Odnoś korzyści ze współpracy z grupą służby

1, 2. Co wielu myśli o postanowieniu dotyczącym grup służby?

CZY pamiętasz dzień, w którym zostałeś głosicielem dobrej nowiny? Na pewno byłeś wtedy szczęśliwy, bo dołączyłeś do ogromnej grupy sług Jehowy wysławiających Jego imię (Ps. 148:1, 2, 12, 13). Ale tamtego dnia mogłeś też stać się częścią mniejszej grupy, złożonej z braci i sióstr z twojego zboru — grupy służby kaznodziejskiej. Takie grupy odgrywają ważną rolę w wywiązywaniu się z zadania głoszenia dobrej nowiny o Królestwie „na całym świecie” (Mat. 24:14).

² Co myślisz o postanowieniu dotyczącym grup służby? Siostra o imieniu Wendya mówi: „Współpraca z grupą ma na moją służbę wielki wpływ. Poznałam nowe metody głoszenia i nauczania. Otrzymałam zachęty do stawiania sobie celów duchowych. Zyskałam też przyjaciół na całe życie”. Brat o imieniu Rich zauważa: „Usługiwanie jako nadzorca grupy służby to szczególny przywilej. Niektórzy głosiciele pomagają komuś zrobić postępy i przyjąć chrzest. Tymczasem nadzorca grupy ma wyjątkową możliwość pomagać takiej osobie w robieniu postępów przez całe lata”. Z kolei siostra o imieniu Dina powiedziała: „Współpraca z grupą służby jest cudowna! Jest ona dla mnie jak rodzina”.

3. Co omówimy w tym artykule?

³ W tym artykule w pierwszej kolejności omówimy, jaką rolę pełnią nadzorca grupy służby i jego asystent oraz jak troszczą się oni o osoby przydzielone do ich grupy. Następnie zastanowimy się, jak każdy z nas może przyczyniać się do powodzenia swojej grupy służby. Na koniec zobaczymy, jakie korzyści odnosimy z tego życzliwego postanowienia.

NADZORCA GRUPY I JEGO ASYSTENT

4. (a) Na czym polega rola nadzorcy grupy służby kaznodziejskiej? (b) Jakie rady pomogą nadzorcy grupy troszczyć się o głosicieli przydzielonych do jego grupy? (Zobacz ramkę „Podpowiedzi dla nadzorcy grupy”).

⁴ Nadzorca grupy służby kaznodziejskiej to starszyb wyznaczony przez grono starszych do tego, by wspierać grupę głosicieli w robieniu duchowych postępów. Jak to robi? Po pierwsze, aktywnie interesuje się każdą przydzieloną do jego grupy osobą (Prz. 27:23). Jest czujnym, troskliwym pasterzem i utrzymuje z głosicielami regularny kontakt. Dzięki temu jest w stanie zapewniać im duchową, emocjonalną i praktyczną pomoc (Prz. 12:25; Izaj. 32:2; Jak. 2:15-17). Po drugie, pomaga każdemu głosicielowi brać pełny udział w służbie. Sam gorliwie w niej przewodzi, zwłaszcza w weekendy. Poza tym regularnie współpracuje z każdym głosicielem, żeby osobiście go zachęcać i szkolić. Jeśli w rzadkich wypadkach nie może wyruszyć do służby, dba o to, żeby grupą zajął się jego asystent lub inny wykwalifikowany głosiciel. Po trzecie, pomaga ochrzczonym braciom ubiegać się o zadania w zborze (1 Tym. 3:1). Szczerze ich chwali, udziela im opartych na Biblii rad i zapewnia ciągłe szkolenie, dzięki czemu mogą nabrać kwalifikacji do usługiwania jako słudzy pomocniczy i starsi. Ponieważ rola nadzorcy grupy jest bardzo ważna, grono starszych wybiera do niej braci, którzy najlepiej się do tego nadają.

