දෙවිගේ නාමය දන්වමු
1. දෙවිගේ නම දැනගැනීම මිනිසුන් කෙරෙහි කුමන ආකාරයේ බලපෑමක් ඇති කළ හැකිද?
1 ඔබ මුලින්ම දෙවිගේ නම දැනගත් විට ඔබට ඇති වූ හැඟීම කුමක්ද? බොහෝදෙනෙකුට ඇති වූ හැඟීම මෙම වදන් පැවසූ කාන්තාවගේ හැඟීම්වලට සමානයි. “මම දෙවිගේ නම බයිබලයෙන් දැක්ක මුල්ම අවස්ථාවේදී මගේ ඇස්වලට කඳුළු ආවා. දෙවිගේ පෞද්ගලික නම දැනගෙන එය පාවිච්චි කරන්න ලැබීම, මගේ ජීවිතයට ලොකු බලපෑමක් ඇති කළා.” ඒ කාන්තාවට පුද්ගලයෙකු හැටියට යෙහෝවාව දැනහඳුනා ගනිමින් ඔහු සමඟ සබඳතාවක් ගොඩනඟා ගැනීමේදී දෙවිගේ නම දැනගැනීම වැදගත් පියවරක් විය.
2. අප ප්රමාද නොකර අන් අයට යෙහෝවා ගැන ඉගැන්විය යුත්තේ මන්ද?
2 එය දැන්විය යුත්තේ මන්ද? දෙවිගේ නම ඔහුගේ ගුණාංග, අරමුණු මෙන්ම ක්රියා සමඟ බැඳී පවතී. එමෙන්ම එය ගැලවීම සමඟද බැඳී පවතී. “යෙහෝවාගේ නාමයට හඬගසන්නාවූ සියලුදෙනාව ගලවනු ලබන්නේය” කියා ප්රේරිත පාවුල් පැවසුවේය. එනමුත් ජනයා මුලින්ම යෙහෝවා ගැන දැනගෙන, ඔහු කෙරෙහි ඇදහිල්ල තබන්නේ නැත්නම්, ‘ඔවුන් ඔහුට හඬගසන්නේ කොහොමද?’ කියා පාවුල් තර්කානුකූලව අසයි. මේ නිසා ක්රිස්තියානීන් කල් නොයවා දෙවිගේ නාමය ගැනත් එයින් නියෝජනය කරන සෑම දෙයක් ගැනත් අන් අයට දැන්විය යුතුයි. (රෝම 10:13, 14, NW) කෙසේවෙතත් දෙවිගේ නාමය දැන්විය යුතු වීමට ඊටත් වඩා ප්රබල හේතුවක් තිබේ.
3. අප දේශනා කිරීමේ හවුල් වීමට ප්රධානතම හේතුව කුමක්ද?
3 යෙහෝවාගේ පරමාධිපත්යයේ යුක්තිසහගතබව තහවුරු කිරීම සහ ඔහුගේ නාමය විශුද්ධවත් කිරීම හා සම්බන්ධ මුළු විශ්වයටම බලපාන වාද විෂය ගැන දෙවිගේ ජනයා ශුද්ධ ලියවිලි ඇසුරෙන් 1920 ගණන්වලදී තේරුම්ගත්තේය. කලක සිට යෙහෝවාගේ නාමයට ඇති කර තිබෙන නින්දාව ඉවත් කිරීම සඳහා දුෂ්ටයන්ව විනාශ කිරීමට කලින් ඔහු ගැන සත්යය ‘මුළු පොළොවෙහි දන්වනු ලැබිය’ යුතුයි. (යෙසා. 12:4, 5; එස. 38:23) මේ අනුව, අප දේශනා කිරීමේ කාර්යයේ හවුල් වීමට ප්රධානතම හේතුව වන්නේ ප්රසිද්ධියේ යෙහෝවාව පැසසුමට ලක් කිරීමට හා මුළු මනුෂ්යවර්ගයා ඉදිරියෙහි ඔහුගේ නාමය විශුද්ධවත් කිරීමටයි. (හෙබ්රෙ. 13:15) දෙවි පවරා තිබෙන මෙම කාර්යයෙහි හැකි උපරිමයෙන් හවුල් වීමට අප තුළ පෙලඹීමක් ඇති කරන්නේ දෙවි සහ අසල්වැසියා කෙරෙහි තිබෙන ප්රේමයයි.
