Kënga 133
Të mbjellim farat e Mbretërisë
1. Ju që skllevër të Më të Lartit u bët’,
që zemrën i dhat’ Perëndis’.
Përmbushni caktimin që Jah ju besoi dhe
ndiqni çdo gjurm’ të Zot’ris’.
Sot fara t’Mbret’ris’ ju jan’ dhën’
për t’i mbjell’ mbi një tok’
që jep si prodhim shum’ fryt për lavdi të vet’
Jah po të punoni mir’ e me zell në shërbim.
2. Nga farat, disa mund të bien në rrug’,
ku «zogjt’» satanik’ vijn’ i han’.
Të tjera që bien në një vend shkëmbor
«nxeht’sia» e t’ligut i than.
Si ferra lakmia, shqet’simet veprojn’
dhe farës i zën’ frymën krejt,
por ka dhe të tjera që bien në tok’
mjaft të mir’ e të but’ ku mbijn’ shpejt.
3. Se sa fara bien në tokë të mir’,
shpesh varet shum’ nga si shërbejm’.
Kur ne dashuri shfaqim ndërsa punojm’,
vet’ «zogjt’» satanik’ bosh i kthejm’.
Po t’jemi syçel’ mund të presim çdo ferr’;
kërkon kjo but’si dhe guxim.
Në fund tridhjet’fish deri dhe njëqindfish
do të korrim ne fryt’ me gëzim.