5. Przed jakimi wyzwaniami stają niektórzy nadzorcy grup?

⁵ Nadzorca grupy może stanąć przed różnymi wyzwaniami. Pomyślmy o Jörgu, nadzorcy grupy służby z Niemiec, który podobnie jak wielu innych starszych ma w zborze sporo zadań. Przyznaje on: „Zachowywanie równowagi przy tylu zadaniach nie jest łatwe. Utrzymywanie kontaktu z głosicielami z mojej grupy to dla mnie wyzwanie”. Abel, siedemdziesięcioletni starszy z Ugandy, mówi: „W naszym zborze jest niewielu starszych i sług pomocniczych, dlatego grupy służby są dość duże. Z tego powodu trudno mi współpracować ze wszystkimi głosicielami i ich zachęcać tak często, jak bym chciał”. Obed, starszy z Surinamu, stwierdza: „Uwielbiam szkolić innych. Ale wymaga to czasu i sił, a wyniki nie zawsze są od razu widoczne. Dlatego szkolenie jest często pierwszą rzeczą, którą zaniedbuję”. Co może pomóc starszym, którzy stają przed takimi lub podobnymi wyzwaniami?

6. Dlaczego dobrze jest, żeby grupy służby były stosunkowo małe?

⁶ Gdy to tylko możliwe, grupy służby powinny być stosunkowo małe. Dzięki temu nadzorca grupy może dobrze poznać wszystkich głosicieli i pomagać im w zachowywaniu duchowych sił. A co, jeśli w zborze jest niewielu starszych? Gdyby grupy były zbyt duże, ich nadzorcy nie byliby w stanie dobrze wywiązywać się ze swojej roli. Dlatego lepiej jest, jeśli grono starszych tymczasowo wyznaczy do tego zadania sługę pomocniczego. Kiedy grupy są niewielkie, ich nadzorcy mogą lepiej zajmować się swoim najważniejszym zadaniem — troszczeniem się o braci i siostry.

7. Jak w zborze, w którym jest niewielu starszych, nadzorcy grup mogą się upewniać, że wszyscy głosiciele mają zapewnioną opiekę? (1 Piotra 5:2). (Zobacz też ilustrację).

⁷ Jeśli jesteś nadzorcą grupy w zborze, w którym jest niewielu starszych, pamiętaj, żeby w troszczeniu się o braci i siostry szkolić swojego asystenta (odczytaj 1 Piotra 5:2). Przydzielaj mu różne zadania. Na przykład od czasu do czasu powierzaj mu przewodzenie w służbie kaznodziejskiej. Z modlitwą omawiaj z nim, jak możecie wspierać głosicieli w swojej grupie. Regularnie zabieraj go na wizyty pasterskie. Przed każdą z nich porozmawiajcie o tym, jak zachęcić daną osobę. Po wizycie go pochwal, a jeśli to potrzebne, udziel mu też wskazówek. Z czasem twój asystent może nabrać kwalifikacji do usługiwania jako nadzorca grupy (2 Tym. 2:2). W szkoleniu głosicieli mogą ci pomóc również inni dojrzali chrześcijanie. Pionierzy i inni doświadczeni głosiciele mogą współpracować z nowymi i mniej doświadczonymi. Na przykład mogą ich uczyć rozpoczynania rozmów w służbie, dokonywania odwiedzin i prowadzenia kursów biblijnych. Teraz omówimy trzy sposoby, na jakie każdy z nas może przyczyniać się do powodzenia swojej grupy służby.

