KAPITULLI 20
Mrekullia e dytë në Kanë
MARKU 1:14, 15 LUKA 4:14, 15 GJONI 4:43-54
JEZUI PREDIKON SE «MBRETËRIA E PERËNDISË ËSHTË AFRUAR»
AI SHËRON NGA LARG NJË DJALË
Pas dy ditësh në Samari, Jezui shkon në vendin e tij. Ai ka predikuar për goxha kohë në Jude, por nuk po kthehet në Galile që të pushojë. Përkundrazi, fillon një fushatë edhe më të madhe predikimi në vendin ku u rrit. Mbase Jezui nuk pret që ta mirëpresin të gjithë, pasi thotë: «Profetin nuk e nderojnë në vendin e vet.» (Gjoni 4:44) Në vend se ta shoqërojnë, dishepujt kthehen te familjet e tyre dhe te punët e mëparshme.
Çfarë mesazhi nis të predikojë Jezui? «Mbretëria e Perëndisë është afruar. Pendohuni dhe kini besim te lajmi i mirë.» (Marku 1:15) Por si reagojnë njerëzit? Në fakt, shumë galileas e mirëpresin dhe e respektojnë Jezuin, dhe jo vetëm për shkak të mesazhit të tij. Muaj më parë disa galileas kanë qenë dëshmitarë të shenjave të mrekullueshme që kreu Jezui gjatë Festës së Kalimit në Jerusalem.—Gjoni 2:23.
Në cilën pjesë të Galilesë e fillon Jezui shërbimin e tij të jashtëzakonshëm? Me sa duket në Kanë, ku më parë kishte kthyer ujin në verë gjatë një dasme. Tani që është rikthyer, Jezui merr vesh për një djalë që është shumë sëmurë, buzë vdekjes. Ai është djali i një nëpunësi të Herod Antipës, mbretit që më vonë urdhëron t’i pritet koka Gjon Pagëzorit. Ky nëpunës dëgjon se Jezui ka ardhur nga Judea në Kanë. Ndaj niset nga shtëpia e tij në Kapernaum e shkon në Kanë të takojë Jezuin. I hidhëruar, i përgjërohet: «Zotëri, hajde shpejt para se të më vdesë djali.»—Gjoni 4:49.
Burrin e befason përgjigjja e Jezuit: «Shko në shtëpi, yt bir jeton.» (Gjoni 4:50) Nëpunësi i Herodit i beson fjalët e Jezuit dhe niset për në shtëpi. Rrugës i dalin para skllevërit e tij që kanë ardhur me një frymë t’i japin lajmin e gëzuar: i biri është gjallë dhe shëndoshë e mirë! Atëherë ai i pyet se në ç’orë ishte shëruar djali, në përpjekje për të kuptuar nëse ishte vërtet dora e Jezuit.
Ata i përgjigjen: «Ethet e lanë dje, në orën e shtatë.»—Gjoni 4:52.
Atëherë nëpunësi e kupton se djali është shëruar tamam kur Jezui i tha se ‘i biri jetonte’. Pas kësaj, ky burrë, i cili është aq i pasur sa ka edhe skllevër, bëhet dishepull i Krishtit bashkë me gjithë pjesëtarët e shtëpisë.
Jezui kryen dy mrekulli në Kanë, kthen ujin në verë dhe më vonë shëron një djalë që ndodhet rreth 26 kilometra larg. Sigurisht këto nuk janë mrekullitë e tij të vetme. Ama ky shërim është domethënës, sepse shënon fillimin e një kapitulli të ri të shërbimit të Jezuit. S’ka dyshim se ai është një profet i miratuar nga Perëndia. Por deri në ç’masë do ta nderojnë këtë ‘profet në vendin e vet’?
Kjo do të kuptohet kur Jezui të shkojë në Nazaret. Çfarë e pret atje?