MALAKIA

1 Shpallje:

Fjala e Jehovait për Izraelin nëpërmjet Malakisë:*

2 «Unë ju kam dashur»,+​—thotë Jehovai.

Por ju thoni: «Si na ke dashur?»

«A nuk ishte Esau vëllai i Jakobit?+​—thotë Jehovai.—​Por unë e desha Jakobin 3 dhe e urreva Esaun.+ Malet e tij i shkretova+ dhe trashëgiminë e tij ua dhashë çakejve të shkretëtirës.»+

4 «Ndonëse Edomi thotë: ‘Jemi shkatërruar, por do të kthehemi dhe do të rindërtojmë rrënojat’, Jehovai i ushtrive thotë: “Ata do të ndërtojnë, por unë do të rrëzoj. Ata kanë për t’u quajtur ‘territori i ligësisë’ dhe ‘populli që Jehovai e ka dënuar përgjithnjë’.+ 5 Sytë tuaj do ta shohin dhe ju do të thoni: ‘U madhëroftë Jehovai në territorin e Izraelit!’”»

6 «Biri e nderon të atin+ dhe shërbëtori zotërinë e tij. Pra, nëse unë jam ati,+ ku është nderimi që më takon?+ Dhe nëse jam zotëri,* ku është respekti* që duhet të më tregoni?​—ju thotë Jehovai i ushtrive juve, o priftërinj, që përbuzni emrin tim.+

Por ju pyesni: ‘Si e kemi përbuzur emrin tënd?’

7 Duke paraqitur mbi altarin tim ushqim* të ndotur.

Por ju vazhdoni: ‘Si të kemi ndotur?’

Duke thënë: ‘Tryeza e Jehovait*+ është diçka e përbuzshme.’ 8 Kur paraqitni një kafshë të verbër si flijim, thoni: ‘S’ka asgjë të keqe.’ Edhe kur paraqitni një kafshë të çalë a të sëmurë, thoni: ‘S’ka asgjë të keqe.’+

Provo t’ia çosh, të lutem, guvernatorit tënd. A do të jetë i kënaqur me ty? A do të të miratojë?​—thotë Jehovai i ushtrive.»

9 «Tani, ju lutem, përgjërojuni* Perëndisë që të na japë miratimin e tij. Me këto që ofrojnë duart tuaja, mos do ta fitojë ndonjëri nga ju miratimin e tij?​—thotë Jehovai i ushtrive.»

10 «Kush prej jush është i gatshëm të mbyllë dyert?*+ Se as altarin tim nuk do ta ndiznit pa një shpërblim.+ Nuk jam fare i kënaqur me ju,​—thotë Jehovai i ushtrive,—​dhe nuk më pëlqen fare asnjë blatim i duarve tuaja.+

11 Nga lindja e diellit deri në perëndim, emri im do të jetë i madh mes kombeve.+ Në çdo vend do të ngjitet tymi i flijimeve dhe për emrin tim do të bëhen blatime, si një dhuratë e pastër, sepse emri im do të jetë i madh mes kombeve,+​—thotë Jehovai i ushtrive.

12 Por ju e përdhosni atë*+ duke thënë: ‘Tryeza e Jehovait është e ndotur dhe fryti i saj, ushqimi i saj, është i përbuzshëm.’+ 13 Gjithashtu thoni: ‘Uh, sa u lodhëm!’ Keni rrudhur hundët gjithë përbuzje,​—thotë Jehovai i ushtrive.—​Ju sillni kafshë të vjedhura, të çala e të sëmura. Po, sillni si dhurata gjëra të tilla. A duhet t’i pranoj nga ju?!*+​—thotë Jehovai.

14 Mallkuar qoftë hileqari që ka një mashkull të shëndetshëm në kopenë e tij, por bën një zotim dhe i flijon një të dëmtuar* Jehovait! Se unë jam një Mbret i madh,+​—thotë Jehovai i ushtrive,—​dhe emri im do të ngjallë frikë e nderim mes kombeve.»+

2 «Tani, o priftërinj, ky urdhërim është për ju.+ 2 Po të mos dëgjoni dhe po të mos e lëvdoni me gjithë zemër emrin tim,​—thotë Jehovai i ushtrive,—​do të dërgoj mbi ju mallkimin+ dhe do t’i kthej bekimet tuaja në mallkime.+ Po, i kam kthyer bekimet në mallkime, sepse nuk po e lëvdoni me gjithë zemër emrin tim.

3 Ja, për shkakun tuaj do ta prish* farën që keni mbjellë+ dhe do t’ju hedh bajgë mbi fytyrë, bajgën e festave tuaja; dhe do t’ju heqin bashkë me to.* 4 Atëherë do ta kuptoni se jua kam dhënë këtë urdhërim me qëllim që besëlidhja ime me Levin të vazhdojë,+​—thotë Jehovai i ushtrive.

