LETRA E PARË E PJETRIT

1 Pjetri, apostull+ i Jezu Krishtit, drejtuar banorëve të përkohshëm të shpërndarë nëpër Pont, Galati, Kapadoki,+ Azi dhe Bitini, 2 të zgjedhurve sipas paranjohjes* së Perëndisë, Atit,+ të cilët fryma i ka shenjtëruar*+ që të jenë të bindur ndaj tij dhe të pastër falë spërkatjes me gjakun e Jezu Krishtit:+

Paçi gjithnjë e më shumë mirësi të pamerituar* dhe paqe nga Perëndia!

3 Lëvduar qoftë Perëndia, Ati i Zotërisë tonë Jezu Krisht, që me mëshirën e tij të madhe na dha mundësinë, nëpërmjet ringjalljes së Jezu Krishtit,+ të lindim përsëri+ për një shpresë të gjallë,+ 4 për një trashëgimi të pashkatërrueshme, të pandotur e të pavenitshme.+ Kjo trashëgimi është rezervuar në qiej për ju,+ 5 për ju që Perëndia po ju ruan me fuqinë e vet, falë besimit që keni, për një shpëtim që do të zbulohet në kohën e fundit. 6 Për këtë po gëzoni shumë, ndonëse për pak kohë do t’ju duhet të vuani për shkak të sprovave* të ndryshme,+ 7 me qëllim që cilësia e besimit tuaj të sprovuar+—shumë më i çmuar se ari që prishet edhe pse sprovohet* në zjarr—t’ju sjellë lëvdim, lavdi dhe nderim kur të zbulohet Jezu Krishti.+ 8 Ndonëse nuk e keni parë kurrë, ju e doni atë; ndonëse tani për tani nuk e shihni, prapëseprapë ju tregoni besim tek ai dhe ndieni një gëzim të madh e të papërshkrueshëm, 9 ndërsa korrni frytin e besimit tuaj, shpëtimin tuaj.+

10 Për sa i përket këtij shpëtimi, profetët që profetizuan për mirësinë e pamerituar të rezervuar për ju, studiuan me zell e bënë kërkime të kujdesshme.+ 11 Ata kërkuan pareshtur të njihnin rrethanat a kohën specifike kur do të plotësoheshin profecitë lidhur me Krishtin,+ që u tregonte fryma* brenda tyre, sepse ajo u kishte dëshmuar paraprakisht për vuajtjet që duhej të hiqte Krishti+ dhe për lavdinë që do të merrte më pas. 12 Atyre iu tregua se nuk po i shërbenin vetes, por juve, kur folën për ato gjëra që tani jua kanë zbuluar ata që ju shpallën lajmin e mirë falë frymës së shenjtë të dërguar nga qielli.+ Pikërisht këto gjëra edhe engjëjt dëshirojnë me zjarr t’i kuptojnë.

13 Prandaj përgatitni mendjen* për aktivitet!+ Ruani plotësisht gjykimin!+ Varini shpresat te mirësia e pamerituar që do t’ju tregohet kur të zbulohet Jezu Krishti! 14 Si fëmijë të bindur, mjaft u brumosët* nga dëshirat e mëparshme kur ishit në padije, 15 por si i Shenjti që ju thirri, bëhuni edhe ju të shenjtë në gjithë sjelljen tuaj,+ 16 sepse është shkruar: «Duhet të jeni të shenjtë, sepse unë jam i shenjtë!»+

17 Veç kësaj, nëse i thërritni për ndihmë Atit, i cili e gjykon me paanësi+ gjithsecilin sipas veprave, tregoni me vepra se nderoni thellësisht Perëndinë*+ ndërsa jetoni si banorë të përkohshëm në këtë botë. 18 Ju e dini se u çliruat* nga mënyra e kotë e jetesës që ju lanë si trashëgimi paraardhësit,* jo me gjëra të prishshme,+ me argjend ose ar, 19 por me gjak të çmuar,+ si ai i një qengji të patëmetë dhe të panjollë,+ po, të Krishtit.+ 20 Vërtet, Perëndia e kishte zgjedhur atë përpara se të themelohej bota,+ por ai u shfaq në fund të kohëve për hirin tuaj.+ 21 Me anë të tij ju besoni te Perëndia,+ i cili e ngriti atë nga të vdekurit+ dhe i dha lavdi,+ që të besoni dhe të shpresoni te Perëndia.

