IMNAHU

[(Perëndia) caktoftë (ose numëroftë); (Perëndia) ka caktuar (ose ka numëruar)].

1. Bir i Asherit dhe paraardhës i imnitëve; përmendet i pari.​—Zn 46:17; Nu 26:44; 1Kr 7:30.

2. Levit; në kohën e Hezekisë, i biri, Koreu, ishte derëtar në lindje të tempullit dhe i ngarkuar për blatimet vullnetare për Jehovain.​—2Kr 31:14.