Një natë që duhet kujtuar

NË NJË ditë të paharrueshme mbi 3.500 vjet më parë, Perëndia Jehova u tha izraelitëve të skllavëruar në Egjipt që të thernin nga një qengj dhe të spërkatnin me gjakun e tij shtalkat dhe arkitrarët e dyerve të tyre. Po atë natë, engjëlli i Perëndisë kaloi mbi shtëpitë e shënuara në këtë mënyrë dhe vrau të parëlindurit, në shtëpitë e të gjithë egjiptianëve. Atëherë izraelitët u liruan. Që atëherë, në përvjetorin e kësaj ngjarjeje, hebrenjtë festuan Pashkën.

Menjëherë, pasi Jezu Krishti mbaroi së festuari Pashkën e tij të fundit me apostujt e tij, caktoi një darkë që do të përkujtonte vdekjen e tij flijuese. Ai u shpërndau apostujve të tij besnikë bukën dhe u tha: «Merrni, hani; ky është trupi im.» Pastaj u dha atyre një kupë me verë dhe tha: «Pini prej tij të gjithë, sepse ky është gjaku im, gjaku i besëlidhjes së re, i cili është derdhur për shumë për faljen e mëkatëve.» Jezui gjithashtu tha: «Vazhdoni ta bëni këtë në kujtimin tim.» (Mateu 26:26-28; Luka 22:19, 20) Kështu Jezui i urdhëroi dishepujt të përkujtojnë vdekjen e tij.