22 Tani që keni përzemërsi vëllazërore pa hipokrizi,+ ngaqë jeni pastruar* duke iu bindur së vërtetës, kini për njëri-tjetrin dashuri të zjarrtë nga zemra.+ 23 Juve ju është dhënë mundësia të lindni përsëri,+ jo nga një farë e shkatërrueshme, por nga një farë e pashkatërrueshme,*+ me anë të fjalës së Perëndisë së gjallë e të përjetshëm.+ 24 Faktikisht, «çdo njeri* është si bari dhe gjithë lavdia e tij është si lulja e fushës; bari thahet dhe lulja bie, 25 por fjala e Jehovait* mbetet përgjithmonë».+ «Fjala» është lajmi i mirë që ju është shpallur.+

2 Prandaj flakni tej çdo të keqe,+ mashtrim, hipokrizi, zili dhe përgojim. 2 Si foshnja të porsalindura,+ ushqeni një dëshirë të zjarrtë për qumështin e kulluar* të fjalës, që me anë të tij të rriteni e të shpëtoni,+ 3 nëse vërtet e keni provuar* që Zotëria është zemërmirë.

4 Ndërsa i afroheni atij—një guri të gjallë që njerëzit e hodhën poshtë,+ por që Perëndia e zgjodhi si gur të çmuar+—5 edhe ju, si gurë të gjallë, po ndërtoheni për të qenë një shtëpi e ngritur falë frymës së Perëndisë,+ që të bëheni një priftëri e shenjtë dhe, nëpërmjet Jezu Krishtit, të ofroni flijime+ të pranueshme për Perëndinë+ në harmoni me frymën e tij. 6 Prandaj në Shkrim thuhet: «Unë po vë në Sion një gur të zgjedhur, një gur të çmuar qosheje për themelin. Kush tregon besim tek ai, nuk do të zhgënjehet kurrë.»*+

7 Për ju, pra, ai është i çmuar, sepse jeni besimtarë. Por për ata që nuk besojnë, nuk është kështu, sepse shkrimi thotë se «guri që ndërtuesit hodhën poshtë,+ u bë guri kryesor i qoshes»*+ 8 dhe «gur e shkëmb pengese».+ Ata pengohen sepse nuk i binden fjalës, dhe kështu do të përfundojnë njerëz të tillë. 9 Kurse ju jeni «popull i zgjedhur, priftëri mbretërore, komb i shenjtë,+ prona e tij e veçantë,+ që të shpallni kudo cilësitë e tij të shkëlqyera»,*+ të Atij që ju thirri nga errësira në dritën e tij të mrekullueshme.+ 10 Dikur nuk ishit një popull, por tani jeni populli i Perëndisë;+ dikur Perëndia nuk ju kishte treguar mëshirë, por tani ai ju ka treguar mëshirë.+

11 Të dashur, ju nxit si të ardhur e banorë të përkohshëm në këtë botë,+ të vazhdoni të rrini larg nga dëshirat mëkatare,*+ të cilat luftojnë kundër jush.+ 12 Kini një sjellje të shkëlqyer mes njerëzve nga bota,*+ që, kur t’ju akuzojnë si keqbërës, të jenë dëshmitarë okularë të veprave tuaja të shkëlqyera,+ e kështu t’i japin lavdi Perëndisë në ditën e hetimit.

13 Për hir të Zotërisë, nënshtrojuni çdo autoriteti* njerëzor,+ qoftë mbretit+ si më i lartë, 14 qoftë guvernatorëve si të dërguar prej tij për të ndëshkuar keqbërësit dhe për të lavdëruar ata që bëjnë të mirën,+ 15 sepse është vullneti i Perëndisë, që, duke bërë të mirën, t’ua mbyllni gojën* njerëzve të paarsyeshëm që flasin nga injoranca.+ 16 Jetoni si njerëz të lirë,+ por mos e përdorni lirinë tuaj si justifikim* për të bërë të keqen,+ përkundrazi jini skllevër të Perëndisë.+ 17 Nderoni njerëz të çdo lloji,+ kini dashuri për gjithë vëllezërit në besim,*+ kini nderim të thellë për* Perëndinë,+ nderoni mbretin!+

