Dlaczego możemy być ‛szczęśliwi, gdy ludzie nas nienawidzą’

1. Co powiedział Jezus i dlaczego mogło to być zaskakujące?

W KAZANIU NA GÓRZE Jezus powiedział: „Szczęśliwi jesteście, gdy (...) ludzie was nienawidzą” (Łuk. 6:22). Musiało to zaskoczyć jego słuchaczy. Przecież nikt się nie cieszy, gdy inni go nienawidzą. Dlaczego więc Jezus wypowiedział te słowa? Warto się nad tym zastanowić, ponieważ dzisiaj jego naśladowcy spotykają się z nienawiścią ze strony wielu ludzi. W tym artykule omówimy, dlaczego jesteśmy nienawidzeni i dlaczego mimo to możemy być szczęśliwi.

DLACZEGO JESTEŚMY NIENAWIDZENI

2, 3. Między innymi dlaczego prawdziwi chrześcijanie są prześladowani i jak to może wpłynąć na nasz stosunek do prześladowców? (Jana 16:2, 3).

² Jesteśmy nienawidzeni, ponieważ oddajemy cześć Jehowie. O tych, którzy mieli prześladować, a nawet zabijać niektórych naśladowców Jezusa, powiedział on: „Nie poznali ani Ojca, ani mnie” (odczytaj Jana 16:2, 3). Tak naprawdę za sprzeciw wobec sług Bożych odpowiada Szatan — „bóg tego świata” (2 Kor. 4:3, 4). ‛Zaślepia on umysły ludzi’, żeby nie poznali prawdy o Jehowie, i skłania ich, żeby sprzeciwiali się tym, którzy Go znają i kochają (Jana 8:42-44). Jak ta świadomość wpływa na nasz stosunek do ludzi, którzy się nam sprzeciwiają? Na przykład gdy pamiętamy, że zostali oszukani przez Szatana, łatwiej nam nie odpłacać im nienawiścią.

³ Pomyślmy o Pawlea, który mieszka w kraju, gdzie nasza działalność jest zakazana. Ponieważ nie przestał wielbić Jehowy, został aresztowany, bestialsko pobity i na długie miesiące umieszczony w izolatce. Teraz mówi: „Jest dla mnie jasne, że za prześladowaniami stoją demony, które przeciwstawiają się czystemu wielbieniu. Wydaje się, że większość pracowników więzienia nie ma nic przeciwko nam osobiście. Po prostu wykonują swoją pracę”. Do podobnych wniosków doszedł brat z Chorwacji, który przetrwał okrutne prześladowanie ze strony rodziców niebędących Świadkami Jehowy. Powiedział: „Zrozumiałem, że moim prawdziwym wrogiem jest Szatan, a nie rodzice” (Efez. 6:12).

4. Czego uczymy się z przykładu Jezusa i Szczepana? (Zobacz też ilustrację).

⁴ Nie tylko nie żywimy nienawiści do swoich prześladowców, ale nawet się za nich modlimy (Mat. 5:44). Dużo pod tym względem możemy się nauczyć od Jezusa i jego ucznia Szczepana. Jezus, przybity do pala męki przez rzymskich żołnierzy, modlił się: „Ojcze, wybacz im” (Łuk. 23:34). Prosił Jehowę o przebaczenie tym, którym polecono dokonać jego egzekucji. Mógł też myśleć o ludziach z tłumu, którzy domagali się jego śmierci podburzeni przez przywódców religijnych. Był świadomy, że tak naprawdę ci ludzie nie wiedzieli, co robią. Również Szczepan prosił Boga o przebaczenie tym, którzy go kamienowali (Dzieje 7:58-60). Czy Jehowa wysłuchał tych modlitw? Tak. Wiele osób zaangażowanych w proces i egzekucję Jezusa potem okazało skruchę, uwierzyło w niego i przyjęło chrzest (Dzieje 2:36-41). Podobnie przynajmniej jeden człowiek, który popierał zabicie Szczepana — Saul z Tarsu — został chrześcijaninem i bardzo żałował wszystkich strasznych rzeczy, które zrobił z niewiedzy (1 Tym. 1:13).

