Dashuri më e madhe se dashuria e një nëne

NËPËR stacionet e metrove, në banjat publike ose në rrugët plot njerëz, nënat po braktisin foshnjat e tyre të sapolindura. Disa herë, mbledhësit e mbeturinave kanë gjetur edhe nëpër kosha plehrash foshnja të vogla, të lodhura duke qarë për nënat e tyre. Sipas gazetës O Estado de S. Paulo, «rastet e foshnjave të braktisura nëpër rrugë janë në rritje». Sigurisht, nënës së re mund t’i vijë keq më vonë për vendimin e saj. Gjithsesi, ajo e bën këtë veprim, edhe pse mund t’i kushtojë jetën fëmijës së saj.

Ti mund të pyesësh: ‘Si ka mundësi që një nënë ta çojë nëpër mend braktisjen e foshnjës së saj në një të ardhme të pasigurt?’ Bibla e përdor këtë situatë të trishtueshme si një metaforë për të bërë një kontrast të fortë me ndjenjat e Krijuesit tonë ndaj atyre që i përkasin atij: «A mund ta harrojë një grua foshnjën e saj të gjirit që të mos ndiejë përdëllim për birin e barkut të saj? Edhe këto gra mund të harrojnë, por unë vetë nuk do të të harroj.»—Isaia 49:15, BR.

Vërtet, Perëndia ka një dashuri të thellë për ne dhe tregon ndjeshmëri ndaj nevojave tona më shumë se çdo nënë njerëzore. I ri apo i rritur qofsh, cilido qoftë problemi që përballon, nuk je i vetëm. Krijuesi yt dëshiron të të ndihmojë dhe interesohet për mirëqenien tënde. Për ta shprehur me fjalët e psalmistit, «në rast se vetë ati im dhe vetë nëna ime do të më linin, madje vetë Jehovai do të më merrte».—Psalmi 27:10, BR.

Në mbarë botën revistat Kulla e Rojës dhe Zgjohuni! botohen për të siguruar njohuri për «të vetmin Perëndi të vërtetë», Jehovain dhe për Birin e tij, Jezu Krishtin, njohuri që mund të nënkuptojë jetë të përhershme për ata që e marrin me vlerësim atë.—Gjoni 17:3.