5 Besëlidhja ime me të ishte një besëlidhje jete e paqeje, të cilën ia dhashë që të më nderonte thellësisht.* Ai më nderonte, po, kishte respekt të thellë për emrin tim. 6 Ligji* i së vërtetës ishte në gojën e tij+ dhe në buzët e tij nuk gjendej asnjë padrejtësi. Eci me mua në paqe e në drejtësi+ dhe ktheu nga rruga e keqe shumë veta, 7 sepse buzët e priftit duhet ta ruajnë njohurinë dhe populli duhet ta kërkojë ligjin* nga goja e tij,+ pasi ai është lajmëtari i Jehovait të ushtrive.

8 Por ju vetë jeni larguar nga udha. Keni bërë që shumë veta të largohen* nga ligji.*+ E keni prishur besëlidhjen e Levit,+​—thotë Jehovai i ushtrive.—​9 Prandaj do t’ju bëj të përbuzur dhe do t’ju poshtëroj para gjithë popullit, ngaqë nuk ndoqët udhët e mia, por e zbatuat ligjin me anshmëri.»+

10 «A nuk kemi të gjithë një atë të vetëm?+ A nuk na ka krijuar një Perëndi i vetëm? Pse, pra, tregohemi të pabesë me njëri-tjetrin,+ duke përdhosur besëlidhjen e paraardhësve tanë? 11 Populli i Judës është treguar i pabesë, dhe një gjë e neveritshme është kryer në Izrael e në Jerusalem; sepse populli i Judës e ka përdhosur shenjtërinë* e Jehovait,+ që Ai e do, dhe ata kanë marrë për nuse bijat e një perëndie të huaj.+ 12 Jehovai do të shfarosë nga tendat e Jakobit këdo që bën kështu, cilido qoftë,* ndonëse i paraqet një blatim Jehovait të ushtrive.»+

13 «Bëni edhe një gjë tjetër* nga e cila altari i Jehovait mbulohet me lot, me të qara e psherëtima, aq sa ai nuk u kushton më vëmendje blatimeve tuaja dhe nuk miraton asgjë nga duart tuaja.+ 14 Ju thoni: ‘Për ç’arsye?’ Ngaqë Jehovai ka qenë dëshmitar mes teje dhe gruas së rinisë sate, me të cilën ti je treguar i pabesë edhe pse ajo është shoqja jote dhe gruaja me të cilën ke lidhur besën.*+ 15 Megjithatë njëri nuk veproi kështu, sepse kishte atë që mbeti nga fryma e shenjtë e Perëndisë. Dhe çfarë kishte në mendje ai? Pasardhësit* e Perëndisë. Prandaj tregoni kujdes për frymën* tuaj dhe mos jini të pabesë me gruan e rinisë suaj, 16 sepse unë e urrej* divorcin,+​—thotë Jehovai, Perëndia i Izraelit,—​si dhe atë që e mbulon me dhunë rrobën e tij,*​—thotë Jehovai i ushtrive. Tregoni kujdes për frymën* tuaj dhe mos jini të pabesë.+

17 E keni lodhur Jehovain me fjalët tuaja.+ Por ju pyesni: ‘Si e kemi lodhur?’ Duke thënë: ‘Kushdo që bën keq është i mirë në sytë e Jehovait dhe ai kënaqet me ta’+ ose duke pyetur: ‘Ku është Perëndia i drejtësisë?’»

3 «Ja, unë po dërgoj lajmëtarin tim dhe ai do të përgatitë* përpara meje një udhë.+ Befas në tempullin tim*+ do të vijë Zotëria i vërtetë,* që ju po e kërkoni, dhe lajmëtari i besëlidhjes me të cilin kënaqeni. Ja, do të vijë me siguri,​—thotë Jehovai i ushtrive.»

2 «Por, kush mund t’i bëjë ballë në ditën e ardhjes së tij dhe kush mund të qëndrojë në këmbë kur të shfaqet ai? Se ai do të jetë si zjarri i rafinuesit dhe si finja*+ e rrobalarësit. 3 Ai do të ulet si rafinues e si pastrues i argjendit+ dhe do të pastrojë bijtë e Levit. Do t’i rafinojë* si arin dhe argjendin, e me siguri do të bëhen për Jehovain një popull që paraqit blatim me drejtësi. 4 Blatimi i Judës dhe i Jerusalemit ka për t’i pëlqyer Jehovait, si në ditët e shkuara, si në vitet e lashtësisë.»+

5 «Unë do të vij për t’ju gjykuar dhe do të dëshmoj pa vonesë kundër magjistarëve,+ kundër kurorëshkelësve,* kundër atyre që bëjnë be të rreme,+ kundër atyre që zhvatin pagën e punëtorit,+ vejushën e jetimin*+ dhe kundër atyre që nuk pranojnë të ndihmojnë të ardhurin.*+ Këta nuk më kanë nderuar thellësisht,*​—thotë Jehovai i ushtrive.