PRZYCZYNIAJ SIĘ DO POWODZENIA SWOJEJ GRUPY SŁUŻBY

8. Jak możemy przyczyniać się do powodzenia swojej grupy służby? (Rzymian 1:12).

⁸ Bądź obecny. Kiedy współpracujemy razem w służbie, ‛zachęcamy się nawzajem’ (odczytaj Rzymian 1:12). Poza tym wyruszanie do służby w grupie dodaje pewności siebie i sprawia, że czujemy się bezpieczniej. A co wtedy, gdy praca zawodowa często utrudnia ci głoszenie z grupą? Czy nie mógłbyś poprosić pracodawcy, żeby wprowadził w twoim grafiku pewne zmiany? Możesz być zaskoczony jego odpowiedzią (Nehem. 2:4-6). Jeśli z powodu słabego zdrowia lub podeszłego wieku nie jest ci łatwo współpracować z grupą osobiście, porozmawiaj z nadzorcą. Może on zorganizować dla ciebie połączenie z grupą za pomocą wideokonferencji albo zaplanować pisanie listów lub głoszenie telefonicznec. A może jesteś młody i zdrowy, ale mimo to trudno ci regularnie głosić. W takim wypadku spróbuj każdego tygodnia umówić się do służby z kimś ze swojej grupy. Może to wymagać od ciebie przemyślenia priorytetów i dokonania zmian w sposobie korzystania z czasu (Rzym. 12:11; Kol. 4:5). Ale jest to warte wysiłku. Módl się w tej sprawie do Jehowy. On może ci dać „i pragnienie, i siły do działania” (Filip. 2:13).

9. Jak możemy przyczyniać się w swojej grupie do serdecznej atmosfery? (Rzymian 12:13).

⁹ Bądź gościnny. Przyczyniamy się do serdecznej atmosfery w swojej grupie, gdy okazujemy innym gościnność (odczytaj Rzymian 12:13). Czy moglibyśmy udostępnić nasze mieszkanie na zbiórkę? W niektórych zborach grupy na zmianę organizują gościnę dla mówcy przyjezdnego. W wyznaczonym tygodniu głosiciele mogą spotkać się na posiłek lub wspólne spędzenie czasu bez względu na to, czy mówca może do nich dołączyć. Pionierka specjalna o imieniu Sarah mówi: „Zapraszanie innych do siebie jest dla mnie stresujące. Dlatego stawiam na prostotę. Zamiast przygotowywać mnóstwo jedzenia, skupiam się na tym, żeby lepiej poznać innych”. Jeśli staramy się tworzyć w swojej grupie serdeczną, rodzinną atmosferę i okazywać gościnność, przybliżamy się do Jehowy i do siebie nawzajem (Nehem. 8:10; Dzieje 20:35).

10. Co możemy zrobić, jeśli chcemy ulepszyć jakąś dziedzinę swojej służby? (Przysłów 1:5; 27:17). (Zobacz też ilustrację).

¹⁰ Proś o pomoc. Im więcej mamy wprawy w głoszeniu i nauczaniu, tym chętniej będziemy współpracować ze swoją grupą. Czy jest jakaś dziedzina służby, którą chciałbyś ulepszyć? Powiedz o swoim celu nadzorcy grupy. Może on pomóc ci go osiągnąć. Mógłbyś też poprosić o rady pioniera lub innego doświadczonego głosiciela (odczytaj Przysłów 1:5; 27:17). Tak zrobiła siostra o imieniu Heather, mimo że jest nieśmiała. Opowiada: „Poprosiłam pionierkę o pomoc w dokonywaniu odwiedzin. Była bardzo życzliwa i regularnie ze mną współpracowała. Udało nam się nawet rozpocząć razem kurs biblijny. Tak się cieszę, że poprosiłam o pomoc, bo teraz znowu mam radość ze służby”. Jak widać, możemy przyczyniać się do powodzenia swojej grupy na wiele sposobów.

JAKIE KORZYŚCI ODNOSIMY ZE WSPÓŁPRACY Z GRUPĄ SŁUŻBY

11, 12. Jakie wsparcie duchowe możesz otrzymać, współpracując z grupą służby? Podaj przykład.

