LETRA E PARË DREJTUAR SELANIKASVE

1 Pavli, Silvani*+ dhe Timoteu,+ drejtuar kongregacionit* të selanikasve, që është në unitet me Perëndinë, Atin, dhe me Zotërinë Jezu Krisht:

Mirësia e pamerituar* dhe paqja e Perëndisë qofshin me ju!

2 E falënderojmë gjithmonë Perëndinë kur ju përmendim të gjithë ju në lutjet tona,+ 3 sepse nuk e harrojmë kurrë para Perëndisë, Atit tonë, veprën tuaj besnike, mundin tuaj të dashur dhe qëndrueshmërinë që tregoni falë shpresës+ që keni në Zotërinë tonë Jezu Krisht. 4 Pasi ne e dimë, o vëllezër të dashur për Perëndinë, se ai ju zgjodhi, 5 sepse lajmi i mirë që predikojmë, nuk erdhi te ju thjesht me fjalë, por me fuqi, me frymë të shenjtë e me bindje të fortë, pasi ju e dini ç’lloj njerëzish u bëmë mes jush për dobinë tuaj. 6 E ju vetë u bëtë imituesit tanë+ dhe të Zotërisë,+ meqë e pranuat fjalën mes shumë shtrëngimesh*+ me gëzimin që vjen nga fryma e shenjtë, 7 aq sa u bëtë shembull për të gjithë besimtarët në Maqedoni* dhe në Akai.

8 Në fakt, jo vetëm fjala e Jehovait* ushtoi prej jush në Maqedoni dhe në Akai, por edhe besimi juaj te Perëndia u përhap në çdo vend,+ kështu që s’kemi nevojë t’ju themi gjë. 9 Faktikisht, në këto vende ende flitet për takimin tonë të parë me ju dhe si i braktisët idhujt,+ që të bëheshit skllevër të një Perëndie të gjallë e të vërtetë 10 dhe që të prisnit nga qiejt Birin e tij,+ të cilin e ngriti nga të vdekurit, domethënë, Jezuin, që do të na shpëtojë nga zemërimi i furishëm që po vjen.+

2 Pa dyshim, vëllezër, ju e dini që vizita jonë te ju nuk ka qenë pa fryt.+ 2 Edhe pse në fillim vuajtëm, na fyen dhe na keqtrajtuan në Filipi,+ siç edhe ju e dini, morëm guxim* nga Perëndia t’jua thoshim lajmin e mirë të Perëndisë+ përballë shumë kundërshtimesh,* 3 pasi nxitja që ju japim, nuk vjen nga ide të gabuara a nga motive të papastra, e as me mashtrim. 4 Përkundrazi, ashtu si Perëndia na miratoi që të na besohej lajmi i mirë, ashtu flasim, jo për t’u pëlqyer njerëzve, por Perëndisë, i cili shqyrton zemrat.+

5 Ju e dini se kurrë nuk ju kemi bërë lajka, as nuk jemi shtirur nga lakmia.+ Perëndia është dëshmitar për këtë! 6 As kemi kërkuar lavdi nga njerëzit, jo, as nga ju e as nga të tjerët, ndonëse mund t’ju ishim bërë barrë e rëndë si apostuj të Krishtit.+ 7 Përkundrazi, ju trajtuam me butësi, ashtu si një nënë e dhembshur mënd* dhe përkujdeset për fëmijët e saj. 8 Kështu, nga përzemërsia e ngrohtë për ju, ishim të vendosur* t’ju jepnim jo vetëm lajmin e mirë të Perëndisë, por edhe vetë shpirtin tonë,*+ sepse na u bëtë shumë të dashur.+