5. Czego się uczysz z przeżyć Césara?

⁵ Dzisiaj Jehowa też odpowiada na nasze modlitwy za tych, którzy się nam sprzeciwiają. Przyjrzyjmy się przeżyciom Césara z Wenezueli. Jego ojciec gwałtownie sprzeciwiał się prawdzie. César mówi: „Moja mama była najlepszą żoną i matką. Chociaż stawiała sprawy Królestwa na pierwszym miejscu, nigdy nie zaniedbywała taty. Uczyła mnie i moje rodzeństwo, żebyśmy go szanowali i zawsze słuchali, chyba że zażyczyłby sobie czegoś, co nie podoba się Bogu”. Z upływem lat ojciec Césara zaczął zmieniać nastawienie. César opowiada: „Któregoś razu szczerze się pomodliłem i zapytałem tatę, czy mógłbym studiować z nim Biblię. Trudno opisać, co czułem, kiedy się zgodził”. Jakiś czas później ojciec Césara został ochrzczony. Oczywiście nie zawsze tak się dzieje. Ale niektórzy mogą zmienić stosunek do nas, gdy widzą nasze przykładne zachowanie i słyszą, że zwracamy się do innych z szacunkiem. Bardzo się wtedy cieszymy! Mamy nadzieję, że Jehowa, miłosierny „Sędzia całej ziemi”, pomoże takim osobom zbliżyć się do Niego (Rodz. 18:25).

6. Z jakiego innego powodu jesteśmy nienawidzeni zgodnie z Marka 13:13?

⁶ Jesteśmy nienawidzeni, ponieważ popieramy władzę Jezusa. O prawdziwych chrześcijanach Jezus powiedział, że ‛wszyscy będą ich nienawidzić z powodu jego imienia’ (odczytaj Marka 13:13). Co w tym wypadku oznacza „imię” Jezusa? Chodzi o jego reputację i pozycję jako Króla w Królestwie Bożym. Jesteśmy nienawidzeni przez tych, którzy wolą, żeby rządzili nimi ludzie, a nie Jezus Chrystus — Władca, którego wyznaczył Jehowa. Panuje on już od roku 1914 i wkrótce usunie wszystkie inne rządy.

7, 8. Dlaczego niektórzy słudzy Jehowy stają się obiektem drwin? (Jana 15:18-20). (Zobacz też ilustracje).

⁷ Jesteśmy nienawidzeni, ponieważ nie należymy do świata, którym rządzi Szatan. Jezus wyjaśnił, że jego naśladowcy spotkają się z nienawiścią dlatego, że ‛nie są częścią świata’ (odczytaj Jana 15:18-20). Podobnie jak chrześcijanie w I w. odrzucamy charakterystyczne dla świata postawy, zachowania i mowę. Z tego powodu wiele naszych braci i sióstr jest obiektem drwin w pracy lub szkole (1 Piotra 4:3, 4). Cieszymy się jednak, że niektóre przeciwne nam osoby z czasem zmieniają nastawienie i zaczynają odnosić się do nas z szacunkiem.

⁸ Dobrze ilustrują to przeżycia Ignacia z Ameryki Centralnej. Jeden nauczyciel przez lata wyśmiewał się z jego wysokich norm moralnych. Ale zanim Ignacio skończył szkołę, nauczyciel zapytał go, jak udaje mu się żyć zgodnie z zasadami biblijnymi, choć tyle osób z niego drwi. Ignacio wyjaśnił, że ceni prawa Boże, bo są dla niego ochroną, i zaprosił nauczyciela na zebranie. Był bardzo zaskoczony, gdy nauczyciel przyszedł, a potem — dzięki ciepłemu przyjęciu w zborze — zaczął przychodzić na kolejne zebrania. Z czasem z powodu studiowania Biblii sam spotkał się ze złym traktowaniem. Ale robił duchowe postępy i w końcu został ochrzczony.

9, 10. (a) W jakim jeszcze sensie nie należymy do świata Szatana? (b) Czego uczymy się od apostoła Pawła?