4. යෙහෝවාගේ සාක්ෂිකරුවන්ව දෙවිගේ නමින් හඳුන්වන්න පටන්ගත්තේ කෙසේද?
4 ‘තම නාමය උදෙසා සෙනඟක්’: යෙහෝවාගේ සාක්ෂිකරුවන් යන නාමයෙන් අපව හඳුන්වන්න පටන්ගත්තේ 1931දීය. (යෙසා. 43:10) එදා සිට දෙවිගේ නාමය කොතරම් දුරකට දන්වා තිබෙනවාද කියා ප්රකාශකයෝ (jv, සිංහලෙන් නොමැත) නමැති පොතේ 124වන පිටුවේ සඳහන් මෙම වදන්වලින් පැහැදිලි වේ. “ලෝකයේ කොතැනක හෝ සිටින කෙනෙක් යෙහෝවා කියන නාමය ගැන නිතරම කතා කරනවා නම්, විගස ඒ තැනැත්තාව හඳුනාගනු ලබන්නේ යෙහෝවාගේ සාක්ෂිකරුවන්ගෙන් කෙනෙකු හැටියටයි.” ඔබවත් මෙලෙස හඳුනාගත හැකිද? යෙහෝවාගේ යහපත්කම පිළිබඳව අප තුළ ඇති වන කෘතඥතාවේ හැඟීම නිසා සුදුසු සෑම අවස්ථාවකදීම යෙහෝවා ගැන කතා කිරීමෙන් ‘ඔහුගේ නාමයට ප්රශංසා’ කිරීමට අප පෙලඹිය යුතුය.—ගීතා. 20:7; 145:1, 2, 7.
5. දෙවිගේ නාමය දැරීම අපේ හැසිරීමට බලපාන්නේ කෙසේද?
5 ‘ඔහුගේ නාමය උදෙසා’ පෙනී සිටින සෙනඟක් හැටියට අප ඔහුගේ ප්රමිති රක්ෂා කළ යුතුයි. (ක්රියා 15:14, NW; 2 තිමෝ. 2:19) බොහෝ අවස්ථාවලදී ජනයාගේ අවධානය මුලින්ම යොමු වන්නේ යෙහෝවාගේ සාක්ෂිකරුවන්ගේ යහපත් ක්රියා වෙතටයි. (1 පේතෘ. 2:12) දෙවිගේ ප්රතිපත්ති කඩ කිරීමෙන් හා ඔහුගේ නමස්කාරය අපේ ජීවිතවල දෙවන තැනට දැමීමෙන් ඔහුගේ නාමය නින්දාවට පත් කිරීමට අපට කිසිම වුවමනාවක් නැත. (ලෙවී. 22:31, 32; මලා. 1:6-8, 12-14) දෙවිගේ නම දරන්න ලැබීම අප සලකන්නේ අනගි වරප්රසාදයක් හැටියට බව අප ජීවත් වන ආකාරයෙන් පෙන්වමු.
6. දැනුත් සදාකාලයටමත් අපට භුක්ති විඳිය හැකි වරප්රසාදය කුමක්ද?
6 යෙහෝවා ප්රකාශ කර තිබෙන මෙම වදන් ඉටු වන ආකාරය අද අපි දකින්නෙමු. “ඉර උදා වන තැන් පටන් බස්නා තැන දක්වා මාගේ නාමය ජාතීන් අතරේ උතුම්ය.” (මලා. 1:11) අපි දිගටම යෙහෝවා ගැන සත්යය දන්වමු. “සදාකාලේටම ඔහුගේ ශුද්ධ වූ නාමයට ප්රශංසා [කරමු.]”—ගීතා. 145:21.