6 Se unë jam Jehovai dhe unë nuk ndryshoj.*+ Ju jeni bij të Jakobit, prandaj s’jeni shfarosur ende. 7 Që nga ditët e paraardhësve tuaj jeni larguar nga rregullat e mia dhe nuk i keni zbatuar.+ Kthehuni tek unë, dhe unë do të kthehem te ju,+​—thotë Jehovai i ushtrive.»

Por ju pyesni: «E si të kthehemi?»

8 «A do ta grabiste njeriu Perëndinë? Kurse ju po më grabitni.»

Dhe thoni: «Çfarë të kemi grabitur?»

«Të dhjetat* dhe kontributet. 9 Pa dyshim, jeni të mallkuar* ngaqë më grabitni​—po, krejt kombi po më grabit. 10 Sillni gjithë të dhjetat në depo,+ që të ketë ushqim në shtëpinë time. Pastaj, ju lutem, më vini në provë+ për këtë,​—thotë Jehovai i ushtrive,—​dhe shihni po s’ju hapa portat e qiejve+ e po s’ju derdha një bekim të tillë, sa të mos keni më nevojë.+

11 Do të qortoj për ju gllabëruesin* e ai nuk do t’jua prishë frytin e tokës dhe hardhia e fushës nuk do të jetë e pafrytshme,+​—thotë Jehovai i ushtrive.

12 Të gjitha kombet kanë për t’ju quajtur të lumtur,+ sepse do të bëheni një vend kënaqësie,​—thotë Jehovai i ushtrive.

13 Keni thënë fjalë të forta kundër meje,​—thotë Jehovai i ushtrive.»

Ju thoni: «Si kemi folur me njëri-tjetrin kundër teje?»+

14 «Thoni: ‘S’ia vlen t’i shërbesh Perëndisë.+ Ç’kemi fituar që i përmbushëm detyrimet që kemi ndaj tij dhe ecëm me fytyra të ngrysura para Jehovait të ushtrive? 15 Prandaj i konsiderojmë të lumtur ata që i kalojnë caqet me arrogancë. Edhe ata që s’heqin dorë nga ligësia kanë sukses.+ Ata guxojnë ta vënë në provë Perëndinë dhe dalin pa u lagur.’»

16 Në atë kohë, ata që e nderonin thellësisht Jehovain,* flitnin me njëri-tjetrin, secili me shokun e tij. Jehovai u kushtonte vëmendje dhe i dëgjonte. Një libër kujtimi u shkrua para tij+ për ata që e nderojnë thellësisht Jehovain dhe për ata që meditojnë për* emrin e tij.+

17 «Ata do të jenë të mitë,+​—thotë Jehovai i ushtrive,—​ditën kur t’i bëj pronën time të veçantë.*+ Unë do t’u tregoj dhembshuri, ashtu sikurse një njeri i tregon dhembshuri të birit që i shërben.+ 18 Atëherë do ta shihni përsëri dallimin mes të drejtit dhe të ligut,+ mes atij që i shërben Perëndisë dhe atij që nuk i shërben.

4 Se ja, po vjen dita që djeg si furrë,+ kur të gjithë ata që i kalojnë caqet me arrogancë e të gjithë ata që s’heqin dorë nga ligësia do të bëhen si kashta. Dita që po vjen ka për t’i përpirë,​—thotë Jehovai i ushtrive,—​aq sa s’ka për t’u lënë as rrënjë, as degë. 2 Për ju që nderoni* emrin tim do të shkëlqejë dielli i drejtësisë, që sjell shërim me rrezet* e tij; do të lodroni si viça të majmë.

3 Do t’i shkelni të ligjtë, sepse ata do të bëhen si pluhur nën këmbët tuaja ditën kur të veproj,​—thotë Jehovai i ushtrive.

4 Kujtoni Ligjin e Moisiut, shërbëtorit tim, rregullat e vendimet gjyqësore që urdhërova në Horeb që të bindej i gjithë Izraeli.+

5 Ja, para se të vijë dita e madhe e Jehovait, ditë që ngjall frikë e nderim,+ po ju dërgoj profetin Elija.+ 6 Ai do t’i kthejë zemrat e etërve si të fëmijëve,+ dhe zemrat e fëmijëve si të etërve,* që të mos vij e ta godas tokën e ta caktojë për shkatërrim.»*