MËNDESHA, TAJA

Në kohët e lashta kishte dy lloje mëndeshash ose tajash. Disa (heb., mehnéketh; Zn 24:59; 35:8; Da 2:7; 2Mb 11:2; 2Kr 22:11; Is 49:23) u jepnin gji foshnjave në vend të nënave. Në këtë kuptim, Debora shërbeu si taja e Rebekës, ndonëse më vonë u bë shërbyesja ose kujdestarja e saj, dhe vazhdoi të ishte shërbëtorja e familjes edhe pas vdekjes së zonjës së saj. (Zn 24:59, 67; 35:8) Lloji tjetër i tajave mund të ishin ose meshkuj (heb., ʼomén; Nu 11:12; Is 49:23 [‘kujdestar’]), ose femra (heb., ʼoméneth; 2Sa 4:4). Për fëmijët, të sëmurët ose të moshuarit mund të kujdesej qoftë një burrë, qoftë një grua. Naomi e moshuar shërbeu si tajë ose kujdestare e nipit të saj, Obedit; po kështu bëri edhe virgjëresha e bukur, Abishaga, për mbretin David.​—Ru 4:13, 16, 17; 1Mb 1:1-4.

Te 1 Selanikasve 2:7, Pavli e krahason veten dhe shokët e tij me një ‘nënë [që] mënd’ (gr., trofós), duke theksuar se sa ëmbëlsisht ishin sjellë me besimtarët në Maqedoni.