18 Shërbyesit t’u nënshtrohen zotërinjve të tyre me frikën që u takon,+ jo vetëm të mirëve dhe të arsyeshmëve, por edhe gjithë atyre që zor se kënaqen, 19 sepse Perëndia kënaqet me ata që u bëjnë ballë vështirësive* dhe vuajnë padrejtësisht ngaqë mbajnë një ndërgjegje të pastër përpara tij.+ 20 Në të vërtetë, ç’meritë keni nëse ju rrahin kur mëkatoni?!+ Por nëse duroni kur vuani ngaqë bëni të mirën, Perëndia kënaqet.+

21 Në të vërtetë, në këtë udhë u thirrët, sepse edhe Krishti vuajti për ju+ e ju la një model, që të ndiqni me kujdes gjurmët e tij.+ 22 Ai nuk kreu asnjë mëkat+ dhe në gojën e tij s’kishte asnjë mashtrim.+ 23 Kur e shanin,*+ nuk e kthente sharjen.*+ Kur vuante,+ nuk kërcënonte, por e linte veten në duart e Atij që gjykon+ me drejtësi. 24 Ai vetë mbarti mëkatet tona+ në trupin e tij kur u vu në shtyllë,*+ që ne të ishim të vdekur për mëkatin* dhe të jetonim për drejtësinë. «Falë plagëve të tij u shëruat»,+ 25 sepse ishit si dele që po humbitnin rrugën,+ kurse tani jeni kthyer te bariu+ dhe mbikëqyrësi i shpirtit tuaj.*

3 Në të njëjtën mënyrë, ju gra, jini të nënshtruara ndaj burrave tuaj,+ që, nëse disa nuk i binden fjalës, t’i fitoni pa fjalë, me sjelljen tuaj,+ 2 pasi të kenë parë me sytë e tyre sjelljen tuaj të dëlirë,+ si edhe respektin e thellë. 3 Stolisja juaj të mos jetë e jashtme, me gërshetime flokësh,* me stoli prej ari+ a me veshje luksoze. 4 Por stolisni njeriun e fshehtë të zemrës me një frymë të qetë e të butë,+ një stolisje e pashkatërrueshme dhe e vyer në sytë e Perëndisë. 5 Faktikisht, kështu stoliseshin më parë gratë e shenjta që shpresonin te Perëndia dhe u nënshtroheshin burrave të tyre, 6 ashtu si Sara i bindej Abrahamit dhe e quante zotëri.+ Ju jeni bija të saj po të vazhdoni të bëni të mirën pa frikë.+

7 Në të njëjtën mënyrë, ju burra, mirëkuptojini* gratë tuaja ndërsa jetoni me to* dhe nderojini+ si një enë më të brishtë, përderisa edhe ato janë bashkëtrashëgimtare me ju+ të dhuratës së pamerituar të jetës, që të mos pengohen lutjet tuaja.

8 Së fundi, jini të gjithë në një mendje,*+ tregoni empati,* përzemërsi vëllazërore, jini zemërdhembshur+ dhe të përulur.+ 9 Mos e ktheni të keqen me të keqe+ dhe sharjen me të sharë,+ por më mirë bekoni,+ sepse u thirrët në këtë udhë që të trashëgoni bekimin e Perëndisë.

10 Prandaj, «ai që e do jetën dhe dëshiron të shohë ditë të bardha, duhet ta mbajë nën fre gjuhën për të mos folur keq,+ dhe buzët, për të mos mashtruar. 11 Të largohet nga e keqja+ dhe të bëjë të mirën,+ të kërkojë udhën e paqes dhe ta ndjekë,+ 12 sepse Jehovai* i mban sytë mbi të drejtët dhe veshët te përgjërimi i tyre,+ por Jehovai* e kthen fytyrën kundër atyre që bëjnë të këqija».+

13 Vërtet, kush do t’ju bëjë keq nëse bëni gjithë zell të mirën?!+ 14 Por, edhe sikur të vuani për hir të drejtësisë, lum ju!+ Megjithatë, mos iu frikësoni asaj që i frikësohen njerëzit,* as mos u shqetësoni.+ 15 Por nderoni* Krishtin si Zotëri në zemrat tuaja e jini gjithnjë gati të mbroni shpresën* tuaj përpara kujtdo që ju kërkon shpjegime, me butësi+ dhe respekt të thellë.+