⁹ Nie należymy do świata Szatana również w tym sensie, że nie angażujemy się w politykę ani wojny (Jana 18:36). Zgodnie z radą z Listu do Rzymian 13:1 staramy się być praworządnymi obywatelami. Ale jako chrześcijanie pozostajemy neutralni w konfliktach politycznych, dlatego nie ubiegamy się o stanowiska państwowe ani nie głosujemy w wyborach. Dlaczego? Ponieważ jesteśmy lojalni wobec Jehowy i Jego Królestwa, w którym władzę sprawuje Chrystus. Wielu Świadków Jehowy z powodu swoich wierzeń trafia do więzienia. Mimo to nie przestają głosić dobrej nowiny. W ten sposób naśladują apostoła Pawła, który przez długi czas przebywał w areszcie domowym i w więzieniu i też tam głosił (Dzieje 24:27; 28:16, 30). Rozmawiał ze wszystkimi, którzy chcieli słuchać, w tym ze strażnikami więziennymi, urzędnikami, namiestnikami, królami, a może nawet osobami pełniącymi służbę dla rzymskiego cesarza Nerona (Dzieje 9:15).

¹⁰ Podobnie nasi uwięzieni współwyznawcy głoszą dobrą nowinę wszystkim, którzy chcą słuchać, między innymi sędziom, urzędnikom państwowym i strażnikom. Pewien brat, który za neutralność spędził w więzieniu ponad sześć lat, powiedział, że nie traktuje tego jako karę, tylko jako zadanie od Jehowy, żeby odszukać szczere osoby. Jesteśmy szczęśliwi, gdy Jehowa posługuje się nami, żebyśmy docierali do takich osób (Kol. 4:3). Ale są również inne powody, dla których możemy być szczęśliwi, nawet jeśli spotykamy się z nienawiścią. Omówmy je teraz.

DLACZEGO MOŻEMY BYĆ SZCZĘŚLIWI, GDY JESTEŚMY NIENAWIDZENI

11. Jak prześladowania mogą umocnić naszą wiarę? Podaj przykład.

¹¹ Wiemy, że nienawiść świata jest spełnieniem proroctw biblijnych. W pierwszym zapisanym w Biblii proroctwie Jehowa zapowiedział, że Szatan i jego symboliczne potomstwo, czyli jego zwolennicy, znienawidzą tych, którzy kochają Jehowę i Mu służą (Rodz. 3:15). Jezus często potwierdzał prawdziwość tych proroczych słów, co zanotowali wszyscy czterej ewangeliści (Mat. 10:22; Marka 13:9-12; Łuk. 6:22, 23; Jana 15:20). O prześladowaniach wspominali też inni pisarze Chrześcijańskich Pism Greckich (2 Tym. 3:12; Jak. 1:2; 1 Piotra 4:12-14; Judy 3, 17-19). Kiedy więc jesteśmy prześladowani, wcale nas to nie dziwi. Co więcej, cieszymy się, że spełniają się proroctwa biblijne. Upewnia nas to, że służymy prawdziwemu Bogu. Siostra mieszkająca w kraju, w którym nasza działalność jest ograniczona, wspomina: „Odkąd oddałam się Jehowie, wiedziałam, że prędzej czy później będę prześladowana. Dlatego próby mnie nie przestraszyły ani nie zaskoczyły”. Jedną z wielu osób, które się jej sprzeciwiały, był jej mąż. Bardzo źle ją traktował i spalił jej nawet Biblię i publikacje biblijne. Ale siostra nie dała się zastraszyć. Wręcz przeciwnie, wszystko to jeszcze wzmocniło jej wiarę (Hebr. 10:39). Mówi: „Prześladowania zostały zapowiedziane, więc musiało do nich dojść. Utwierdziły mnie w przekonaniu, że wyznaję prawdziwą religię”.

12. Co pomogło pewnemu bratu znosić prześladowania?

¹² Chociaż spodziewamy się prześladowań, to radzenie sobie z nimi może być trudne. Pewien brat tak opowiada o swoim pobycie w więzieniu: „Nieraz byłem przygnębiony albo się martwiłem i po prostu płakałem”. Co mu pomagało? „Cały czas się modliłem” — mówi. „Zaczynałem od modlitwy każdy dzień. I modliłem się w ciągu dnia, kiedy tylko było mi trudno. Gdy byłem źle traktowany i czułem gniew, zamykałem się w toalecie i znowu się modliłem”. Brat ten rozmyślał też o dawnych i współczesnych przykładach osób, które zachowały lojalność wobec Jehowy. Pomagało mu to znosić prześladowania i odczuwać pokój, który Jezus obiecał swoim naśladowcom (Jana 14:27; 16:33).

