Dlaczego stosunki przedmałżeńskie są szkodliwe?
POWAB seksualny miewa potężną siłę oddziaływania. Stwórca wszczepił go ludziom widocznie po to, by wstępowali w związki małżeńskie z przyjemnością.
Niektórzy może roześmieją się pogardliwie na myśl o tym, że intymne stosunki osób stanu wolnego miałyby być dla nich szkodliwe. Zapytają, jaka krzywda dzieje się ciału, gdy folgują swoim pragnieniom, nie złożywszy uprzednio ślubów małżeńskich. Ale czy zapominają, czym są we wnętrzu tego ciała, w swoim właściwym jestestwie? Czy nie mają osobowości psychicznej, nie myślą, nie mają serca tęskniącego do prawdziwej miłości i poczucia bezpieczeństwa? Wewnętrzne rany, spowodowane porzuceniem przez chwilowego kochanka, potrafią krwawić przez lata. Może także dojść do utraty wrażliwości, co nie przyczyni się ani do zdrowia, ani do szczęścia. Ludzie zaczynają coraz bardziej zdawać sobie sprawę z faktu, że korzystanie z narządów płciowych poza węzłem małżeńskim nie przynosi radości, nie mówiąc już o trwałym zadowoleniu.
TĘSKNOTA DO MIŁOŚCI MAŁŻEŃSKIEJ
Podczas pierwszego kontaktu seksualnego, kobieta przechodzi nie tylko zmianę fizyczną, ale również przeobrażenie osobowości. Za czasów panieńskich prawdopodobnie życzyła sobie mieć przyjaciela, kogoś, z kim mogłaby porozmawiać i na kim mogłaby się oprzeć. Jednakże po pierwszym stosunku cielesnym zaczyna tęsknić do mężczyzny w innym sensie tego słowa. Bóg Jehowa jako Stwórca nazwał to ‛kierowaniem pragnień ku mężowi’ (Rodz. 3:16).
Dziewczyna, która bardzo chce wyjść za mąż, naraża się na niebezpieczeństwo, bo może pozwolić swemu chłopcu na zbyt wielką poufałość. W obawie przed utratą tego przyjaciela może próbować przywiązania go do siebie nieskromnymi umizgami. Droga czytelniczko, zadaj sobie jednak pytanie: Czym go w ten sposób do siebie przywiążę? Pomyśl, czy szczerze się interesuje twoim charakterem, twymi cechami duchowymi i szlachetnymi uczuciami? Czy przeciwnie, porzuciłby cię, gdybyś mu odmówiła udziału w praktykach seksualnych? Jak długo osoba, która ulega niemoralnym zachciankom, może być pociągająca dla swoich partnerów? Nie dłużej niż kobieta lekkich obyczajów potrafi przyciągać oczy i namiętności swoich nieodpowiedzialnych „przyjaciół”. Kto wówczas zostanie na lodzie z głębokim poczuciem krzywdy? Podobnie czy młodzieniec, który zaleca się do swojej sympatii z przekroczeniem granic przyzwoitości może spodziewać się od niej szacunku w późniejszym życiu?
Pismo Święte wskazuje, że „rozwiązłych i cudzołożników czeka surowy sąd Boży” (Hebr. 13:4, Romaniuk). Czy można sobie wyobrazić większą szkodę? Pamiętajmy także, iż jeden niemoralny czyn potrafi zrujnować całą karierę szczęśliwego niegdyś sługi Bożego. I nie da się tego naprawić nawet przez szybki ślub. Jak rysy na płycie gramofonowej uniemożliwiają czysty odbiór muzyki, tak minione wybryki seksualne będą zakłócać pełnię harmonii i szczęścia w małżeństwie.
NIEPEWNOŚĆ ŻYCIA
Niektórzy gotowi są powiedzieć: Jaka szkoda powstanie, gdy pozwolimy sobie na pewną swobodę seksualną przed ślubem? Jesteśmy pewni, iż się pobierzemy, i liczymy, że nie zarazimy się od partnera chorobą weneryczną!