9 Pa dyshim, vëllezër, e mbani mend lodhjen dhe mundin tonë; ne punuam natë e ditë që të mos i bëheshim barrë e rëndë askujt prej jush+ teksa ju predikonim lajmin e mirë të Perëndisë. 10 Ju jeni dëshmitarë, dhe Perëndia po ashtu, se sa besnikë, të drejtë e të paqortueshëm u treguam me ju besimtarët. 11 Ju e dini mirë se nxitëm, ngushëlluam dhe i dhamë dëshmi pareshtur secilit prej jush,+ siç bën një baba+ me fëmijët e tij, 12 që të vazhdoni të ecni denjësisht për Perëndinë,+ i cili po ju thërret në Mbretërinë+ dhe në lavdinë e tij.+

13 Prandaj e falënderojmë Perëndinë pa pushim,+ sepse kur e dëgjuat fjalën e Perëndisë nga ne, e pranuat jo si fjalë njerëzish, por siç është me të vërtetë, si fjalën e Perëndisë, e cila vepron te ju besimtarët. 14 Vërtet, vëllezër, ju u bëtë imitues të kongregacioneve të Perëndisë në Jude që janë në unitet me Krishtin Jezu, pasi edhe ju vuajtët në duart e bashkëkombësve+ po ato gjëra që po vuajnë ata në duart e judenjve, 15 të cilët vranë madje edhe Zotërinë Jezu+ dhe profetët, e ne na përndoqën.+ Për më tepër, ata nuk i pëlqejnë Perëndisë dhe janë kundër interesave të të gjithë njerëzve, 16 sepse përpiqen të na pengojnë t’u predikojmë njerëzve të kombeve,* që këta të shpëtojnë falë kësaj vepre.+ Në këtë mënyrë, ata e mbushin plot kupën me mëkatet e tyre. Por, më në fund, zemërimi i tij i furishëm ka ardhur mbi ta.+

17 Kur na ndanë për pak kohë nga ju, vëllezër, (fizikisht e jo me zemër), bëmë çmos të shiheshim sy më sy,* ngaqë na kishte marrë shumë malli. 18 Prandaj deshëm të vinim te ju—unë, Pavli, u përpoqa jo një, por dy herë—mirëpo Satanai na e preu rrugën. 19 A nuk jeni ju, shpresa, gëzimi e kurora jonë e ngazëllimit para Zotërisë tonë Jezu gjatë pranisë së tij?+ 20 Po, ju jeni pa dyshim lavdia dhe gëzimi ynë.

3 Prandaj, nga meraku i madh që kishim për ju, na* u duk më mirë të rrinim vetëm në Athinë+ 2 dhe të dërgonim Timoteun,+ vëllanë tonë dhe shërbëtorin* e Perëndisë që shpall lajmin e mirë për Krishtin, për t’ju ngushëlluar dhe për t’jua bërë besimin të patundur,* 3 që askush të mos trembet* nga këto shtrëngime, sepse ju vetë e dini se nuk mund t’i shmangim dot vuajtje të tilla.*+ 4 Ja pse, kur ishim me ju, jua kishim thënë se do të hasnim vështirësi,* dhe kështu ka ndodhur, siç e dini tashmë.+ 5 Për këtë arsye, kur s’po duroja dot më, e dërgova Timoteun të merrte vesh për besnikërinë tuaj,+ se mos Tunduesi+ ju kishte tunduar në ndonjë mënyrë dhe mundi ynë kishte shkuar kot.

6 Gjithsesi, Timoteu sapo u kthye+ me lajme të mira për besnikërinë e dashurinë tuaj dhe tha se na kujtoni gjithnjë për mirë e keni mall të na shihni, siç kemi edhe ne për ju. 7 Ja pse, vëllezër, mes gjithë halleve* dhe vështirësive tona, u ngushëlluam falë jush dhe besnikërisë që tregoni,+ 8 sepse ne gjallërohemi* kur ju qëndroni të patundur në Zotërinë. 9 E pra, si mund ta falënderojmë Perëndinë për ju dhe për gëzimin e madh që ndiejmë para Perëndisë tonë falë jush? 10 Natë e ditë bëjmë përgjërime me gjithë shpirt që të shihemi sy më sy* dhe të plotësojmë ato që i mungojnë besimit tuaj.+