16 Mbani një ndërgjegje të mirë,+ që, kushdo që thotë ndonjë të keqe kundër jush, të turpërohet+ nga sjellja juaj e mirë si dishepuj të Krishtit,+ 17 sepse është më mirë të vuani ngaqë bëni të mirën,+ në qoftë vullneti i Perëndisë, sesa ngaqë bëni të ligën.+ 18 Vetë Krishti vdiq një herë e mirë për mëkatin,*+ një i drejtë për të padrejtët,+ që t’ju çojë te Perëndia.+ Ai vdiq si njeri,*+ por u ngjall si krijesë qiellore,*+ 19 dhe si i tillë ai shkoi dhe u shpalli mesazhin e gjykimit engjëjve të burgosur+ 20 që u treguan të pabindur në ditët e Noesë. Në ato ditë, Perëndia priste me durim*+ ndërsa ndërtohej arka,+ në të cilën pak njerëz, domethënë tetë shpirt,* shpëtuan nëpërmjet ujit.+

21 Pagëzimi, që përkon me këtë ngjarje, tani po ju shpëton edhe ju (jo duke hequr fëlliqësinë e trupit,* por duke i drejtuar Perëndisë një kërkesë për ndërgjegje të mirë)+ nëpërmjet ringjalljes së Jezu Krishtit. 22 Ai është në të djathtën e Perëndisë,+ sepse shkoi në qiell, ku engjëjt, autoritetet dhe fuqitë iu nënshtruan.+

4 Përderisa Krishti vuajti kur ishte prej mishi e gjaku,+ edhe ju armatosuni me të njëjtën prirje mendore* si ai, sepse kush ka vuajtur kështu, ka hequr dorë nga mëkatet,+ 2 që, për sa kohë të jetë si njeri prej mishi e gjaku, të mos jetojë më për dëshirat njerëzore,+ por për të bërë vullnetin e Perëndisë.+ 3 Vërtet, më parë kaluat mjaft kohë duke bërë vullnetin e botës,+ kur jepeshit pas sjelljes së pacipë,* epsheve të shfrenuara, pirjes me tepri, festave* të shfrenuara, dehjeve* dhe idhujtarisë së neveritshme.*+ 4 Tani atyre u vjen çudi që nuk vraponi më me ta në të njëjtën udhë të degjeneruar e të shfrenuar, dhe prandaj ju shajnë.+ 5 Por këta njerëz do t’i japin llogari atij që është gati të gjykojë të gjallët dhe të vdekurit.+ 6 Për këtë qëllim lajmi i mirë iu shpall edhe të vdekurve,*+ që të jenë të gjallë në sytë e Perëndisë e të jetojnë nën drejtimin e frymës së tij, pavarësisht si i gjykojnë njerëzit me kriteret e tyre.*

7 Tashmë fundi i të gjitha gjërave është afruar. Prandaj jini me mendje të shëndoshë*+ dhe qëndroni vigjilentë* për t’iu kushtuar lutjeve.+ 8 Mbi të gjitha, kini dashuri të zjarrtë për njëri-tjetrin,+ sepse dashuria mbulon* mëkate të shumta.+ 9 Jini mikpritës me njëri-tjetrin, pa u ankuar.+ 10 Secili nga ju ta përdorë dhuratën e vet në atë masë që ka marrë, që t’i shërbeni njëri-tjetrit si kujdestarë të shkëlqyer të mirësisë së pamerituar të Perëndisë, të shprehur në mënyra të ndryshme.+ 11 Nëse dikush flet, të flasë për thëniet e Perëndisë, e nëse dikush shërben, të shërbejë duke u mbështetur te fuqia që jep Perëndia,+ që, nëpërmjet Jezu Krishtit, atij t’i jepet lavdi për çdo gjë.+ Lavdia dhe fuqia janë të tijat në jetë të jetëve! Amin!

