JERIA

[Jehovai paftë; Jehovai ka parë].

Bir ose pasardhës i Hebronit, birit të Kehathit. (1Kr 23:12, 19) Jeria ose shtëpia e tij atërore përmendet kur Davidi organizoi levitët. (1Kr 24:23, 30, 31) Pasi u caktua mbikëqyrës i territorit në lindje të Jordanit, u quajt kreu i hebronitëve. Në këtë rast, emri i tij shkruhet ‘Jerijah’.​—1Kr 26:31, 32.