¹¹ Wsparcie duchowe. Współpraca z grupą służby przynosi każdemu z nas korzyści duchowe. Niektórzy głosiciele mogą wymagać szczególnej uwagi — na przykład wdowy, sieroty i ci, którzy są w podeszłym wieku. Starsi wiedzą, że Jehowa bardzo kocha takie osoby, i zapewniają im niezbędną opiekę pasterską (1 Tes. 2:8; Jak. 1:27). Wszyscy odbieramy potrzebne szkolenie w różnych dziedzinach głoszenia i nauczania. A przykładnym ochrzczonym braciom udzielana jest pomoc w ubieganiu się o dodatkowe zadania w zborze (1 Tym. 3:10).

¹² Rozważmy, jakie korzyści ze współpracy z grupą służby odniosła wspomniana wcześniej Wendy. Mówi ona: „Ponieważ mój ojciec był przeciwny prawdzie, mama często nie mogła wychodzić w weekendy z grupą do służby. Ale ja mogłam, więc tak robiłam. Pewna starsza wiekiem pionierka wzięła mnie pod swoje skrzydła i pomogła mi rozwinąć umiejętności potrzebne w zborze i w służbie. Pamiętam też kilka sytuacji, gdy nadzorca grupy udzielił mi życzliwych, opartych na Biblii rad. Przydają mi się one do dziś”.

13. Jakie wsparcie emocjonalne możemy otrzymać dzięki współpracy z grupą służby? (Zobacz też ilustrację).

¹³ Wsparcie emocjonalne. Kiedy „ramię w ramię” współpracujemy w służbie z braćmi i siostrami ze swojej grupy, nawiązujemy z nimi bliskie więzi (Filip. 1:27). Jeśli grupy służby są niewielkie, łatwiej jest zyskać przyjaciół osobom, które są nieśmiałe lub nie czują się komfortowo w większym gronie (2 Kor. 6:13). Na takich przyjaciół możemy liczyć w trudnych chwilach, na przykład gdy jesteśmy chorzy, przygnębieni albo gdy opłakujemy stratę kogoś bliskiego (1 Tes. 5:14). Jeszcze bardziej będziemy ich potrzebować w przyszłości (Mat. 24:21). Chociaż nasze problemy zapewne nie znikną, to dzięki miłości i wsparciu braci i sióstr łatwiej będzie nam je znosić (Prz. 17:17).

14. Jakie wsparcie może nam zapewnić grupa służby, gdy potrzebujemy pomocy medycznej albo gdy dochodzi do sytuacji kryzysowej?

¹⁴ Wsparcie praktyczne. Nasza grupa służby może nas wesprzeć, gdybyśmy potrzebowali pomocy medycznej albo gdyby doszło do epidemii, klęski żywiołowej, prześladowań czy kryzysu ekonomicznego. W każdym zborze komitet służby wspólnie z nadzorcami grup zawczasu opracowuje plan, jak udzielić pomocy osobom mającym szczególne potrzeby. Gdy dojdzie do sytuacji kryzysowej, nadzorcy nawiązują kontakt z każdą rodziną w swojej grupie. Oceniają, jakie są jej najpilniejsze potrzeby pod względem opieki medycznej, jedzenia, wody, schronienia czy ubrań. Dzięki temu można je szybko zaspokoić. Grupa służby rzeczywiście może nam zapewnić życzliwą, praktyczną pomoc!

15. Co sprawia, że cała organizacja Jehowy jest zjednoczona?

¹⁵ Jak wspomnieliśmy na początku, organizacja Jehowy jest ogromna. Jej część niebiańska składa się z setek milionów, a może nawet miliardów stworzeń duchowych. Część ziemska liczy już ponad dziewięć milionów i z każdym dniem rośnie (Zach. 8:23; Obj. 5:11). Wszyscy słudzy Jehowy są zjednoczeni w rozgłaszaniu dobrej nowiny o Królestwie Bożym (Obj. 14:6, 7). Oby każdy z nas odnosił pełne korzyści ze współpracy z grupą służby kaznodziejskiej — postanowienia, które pomaga nam wysławiać Jehowę z całego serca! (Ps. 111:1).