11 Tani Perëndia ynë, Ati, dhe Zotëria ynë Jezu, na e bëfshin të mbarë rrugën për te ju! 12 Për më tepër, Zotëria jua shtoftë dashurinë, po, ju mbushtë plot me dashuri për njëri-tjetrin+ dhe për të gjithë, siç bëjmë edhe ne për ju, 13 me qëllim që t’ju forcojë zemrat, t’ju bëjë të paqortueshëm e të shenjtë para Perëndisë,+ Atit tonë, gjatë pranisë së Zotërisë tonë Jezu+ bashkë me gjithë të shenjtët e tij.*

4 Së fundi, vëllezër, siç morët udhëzime nga ne si duhet të ecni që t’i pëlqeni Perëndisë,+ siç po ecni në fakt, ju kërkojmë dhe ju përgjërohemi në emër të Zotërisë Jezu, që të vazhdoni ta bëni këtë edhe më shumë, 2 sepse ju i dini udhëzimet* që ju dhamë në emër të Zotërisë Jezu.

3 Pasi vullneti i Perëndisë është ky: të jeni të shenjtë+ dhe t’i rrini larg imoralitetit seksual.*+ 4 Secili nga ju duhet të dijë si t’i vërë fre trupit të vet,*+ që ta mbajë të shenjtë+ dhe të nderuar, 5 e të mos jepet pas epsheve seksuale+ pa fre e me lakmi, siç bëjnë kombet që nuk e njohin Perëndinë.+ 6 Askush të mos i kalojë kufijtë moralë dhe të përfitojë nga ndonjë bashkëbesimtar* në këtë drejtim, sepse pa dyshim Jehovai* do ta ndëshkojë për të gjitha këto, ashtu siç ju thamë më parë dhe ju paralajmëruam seriozisht. 7 Pasi Perëndia nuk na ka thirrur që të jetojmë në ndyrësi, por që të jemi të shenjtë.+ 8 Kështu, pra, kush i shpërfill këto paralajmërime, nuk shpërfill njeriun, por Perëndinë,+ i cili na jep frymën e tij të shenjtë.+

9 Megjithatë, për dashurinë vëllazërore,+ nuk keni nevojë t’ju shkruajmë, sepse vetë Perëndia ju ka mësuar që ta doni njëri-tjetrin.+ 10 Në fakt, po e bëni këtë ndaj gjithë vëllezërve në tërë Maqedoninë. Por ju nxitim, vëllezër, të vazhdoni kështu në masë edhe më të plotë. 11 Kini si synim të jetoni në qetësi,+ të shikoni punët tuaja+ dhe të punoni me duart tuaja,+ siç ju kemi udhëzuar, 12 që të silleni si ka hije në sytë e atyre që nuk janë në besim+ dhe që të mos ju mungojë asgjë.

13 Veç kësaj, vëllezër, nuk duam të jeni në padije* lidhur me ata që po flenë në gjumin e vdekjes,+ që të mos pikëlloheni si të tjerët që nuk kanë asnjë shpresë,+ 14 sepse, nëse besojmë që Jezui vdiq dhe u ngrit përsëri nga të vdekurit,+ po njësoj besojmë se, bashkë me të, Perëndia do t’i sjellë në jetë edhe ata që kanë rënë në gjumin e vdekjes në unitet me Jezuin.+ 15 E në përputhje me fjalën e Jehovait* po ju themi këtë: ne të gjallët që mbijetojmë deri në praninë e Zotërisë, nuk do të ngrihemi kurrsesi para atyre që kanë rënë në gjumin e vdekjes, 16 pasi vetë Zotëria do të zbresë nga qielli me zë urdhërues, me zë kryeengjëlli+ dhe me trumbetën e Perëndisë, e ata që kanë vdekur në unitet me Krishtin, do të ngrihen të parët.+ 17 Më pas, ne të gjallët që mbijetojmë, do të merremi në çast në re+ për t’u bashkuar me ta dhe për të takuar Zotërinë+ lart në qiell, e kështu do të jemi përherë me Zotërinë.+ 18 Prandaj vazhdoni ta ngushëlloni njëri-tjetrin me këto fjalë.