13. Co może nam pomóc pokonać nienawiść świata?

¹³ Nasza miłość jest silniejsza niż nienawiść świata. Jezus „aż do końca” całym sercem kochał swojego Ojca i swoich przyjaciół (Jana 13:1; 15:13). Kiedy rozwiniemy taką miłość zarówno do Jehowy, jak i do naszych duchowych braci i sióstr, my też będziemy w stanie pokonać nienawiść świata. W jaki sposób? Rozważmy przykład apostoła Pawła.

14. Co pomogło Pawłowi pozostać lojalnym aż do śmierci?

¹⁴ Paweł krótko przed tym, jak został stracony, napisał do swojego ukochanego przyjaciela Tymoteusza: „Bóg nie dał nam ducha tchórzostwa, lecz mocy [i] miłości” (2 Tym. 1:7). Co miał na myśli? Chodziło mu o to, że głęboka miłość do Jehowy może pomóc chrześcijaninowi znieść nawet najcięższe próby (2 Tym. 1:8). Dzięki niej z pewnością sam Paweł odważnie znosił prześladowania i pozostał lojalny wobec Jehowy aż do śmierci (Dzieje 20:22-24).

15. Jak w naszych czasach bracia i siostry okazują sobie nawzajem niesamolubną miłość? (Zobacz też ilustrację).

¹⁵ My też kochamy naszych współwyznawców, którzy wiernie trwają przy Jehowie w czasie prześladowań. Jesteśmy nawet gotowi narazić się dla nich na niebezpieczeństwo — tak jak Akwilas i Pryscylla, którzy dla Pawła ryzykowali życie (Rzym. 16:3, 4). Na przykład w Rosji wielu Świadków Jehowy przychodzi do sądu, żeby wesprzeć aresztowanych współwyznawców. Gdy pewna siostra zobaczyła przed budynkiem sądu dużą grupę braci i sióstr, była tak poruszona, że przez chwilę nie mogła mówić. Ich niesamolubna miłość wzmocniła ją wtedy, gdy bardzo tego potrzebowała. Możemy więc być szczęśliwi, że nasza miłość jest silniejsza niż nienawiść świata!

16. Dlaczego Piotr powiedział, że słudzy Jehowy, którzy wytrwale znoszą złe traktowanie, mogą być szczęśliwi? (1 Piotra 4:14).

¹⁶ Wiemy, że gdy okazujemy wytrwałość mimo nienawiści świata, podobamy się Jehowie (odczytaj 1 Piotra 4:14). Apostoł Piotr powiedział, że słudzy Jehowy, którzy wytrwale znoszą złe traktowanie, mogą być szczęśliwi. Dlaczego? Bo jest to dowód, że ‛mają ducha Bożego’. Piotr był świadomy, że cieszy się uznaniem Bożym, i właśnie dzięki temu był w stanie przetrwać prześladowania. Krótko po Pięćdziesiątnicy 33 roku n.e. strażnicy świątynni aresztowali jego i innych apostołów za głoszenie dobrej nowiny. Ale on odważnie stanął w obronie swojej wiary (Dzieje 5:24-29). I nawet gdy wszyscy zostali wychłostani, nie przestali głosić. Przeciwnie, cieszyli się, że „okazali się godni znosić zniewagi ze względu na imię Jezusa”. My też możemy się cieszyć, kiedy znosimy próby (Dzieje 5:40-42).

17. Co Jezus powiedział uczniom w noc przed swoją śmiercią?

¹⁷ W noc przed śmiercią Jezus powiedział do swoich uczniów: „Tego, kto mnie kocha, będzie kochał mój Ojciec. Ja również będę go kochał” (Jana 14:21). Już nie możemy doczekać się czasu, kiedy za oddawanie czci Jehowie nie będziemy nienawidzeni, tylko przez wszystkich kochani, bo wszyscy będą oddawać Mu cześć! (2 Tes. 1:6-8). Dopóki to nie nastąpi, pamiętajmy, że mamy wiele powodów, żeby być szczęśliwi nawet wtedy, gdy ludzie nas nienawidzą.