoni 15:12, 13; Romakëve 13:8-10; Efesianëve 5:2, 25, 28; 1 Gjonit 3:15-18; 4:16-21.

[Shënimi]