Jepi lavdi Jehovait

1. Syt’ kur i hedh kaltërsive,

shoh bukuri e fuqi,

shoh dorën tënde të dashur,

o At’ Jehova, Perëndi.

Je më i larti i qiejve,

ti meriton gjith’ lavdin’.

Si të t’i kthej, At’, të mirat,

dhe si të ta kthej dashurin’?

2. Mendjen dhe shpirtin dhe zemrën,

ty t’i kam dhën’, Ati im.

Buzët e mia kur flasin,

të sjellshin nderim e lëvdim!

Nuk e kursej jetën time,

të të shërbej ty ësht’ nder.

Ti je çdo dit’ forca ime,

me ty do të eci përher’.

3. Gjith’ sa ka bër’ dora jote,

hën’, yje, diell ngjyr’-flori,

toka me dete dhe male,

më lën’ të pafjal’, me habi.

Ëmbël për ty flet krijimi,

dhe i këndon mençuris’,

e të mbulon ty me lavde;

me të këngës sime ia nis.