Ale zastanówmy się chwilę. Czy będąc niedoskonali i śmiertelni możemy w ogóle mówić: Jesteśmy pewni, że się pobierzemy? Czy każdy z nas nie jest poddany stwierdzonemu prawu: „Czas i przypadek rządzi wszystkimi”? (Kohel. 9:11). Skąd dwoje ludzi może mieć absolutną pewność, że się pobiorą? W najlepszym razie mogą jedynie mieć nadzieję, że im się to uda. Przyrodni brat Jezusa, Jakub, dał następującą przestrogę: „Mówicie: ‛Dziś albo jutro udamy się do tego oto miasta i spędzimy tam rok, będziemy uprawiać handel i osiągniemy zyski’, (...) nie wiecie nawet, co jutro będzie. (...) Zamiast tego powinniście mówić: Jeżeli Pan zechce, i będziemy żyli, zrobimy to lub owo” (Jak. 4:13-15).
KWESTIA UZNANIA U BOGA
Ponadto czy miałoby sens prosić Jehowę o błogosławieństwo dla naszych wysiłków zmierzających do szczęścia w małżeństwie, a jednocześnie wikłać się w postępowanie, które potępia ten, kto ‛wysłuchuje modlitwy’? (Ps. 65:3, NP). Oczywiście musimy naprawdę wierzyć, że są czyny, które Bóg potępia. Tak samo Jezus, z wyraźnym nawiązaniem do nieczystych praktyk seksualnych wśród różnorodnych form „zła” wymienił „wyuzdanie” (Marka 7:22, 23). Apostoł Paweł oświadczył, że ci, którzy uprawiają „uczynki ciała”, takie jak: „nierząd [rozpusta, NW], nieczystość, wyuzdanie”, stanowczo „królestwa Bożego nie odziedziczą” (Gal. 5:19-21). Takie wypowiedzi z pewnością nie pozostawiają żadnej wątpliwości co do zapatrywań Jehowy w tej materii, prawda?
Praktyki seksualne poza małżeństwem hańbią zarówno mężczyznę, jak i kobietę. Taki jest bezsprzecznie pogląd Boga Jehowy. W przeciwnym razie osobom nie związanym małżeństwem nie zabraniałby angażowania się w stosunki cielesne. (Porównaj z tym List 1 do Koryntian 7:1, 2). Poza tym Władca wszechświata nie pochwala osobników chciwych i nieporządnych (1 Kor. 6:9, 10; 14:33, NP). Skoro ustanowił niezbędne prawa moralne, mające rządzić życiem człowieka, musimy ich przestrzegać, jeśli chcemy podobać się naszemu Stwórcy i cieszyć się prawdziwym szczęściem. Każdy inny tryb życia przyniesie nam szkodę.
Istnieje różnica między narzeczeństwem, okresem przygotowawczym do ślubu, a samym małżeństwem. Zastanów się więc: Co pomyślałbyś o człowieku, który nie został mianowany nadzorcą w zborze chrześcijańskim, ale usiłowałby zająć pozycję starszego? Niewątpliwie nazwałbyś go zarozumialcem. A co spotkało w starożytności pewnych ludzi, którzy pochopnie wykonali czynności nie należące do ich obowiązków, a nie czekali na Jehowę? Czy ponieśli szkodę? Owszem, wcześniej czy później, w niektórych wypadkach spotkała ich nawet śmierć (1 Sam. 15:22, 23; 2 Sam. 6:6, 7; 2 Kron. 26:16-21). Z pewnością nikt bojący się Boga nie chciałby postępować zarozumiale, angażując się w kontakty cielesne zakazane przez Jehowę, czyli dopuszczając się przed ślubem spoufalenia, dla którego jest miejsce w małżeństwie (Efez. 5:3).
