ගීතිකා අංක 131
යෙහෝවා දෙවි වේ අපේ ගැලවීම
1. යෙ-හෝ-වා දෙව්-නි ඔ-බයි සැ-බ-වින්-ම දෙව්
විස්-මි-ත ක්රි-යා-වන් බො-හෝ-ය ඔ-බ-ගේ
ඔ-බ මෙන් දෙව් කෙ-නෙ-කු නො-වේ-ය මේ ලෝ-ක-යේ
ස-තු-රා යයි ප-ලා
(අනුපදය)
යෙ-හෝ-වා දෙ-වි-ගෙන් වේ ගැ-ල-වී-ම
දෙව් ද-නා ද-නී ඔ-හු පර්-ව-ත-යක් බැව්
දි-රි-යෙන් හා විශ්-වා-ස-යෙන්-ද හ-ඬ න-ඟා
ඔ-හු-ම වේ ගැ-ල-වී-ම බ-ව කි-ය-මු
2. ම-ර-ණ-යේ බැ-මි ව-ට ක-ළ වි-ට
හ-ඬ-ග-ස-මි මා ස-ර-ණ-ය ප-තා
ස-වන් දී මා-ලි-ග-යේ සි-ට ම-ගේ හ-ඬ-ට
මා ග-ල-වා-ගන්-න
(අනුපදය)
යෙ-හෝ-වා දෙ-වි-ගෙන් වේ ගැ-ල-වී-ම
දෙව් ද-නා ද-නී ඔ-හු පර්-ව-ත-යක් බැව්
දි-රි-යෙන් හා විශ්-වා-ස-යෙන්-ද හ-ඬ න-ඟා
ඔ-හු-ම වේ ගැ-ල-වී-ම බ-ව කි-ය-මු
3. ඔ-බ හ-ඬ න-ඟ-නා ක-ල ස්වර්-ග-යේ
ස-තු-රන් ඔ-බ-ගේ වෙව්-ලයි බි-යෙන් ගැ-හී
ඔ-බ-හ-ට සි-යල්-ල ක-ළ හැ-කි බ-ව-ට
සෑ-ම ද-නා ද-කී
(අනුපදය)
යෙ-හෝ-වා දෙ-වි-ගෙන් වේ ගැ-ල-වී-ම
දෙව් ද-නා ද-නී ඔ-හු පර්-ව-ත-යක් බැව්
දි-රි-යෙන් හා විශ්-වා-ස-යෙන්-ද හ-ඬ න-ඟා
ඔ-හු-ම වේ ගැ-ල-වී-ම බ-ව කි-ය-මු
(ගීතා. 18:1, 2; 144:1, 2 බලන්න.)