12 Të dashur, të mos ju vijë çudi për sprovat e zjarrta që po hasni,+ thua se po ju ndodh ndonjë gjë e çuditshme. 13 Përkundrazi, vazhdoni të gëzoni+ meqë po hiqni deri diku të njëjtat vuajtje si të Krishtit,+ që të gëzoni e të ngazëlloni edhe kur të zbulohet lavdia e tij.+ 14 Nëse po ju poshtërojnë* për emrin e Krishtit, lum ju,+ sepse fryma e lavdisë, po, fryma e Perëndisë, prehet mbi ju.

15 Megjithatë, askush nga ju të mos vuajë ngaqë është vrasës, hajdut, keqbërës, a ngaqë fut hundët në punët e të tjerëve.+ 16 Por, nëse dikush vuan si i krishterë, të mos e ketë për turp,+ por të vazhdojë t’i japë lavdi Perëndisë duke mbajtur këtë emër. 17 Në të vërtetë, ka ardhur koha e caktuar që gjykimi të fillojë me shtëpinë e Perëndisë.+ Tani, nëse fillon së pari me ne,+ ç’fund i pret ata që nuk i binden lajmit të mirë të Perëndisë?+ 18 «Dhe, nëse me zor shpëton i drejti, ç’do t’i ndodhë mëkatarit dhe atij që shpërfill Perëndinë?»+ 19 Kështu, ata që vuajnë ngaqë bëjnë vullnetin e Perëndisë, le të vazhdojnë ta lënë veten në duart e një Krijuesi besnik ndërsa bëjnë të mirën.+

5 Prandaj, meqë edhe unë jam plak, dëshmitar i vuajtjeve të Krishtit dhe pjesëmarrës i lavdisë që do të tregohet nëpërmjet nesh,+ u bëj këtë thirrje* pleqve që janë mes jush: 2 kulloteni kopenë e Perëndisë+ që është nën kujdesin tuaj dhe shërbeni si mbikëqyrës,* jo me detyrim, por vullnetarisht,+ siç do Perëndia; as për të lakmuar fitime të pandershme,+ por me zell; 3 as duke u sjellë si zotër me trashëgiminë e Perëndisë,*+ por duke u bërë shembuj për kopenë.+ 4 Kështu, kur kryebariu+ të shfaqet, do të merrni kurorën e lavdisë që nuk vyshket kurrë.+

5 Në të njëjtën mënyrë, ju më të rinj, jini të nënshtruar ndaj më të mëdhenjve në moshë.*+ Megjithatë, të gjithë vishuni me përulësi* ndaj njëri-tjetrit, sepse Perëndia u kundërvihet fodullëve, por u tregon mirësi të pamerituar të përulurve.+

6 Përuluni nën dorën e fuqishme të Perëndisë, që ai t’ju lartësojë në kohën e duhur,+ 7 ndërsa hidhni gjithë ankthin* tuaj mbi të,+ sepse ai merakoset për ju.+ 8 Ruani gjykimin! Jini syçelë!+ Kundërshtari juaj, Djalli, vjen rrotull si një luan që ulërin, duke kërkuar të gllabërojë ndonjë.*+ 9 Por ju kundërvijuni,+ të patundur në besim, duke e ditur se të gjithë vëllezërit* nëpër botë po përjetojnë të njëjtat vuajtje.+ 10 Megjithatë, pasi të keni vuajtur për pak kohë, Perëndia i çdo mirësie të pamerituar, i cili ju thirri që të merrni lavdinë e tij të përhershme+ dhe që të jeni në unitet me Krishtin, do ta çojë vetë deri në fund stërvitjen tuaj; do t’ju bëjë të patundur,+ do t’ju bëjë të fortë+ e do t’ju vërë mbi themele të forta. 11 Atij i qoftë përgjithmonë fuqia! Amin!

12 Me anë të Silvanit,*+ të cilin e konsideroj vëlla të besueshëm, ju shkrova këto pak fjalë që t’ju jap zemër dhe t’ju siguroj se kjo është vërtet mirësia e pamerituar e Perëndisë. Prandaj, mos lejoni që ajo t’ju ikë nga duart. 13 Ajo* që është në Babiloni, e zgjedhur si ju, ju çon të fala, e po kështu edhe Marku,+ biri im. 14 Përshëndeteni njëri-tjetrin me një puthje të përzemërt.

Paqja qoftë me të gjithë ju që jeni në unitet me Krishtin!