OSZCZĘDZENIE SOBIE BOLESNYCH ZMARTWIEŃ
Do głównych filarów szczęśliwego małżeństwa należy poważanie, a nawet głęboki szacunek wzajemny (Efez. 5:33; 1 Piotra 3:7). Ale jak para narzeczonych miałaby nabrać do siebie szacunku, jeśli oboje wiedzą, że chciwie uwikłali się w postępowanie niemoralne? Czy to sprzyja zaufaniu? Niestety nie, gdyż zazdrość w małżeństwie często spowodowana jest nieobyczajnym prowadzeniem się przed zalegalizowaniem związku: Czy po latach żona nie może w przygnębieniu powiedzieć: Zależało ci po prostu na kobiecie, a nie na mnie? Jak mąż zdoła jej wtedy udowodnić, że było inaczej? Nie będzie w stanie jej przekonać. Jak więc może mężczyzna przed poślubieniem wybranej pokazać, że naprawdę ją kocha? Przez uszanowanie jej czystości. W ten sposób da wyraz swej niesamolubnej miłości do przyszłej żony. Poświadczy też, że można polegać na jego słowie. Być może obiecał ojcu dziewczyny, że jej nie skrzywdzi. Jakąż hańbą by się okrył, gdyby później musiał mu wyznać, że córka przez niego zaszła w ciążę! Czy byłby to dobry start dla małżeństwa?
Zarówno rodzice, jak i narzeczeni unikną wielu bolesnych zmartwień, jeśli zawczasu rozważą tę sprawę z modlitwą. Ma to wielkie znaczenie w dzisiejszym świecie, który pod względem obyczajów chyli się ku upadkowi. Mierniki moralne, jakie ustanowił Bóg, nigdy nie musiały odpierać tylu ataków, co w dzisiejszych czasach. Biblia musi istotnie być na co dzień przewodnikiem chrześcijanina w kwestiach przyjaźni, narzeczeństwa i małżeństwa. Dlaczego? Pismo Święte odpowiada: „Nie postępujcie już dłużej tak, jak postępują też narody w nieużytecznym stanie swych umysłów, zaćmione mając pojęcie i odstręczone będąc od życia, które należy do Boga”. Liczne osoby, „utraciwszy wszelkie odczucie moralne, oddały się wyuzdaniu, aby chciwie uprawiać wszelkiego rodzaju nieczystość”. Tymczasem apostoł Paweł gorąco zachęcał współwyznawców, by ‛odłożyli starą osobowość, która odpowiada ich poprzedniemu sposobowi prowadzenia się’ i przyodziali „nową osobowość, stworzoną według woli Bożej w prawdziwej sprawiedliwości i lojalności” (Efez. 4:17-24, NW). Zastosuj się do tego, a oszczędzisz sobie bólu i nieszczęść, jakie na pewno spotkają tych, którzy ciągle lekceważą sprawiedliwe mierniki Boże.
CZY POTRZEBUJESZ POMOCY?
Jeżeli masz pod tym względem kłopoty, dobrze byłoby pomówić na ten temat z kimś spośród zamianowanych starszych w zborze chrześcijańskim. Będzie on w stanie ze zrozumieniem udzielić ci pomocy. Jest starszym, czyli nadzorcą, dzięki posiadaniu kwalifikacji duchowych i bez wątpienia ma już doświadczenie w zwalczaniu własnych pragnień cielesnych, jak niegdyś apostoł Paweł (1 Kor. 9:26, 27).
Narzeczeni, spróbujcie również sami otwarcie ze sobą porozmawiać. Może to umocnić was oboje w stanowczej decyzji, aby podobać się Jehowie. Wzajemnie pomagając sobie w dostosowaniu się do woli Bożej, z pewnością nie poniesiecie szkody, natomiast poznacie prawdziwą radość, dostępną lojalnym sługom Boga. Czyż nie tego oczekujecie od życia?