5 Tani, vëllezër, sa për kohët dhe stinët, nuk keni nevojë t’ju shkruaj asgjë, 2 sepse ju e dini fare mirë se dita e Jehovait*+ vjen tamam si një hajdut natën.+ 3 Kur të thonë: «Paqe dhe siguri!», atëherë një shkatërrim i papritur do të bjerë në çast mbi ta,+ ashtu si dhembjet e lindjes zënë një grua shtatzënë, dhe ata kurrsesi nuk do të shpëtojnë. 4 Por ju, vëllezër, nuk jeni në errësirë, që dita t’ju zërë befas siç zë hajdutët, 5 sepse ju jeni të gjithë bij të dritës+ dhe bij të ditës. Ne nuk i përkasim as natës, as errësirës.+

6 Prandaj, le të mos flemë si të tjerët,+ por të rrimë zgjuar+ dhe të ruajmë gjykimin,+ 7 sepse ata që flenë, flenë natën, dhe ata që dehen, dehen natën.+ 8 Kurse ne që i përkasim ditës, le të ruajmë gjykimin, të veshim parzmoren e besimit e të dashurisë dhe shpresën e shpëtimit si helmetë,*+ 9 sepse Perëndia nuk na zgjodhi të provojmë zemërimin e tij të furishëm, por që të shpëtojmë+ nëpërmjet Zotërisë tonë Jezu Krisht. 10 Ai vdiq për ne+ që, edhe nëse jemi zgjuar, edhe nëse jemi në gjumë,* të jetojmë bashkë me të.+ 11 Prandaj vazhdoni t’i jepni zemër e të forconi* njëri-tjetrin,+ siç edhe po bëni.

12 Tani, vëllezër, ju kërkojmë të tregoni respekt për ata që po punojnë pa u lodhur mes jush, që ju drejtojnë në veprën e Zotërisë dhe që ju këshillojnë. 13 Çmojini shumë dhe nderojini me dashuri për punën e tyre.+ Jini paqësorë me njëri-tjetrin.+ 14 Nga ana tjetër, vëllezër, ju nxitim të paralajmëroni* të çrregulltit,+ t’u flitni në mënyrë ngushëlluese atyre që janë të dëshpëruar,* të mbështetni të dobëtit dhe të jeni të duruar me të gjithë.+ 15 Kini kujdes që asnjë nga ju të mos ia kthejë kurrkujt të keqen me të keqe,+ por përpiquni gjithmonë për të mirën e njëri-tjetrit dhe të të gjithë njerëzve.+

16 Gëzoni gjithmonë.+ 17 Lutuni pa pushim.+ 18 Falënderoni Perëndinë për çdo gjë.+ Ky është vullneti i Perëndisë për ju në unitet me Krishtin Jezu. 19 Mos e shuani zjarrin e frymës së Perëndisë.+ 20 Mos i trajtoni me përçmim profecitë.+ 21 Sigurohuni për të gjitha gjërat.+ Mbani fort atë që është e shkëlqyer. 22 Rrini larg çdo lloj ligësie.+

23 Perëndia i paqes ju shenjtëroftë* plotësisht! Fryma,* shpirti* dhe trupi juaj, vëllezër, mbetshin të përkryer e të paqortueshëm në çdo aspekt gjatë pranisë së Zotërisë tonë Jezu Krisht!+ 24 Ai që po ju thërret, është besnik dhe me siguri do ta bëjë këtë.

25 Vëllezër, vazhdoni të luteni për ne.+

26 Përshëndetini të gjithë vëllezërit me një puthje të shenjtë.

27 Po ju ngarkoj këtë përgjegjësi serioze përpara Zotërisë: kjo letër t’u lexohet të gjithë vëllezërve.+

28 Mirësia e pamerituar e Zotërisë tonë Jezu Krisht qoftë me ju!